Egzamin WPA

Postaw mi kawę na buycoffee.to

Blog

  • Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń jeżeli: (art. 10 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń jeżeli: (art. 10 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Warunki wydania pozwolenia na broń – co musisz wiedzieć?

    Proces ubiegania się o uprawnienia do posiadania broni w Polsce jest ściśle regulowany przez przepisy prawa administracyjnego. Kluczowym elementem tej procedury jest weryfikacja wnioskodawcy przez właściwy organ Policji. Decyzja o wydaniu pozwolenia nie jest uznaniowa w pełnym tego słowa znaczeniu – organ ma obowiązek wydać dokument, jeżeli kandydat spełni konkretne wymogi ustawowe dotyczące bezpieczeństwa oraz wykaże ważną przyczynę posiadania broni.

    Pytanie

    Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń jeżeli: (art. 10 ust. 1 uobia)

    • A: wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie
    • B: wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla porządku lub bezpieczeństwa publicznego
    • C: wszystkie odpowiedzi są prawidłowe

    Prawidłowa odpowiedź

    C: wszystkie odpowiedzi są prawidłowe

    Uzasadnienie

    Zgodnie z brzmieniem art. 10 ust. 1 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), wydanie pozwolenia na broń jest uzależnione od łącznego spełnienia kilku przesłanek. Ustawodawca wskazuje, że wnioskodawca nie może stanowić zagrożenia dla samego siebie (np. poprzez skłonności autodestrukcyjne) oraz nie może stanowić zagrożenia dla porządku lub bezpieczeństwa publicznego. Ponieważ obie te kwestie są wymienione w tym samym przepisie jako warunki konieczne do uzyskania pozytywnej decyzji, odpowiedzi A i B są poprawne pod kątem merytorycznym, co czyni odpowiedź C jedynym słusznym wyborem w teście.

    Podstawa prawna

    Art. 10 UoBiA:

    1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni.

    2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:
    1) ochrony osobistej;
    2) ochrony osób i mienia;
    3) łowieckich;
    4) sportowych;
    5) rekonstrukcji historycznych;
    6) kolekcjonerskich;
    7) pamiątkowych;
    8) szkoleniowych.

    3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:
    1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;
    2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych;
    4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;
    5) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich;
    6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątkowych;
    7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

    3a. Za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.

    4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej:
    1) do celów ochrony osobistej:
    a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
    b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,
    c) miotaczy gazu obezwładniającego;
    2) do celów ochrony osób lub mienia:
    a) broni, o której mowa w pkt 1,
    b) pistoletów sygnałowych,
    c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
    d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12,
    e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;
    3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów;
    4) do celów sportowych – broni palnej:
    a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,
    b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,
    c) gładkolufowej,
    d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);
    5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;
    6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;
    7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której mowa w pkt 1–6.

    5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną w postaci:
    1) samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odległość;
    2) broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne przedmioty;
    3) broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem tłumika huku, z wyłączeniem pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    4) broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń przeznaczonych do kontroli osób i bagażu.

    5a. Broń, o której mowa w ust. 5 pkt 3, posiadana na podstawie pozwolenia na broń do celów łowieckich może być używana wyłącznie do wykonywania odstrzału sanitarnego z nakazu wydanego na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

    6. Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w postaci:
    1) amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej amunicji;
    2) amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu;
    3) amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym wykonanym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufowej;
    4) amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.

    7. Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.

    8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

    9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Rejestracji broni palnej pozbawionej cech użytkowych dokonuje się na podstawie: (art. 13 ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Rejestracji broni palnej pozbawionej cech użytkowych dokonuje się na podstawie: (art. 13 ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Rejestracja broni pozbawionej cech użytkowych – o czym musisz pamiętać?

    Procedury związane z legalnym posiadaniem broni w Polsce wymagają od właścicieli ścisłego przestrzegania terminów oraz dostarczenia odpowiedniej dokumentacji do właściwych organów. Odpowiedzialność spoczywająca na nabywcy nie kończy się na samym zakupie – kluczowym elementem jest dopełnienie obowiązku rejestracji, który w przypadku broni pozbawionej cech użytkowych (tzw. broni dekowanej) wiąże się ze specyficznymi wymogami prawnymi.

