Cofnięcie pozwolenia na broń – kiedy jest to obowiązkowe?
Posiadanie broni palnej w Polsce wiąże się z dużą odpowiedzialnością oraz koniecznością przestrzegania rygorystycznych przepisów Ustawy o broni i amunicji. Ustawodawca przewidział konkretne sytuacje, w których organ Policji nie ma możliwości uznaniowej i jest zobligowany do wydania decyzji o cofnięciu pozwolenia. Kluczowe w tym zakresie są przesłanki dotyczące nienagannej opinii oraz przestrzegania porządku prawnego przez posiadacza broni.
Pytanie
Właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano: (art. 18 ust. 1 uobia)
- A: została skazana prawomocnym orzeczeniem sądu w sprawie o wykroczenie
- B: zostały jej przedstawione zarzuty popełnienia przestępstwa umyślnego
- C: została skazana prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe
Prawidłowa odpowiedź
C: została skazana prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji, Policja cofa pozwolenie na broń, jeżeli posiadacz należy do kręgu osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2–6. Punkt 6 tego zestawienia wprost wskazuje na osoby skazane prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. Jest to przesłanka o charakterze obligatoryjnym – w przypadku wystąpienia takiego wyroku, organ nie „może”, lecz „musi” cofnąć uprawnienia. Odpowiedź A jest błędna, ponieważ wykroczenia rzadko skutkują obowiązkowym cofnięciem (chyba że dotyczą konkretnych naruszeń UoBiA), a odpowiedź B dotyczy etapu zarzutów, który nie jest tożsamy z prawomocnym skazaniem.
Podstawa prawna
Art. 18 UoBiA:
1. Właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano:
1) nie przestrzega warunków określonych w pozwoleniu na broń, o których mowa w art. 10 ust. 7;
2) należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2–6;
2a) (uchylony)
3) naruszyła obowiązek zawiadomienia o utracie broni, o którym mowa w art. 25;
4) przemieszcza się z rozładowaną bronią albo nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej albo środka zastępczego.2. Przepisy ust. 1 pkt 2–4 stosuje się odpowiednio do osób dopuszczonych do posiadania broni, o których mowa w art. 30 ust. 1.
3. Osobom posiadającym zarejestrowaną broń pneumatyczną w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2–4, unieważnia się kartę rejestracyjną broni.
4. Właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń, jeżeli ustały okoliczności faktyczne, które stanowiły podstawę do jego wydania.
5. Właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń w przypadku naruszenia przez osobę posiadającą pozwolenie:
1) obowiązku rejestracji broni, o którym mowa w art. 13 ust. 1;
2) obowiązku poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym i przedstawienia orzeczeń lekarskiego i psychologicznego, o których mowa w art. 15 ust. 3–5 oraz art. 19a ust. 4;
3) obowiązku zawiadomienia właściwego organu Policji o zmianie miejsca stałego pobytu, o którym mowa w art. 26;
4) zasad przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, o których mowa w art. 32;
5) wymogu uzyskania zgody na wywóz broni i amunicji za granicę, o którym mowa w art. 38;
6) zasady, o której mowa w art. 45;
7) zakazu użyczania broni osobie nieupoważnionej.6. Przepisy ust. 5 pkt 2–3 i 6 stosuje się odpowiednio do osób posiadających dopuszczenie do posiadania broni.
7. Osobom posiadającym zarejestrowaną broń pneumatyczną w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 2–6, można unieważnić kartę rejestracyjną broni.
8. Osoba, której cofnięto pozwolenie na broń, dopuszczenie do posiadania broni lub której unieważniono kartę rejestracyjną broni, jest zobowiązana – w terminie 7 dni od dnia otrzymania ostatecznej decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń, dopuszczenia do posiadania broni lub unieważnienia karty – zwrócić dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni i amunicji do właściwego organu Policji.
Przygotuj się na EgzaminWPA.pl