    Pytanie

    Rejestracji broni palnej pozbawionej cech użytkowych dokonuje się na podstawie: (art. 13 ust. 2 uobia)

    • A: dowodu nabycia broni oraz dodatkowo po przedstawieniu potwierdzenia pozbawienia broni palnej cech użytkowych
    • B: wyłącznie dowodu nabycia broni
    • C: wyłącznie po przedstawieniu potwierdzenia pozbawienia broni palnej cech użytkowych

    Prawidłowa odpowiedź

    A: dowodu nabycia broni oraz dodatkowo po przedstawieniu potwierdzenia pozbawienia broni palnej cech użytkowych

    Uzasadnienie

    Zgodnie z zapisami Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), procedura rejestracji broni palnej pozbawionej cech użytkowych różni się od rejestracji broni zdolnej do rażenia celów. Art. 13 ust. 2 ustawy jednoznacznie wskazuje, że sam dowód nabycia (taki jak faktura czy umowa kupna-sprzedaży) jest niewystarczający. Właściciel musi dodatkowo przedstawić oficjalne potwierdzenie, że dana jednostka broni została trwale pozbawiona cech użytkowych przez uprawniony do tego podmiot. Dokument ten jest niezbędny, aby organ rejestrujący mógł wydać stosowną kartę rejestracyjną.

    Podstawa prawna

    Art. 13 UoBiA:

    1. Nabywca broni jest obowiązany zarejestrować ją w ciągu 5 dni od dnia nabycia. Obowiązek rejestracji nie dotyczy broni, o której mowa w art. 11 pkt 1, 4, 5, 7, 8, 10 i 11.

    2. Rejestracji dokonuje się na podstawie dowodu nabycia broni, a w przypadku broni palnej pozbawionej cech użytkowych – dodatkowo po przedstawieniu potwierdzenia pozbawienia broni palnej cech użytkowych.

    3. Rejestracji broni dokonują organy właściwe do wydawania pozwoleń na broń, karty rejestracyjnej broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz karty rejestracyjnej broni pneumatycznej, o których mowa w art. 9 ust. 1–4.

    4. Zarejestrowanie broni wymagającej pozwolenia potwierdza się w legitymacji posiadacza broni albo w świadectwie broni.

    5. Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz broni pneumatycznej potwierdza się w karcie rejestracyjnej broni, która jest wydawana posiadaczowi broni.

    6. Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych nie może nastąpić na rzecz osoby, która nie ma ukończonych 18 lat.

    7. Broń pneumatyczna nie może być zarejestrowana na rzecz osoby, która:
    1) nie ma ukończonych 18 lat;
    2) nie przedstawi:
    a) orzeczeń, o których mowa w art. 15 ust. 3,
    b) informacji z Krajowego Rejestru Karnego stwierdzającej, że nie była ona skazana prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu.

    8. W przypadku niespełnienia wymogów, o których mowa w ust. 6 lub 7, właściwy organ wydaje decyzję administracyjną o odmowie zarejestrowania broni palnej pozbawionej cech użytkowych albo broni pneumatycznej.

    9. W przypadku wydania decyzji administracyjnej o odmowie zarejestrowania broni palnej pozbawionej cech użytkowych albo broni pneumatycznej Policja, a w przypadku żołnierzy zawodowych – Żandarmeria Wojskowa, może za pokwitowaniem przyjąć tę broń do depozytu. Koszty związane z deponowaniem broni ponosi osoba zgłaszająca broń do rejestracji. Przepis art. 23 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Noszenie broni, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji to: (art. 10 ust. 9 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Noszenie broni, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji to: (art. 10 ust. 9 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Definicja noszenia broni według UoBiA – co musisz wiedzieć?

    Posiadanie broni palnej w Polsce wiąże się nie tylko z przywilejem, ale przede wszystkim z ogromną odpowiedzialnością i koniecznością rygorystycznego przestrzegania przepisów prawnych. Jednym z fundamentalnych pojęć, które każdy strzelec musi znać na wyrywki, jest ustawowa definicja noszenia broni. Precyzyjne rozróżnienie między zwykłym przemieszczaniem a noszeniem ma kluczowe znaczenie dla zachowania bezpieczeństwa i uniknięcia dotkliwych konsekwencji prawnych.

    Pytanie

    Noszenie broni, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji to: (art. 10 ust. 9 uobia)

    • A: każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń
    • B: każdy sposób przemieszczania przeładowanej broni przez osobę posiadającą broń
    • C: każdy sposób przemieszczania broni przez osobę posiadającą broń

    Prawidłowa odpowiedź

    A: każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń

    Uzasadnienie

    Prawidłowa odpowiedź wynika bezpośrednio z brzmienia art. 10 ust. 9 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA). Ustawodawca jednoznacznie wskazał, że o „noszeniu” mówimy wyłącznie wtedy, gdy przemieszczana broń jest załadowana. Warto zauważyć różnicę między opcjami: termin „przeładowana” (opcja B) odnosi się zazwyczaj do sytuacji, gdy nabój znajduje się w komorze nabojowej, podczas gdy „załadowana” (opcja A) to pojęcie szersze, obejmujące również sytuację, gdy amunicja znajduje się w podpiętym magazynku. Opcja C jest błędna, ponieważ przemieszczanie broni rozładowanej nie jest uznawane za jej noszenie w myśl tej ustawy. Znajomość tej definicji jest niezbędna, ponieważ ustawa przewiduje różne ograniczenia dotyczące noszenia broni w zależności od celu, w jakim wydano pozwolenie.

    Podstawa prawna

    Art. 10 UoBiA:

    1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni.

    2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:
    1) ochrony osobistej;
    2) ochrony osób i mienia;
    3) łowieckich;
    4) sportowych;
    5) rekonstrukcji historycznych;
    6) kolekcjonerskich;
    7) pamiątkowych;
    8) szkoleniowych.

    3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:
    1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;
    2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych;
    4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;
    5) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich;
    6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątkowych;
    7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

    3a. Za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.

    4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej:
    1) do celów ochrony osobistej:
    a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
    b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,
    c) miotaczy gazu obezwładniającego;
    2) do celów ochrony osób lub mienia:
    a) broni, o której mowa w pkt 1,
    b) pistoletów sygnałowych,
    c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
    d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12,
    e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;
    3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów;
    4) do celów sportowych – broni palnej:
    a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,
    b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,
    c) gładkolufowej,
    d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);
    5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;
    6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;
    7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której mowa w pkt 1–6.

    5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną w postaci:
    1) samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odległość;
    2) broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne przedmioty;
    3) broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem tłumika huku, z wyłączeniem pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    4) broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń przeznaczonych do kontroli osób i bagażu.

    5a. Broń, o której mowa w ust. 5 pkt 3, posiadana na podstawie pozwolenia na broń do celów łowieckich może być używana wyłącznie do wykonywania odstrzału sanitarnego z nakazu wydanego na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

    6. Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w postaci:
    1) amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej amunicji;
    2) amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu;
    3) amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym wykonanym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufowej;
    4) amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.

    7. Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.

    8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

    9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Nabywając broń palną, na której posiadanie wymagane jest pozwolenie, przy użyciu środków porozumiewania się na odległość, przed wydaniem broni nabywca mający miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dostarcza zbywcy mającemu miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: (art. 12a ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Nabywając broń palną, na której posiadanie wymagane jest pozwolenie, przy użyciu środków porozumiewania się na odległość, przed wydaniem broni nabywca mający miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dostarcza zbywcy mającemu miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: (art. 12a ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Zakup broni palnej na odległość – procedury i wymagane dokumenty

    Nabywanie broni palnej za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość to proces wymagający od obu stron transakcji szczególnej dbałości o dopełnienie obowiązków ustawowych. Polskie przepisy precyzyjnie określają, jakie dokumenty muszą zostać dostarczone przed fizycznym wydaniem towaru, aby obrót bronią odbył się zgodnie z prawem i zachowaniem najwyższych standardów bezpieczeństwa.

    Pytanie

    Nabywając broń palną, na której posiadanie wymagane jest pozwolenie, przy użyciu środków porozumiewania się na odległość, przed wydaniem broni nabywca mający miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dostarcza zbywcy mającemu miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: (art. 12a ust. 2 uobia)

    • A: zaświadczenie uprawniające do nabycia broni
    • B: uprzednią zgodę przewozową
    • C: zgodę przewozową

    Prawidłowa odpowiedź

    A: zaświadczenie uprawniające do nabycia broni

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 12a ust. 2 pkt 1 ustawy o broni i amunicji (UoBiA), w sytuacji gdy zarówno nabywca, jak i zbywca mają miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, kluczowym dokumentem warunkującym wydanie broni nabytej na odległość jest zaświadczenie uprawniające do jej nabycia. Jest to dokument powszechnie nazywany „promesą”, który potwierdza uprawnienia nabywcy do wejścia w posiadanie konkretnego rodzaju broni. Pozostałe opcje, takie jak uprzednia zgoda przewozowa czy zgoda przewozowa, mają zastosowanie w obrocie transgranicznym między państwami członkowskimi Unii Europejskiej, co nie dotyczy relacji krajowej opisanej w pytaniu.

    Podstawa prawna

    Art. 12a UoBiA:

    1. Dopuszcza się nabywanie broni lub amunicji przy użyciu środków porozumiewania się na odległość.

    2. Nabywając broń, na której posiadanie wymagane jest pozwolenie, lub amunicję do tej broni w sposób, o którym mowa w ust. 1, przed wydaniem broni lub amunicji nabywca dostarcza zbywcy mającemu miejsce stałego pobytu lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
    1) zaświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 2 – w przypadku gdy nabywca posiada miejsce stałego pobytu lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
    2) uprzednią zgodę przewozową – w przypadku gdy nabywca posiada miejsce stałego pobytu lub siedzibę na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a transakcja dotyczy broni palnej lub amunicji;
    3) upoważnienie władz swojego państwa do nabycia danego rodzaju oraz liczby egzemplarzy broni lub sztuk amunicji, zalegalizowane przez właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej lub opatrzone poświadczeniem podpisu umieszczonego na dokumencie uprawnień osoby umieszczającej podpis oraz prawdziwości pieczęci lub stempla, którym opatrzony jest dokument (apostille), jeżeli upoważnienie wydane jest przez władze państwa będącego stroną Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej w Hadze dnia 5 października 1961 r. (Dz. U. z 2005 r. poz. 938 i 939) – w przypadku gdy nabywca posiada miejsce stałego pobytu lub siedzibę na terytorium innego państwa niż określone w pkt 1 i 2;
    4) upoważnienie władz swojego państwa do nabycia danego rodzaju oraz liczby egzemplarzy broni, innej niż broń palna, zalegalizowane przez właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej lub opatrzone poświadczeniem podpisu umieszczonego na dokumencie uprawnień osoby umieszczającej podpis oraz 2026-01-23 prawdziwości pieczęci lub stempla, którym opatrzony jest dokument (apostille), jeżeli upoważnienie wydane jest przez władze państwa będącego stroną Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej w Hadze dnia 5 października 1961 r. – w przypadku gdy nabywca posiada miejsce stałego pobytu lub siedzibę na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

    3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, zbywca wypełnia zgodę przewozową i przedkłada ją do poświadczenia organowi, o którym mowa w art. 43 ust. 6.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Kartę rejestracyjną broni pozbawionej cech użytkowych wydaje: (art. 9 ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Kartę rejestracyjną broni pozbawionej cech użytkowych wydaje: (art. 9 ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Kto wydaje kartę rejestracyjną broni pozbawionej cech użytkowych?

    Proces legalizacji posiadania broni w Polsce, nawet tej, która nie posiada już cech bojowych, wymaga przejścia przez odpowiednią ścieżkę administracyjną. Przepisy ustawy o broni i amunicji precyzyjnie określają organy odpowiedzialne za wydawanie dokumentów rejestracyjnych, uzależniając ich właściwość od miejsca przebywania obywatela. Zrozumienie tych zasad jest niezbędne dla każdego posiadacza, aby dopełnić obowiązków prawnych w terminie i u właściwego komendanta.

    Pytanie

    Kartę rejestracyjną broni pozbawionej cech użytkowych wydaje: (art. 9 ust. 2 uobia)

    • A: komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce czasowego pobytu zainteresowanej osoby
    • B: komendant wojewódzki policji właściwy ze względu na miejsce zameldowania zainteresowanej osoby
    • C: komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby

    Prawidłowa odpowiedź

    C: komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o broni i amunicji, posiadanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych jest możliwe na podstawie karty rejestracyjnej. Organem uprawnionym do jej wydania jest komendant wojewódzki Policji. Przepis ten wyraźnie wskazuje, że właściwość miejscową organu ustala się według miejsca stałego pobytu osoby zainteresowanej (lub siedziby podmiotu w przypadku osób prawnych). W polskim prawie administracyjnym dotyczącym broni, to właśnie „stały pobyt”, a nie „zameldowanie” czy „pobyt czasowy”, jest decydującym czynnikiem określającym, do której jednostki Policji należy złożyć wniosek. Wyjątek stanowią żołnierze zawodowi, dla których organem właściwym jest komendant oddziału Żandarmerii Wojskowej.

    Podstawa prawna

    Art. 9 UoBiA:
    1. Broń palną i amunicję do tej broni, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 11, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

    2. Broń palną pozbawioną cech użytkowych można posiadać na podstawie karty rejestracyjnej broni pozbawionej cech użytkowych wydanej przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

    3. Miotacze gazu obezwładniającego oraz narzędzia i urządzenia, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta powiatowego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

    4. Broń pneumatyczną można posiadać na podstawie karty rejestracyjnej broni pneumatycznej wydanej przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta powiatowego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

    5. Ilekroć w dalszych przepisach ustawy jest mowa o właściwych organach Policji, należy przez to rozumieć organy właściwe do wydawania pozwoleń na broń lub karty rejestracyjnej broni, o których mowa w ust. 1–4.

    6. Pozwolenie na broń, karta rejestracyjna broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz karta rejestracyjna broni pneumatycznej są wydawane na czas nieokreślony.

    7. Pozwolenie na broń palną bojową wydane w celach, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 1 i 2, stanowi jednocześnie pozwolenie na broń gazową i alarmową.

    8. Pozwolenie na broń na okaziciela, zwane dalej „świadectwem broni”, o którym mowa w art. 29 ust. 1, oraz legitymacja osoby dopuszczonej do posiadania broni, o której mowa w art. 30 ust. 1 i 2, wydawane są jedynie przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano: (art. 18 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano: (art. 18 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Cofnięcie pozwolenia na broń – kiedy jest to obowiązkowe?

    Posiadanie broni palnej w Polsce wiąże się z dużą odpowiedzialnością oraz koniecznością przestrzegania rygorystycznych przepisów Ustawy o broni i amunicji. Ustawodawca przewidział konkretne sytuacje, w których organ Policji nie ma możliwości uznaniowej i jest zobligowany do wydania decyzji o cofnięciu pozwolenia. Kluczowe w tym zakresie są przesłanki dotyczące nienagannej opinii oraz przestrzegania porządku prawnego przez posiadacza broni.

    Pytanie

    Właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano: (art. 18 ust. 1 uobia)

    • A: została skazana prawomocnym orzeczeniem sądu w sprawie o wykroczenie
    • B: zostały jej przedstawione zarzuty popełnienia przestępstwa umyślnego
    • C: została skazana prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe

    Prawidłowa odpowiedź

    C: została skazana prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji, Policja cofa pozwolenie na broń, jeżeli posiadacz należy do kręgu osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2–6. Punkt 6 tego zestawienia wprost wskazuje na osoby skazane prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. Jest to przesłanka o charakterze obligatoryjnym – w przypadku wystąpienia takiego wyroku, organ nie „może”, lecz „musi” cofnąć uprawnienia. Odpowiedź A jest błędna, ponieważ wykroczenia rzadko skutkują obowiązkowym cofnięciem (chyba że dotyczą konkretnych naruszeń UoBiA), a odpowiedź B dotyczy etapu zarzutów, który nie jest tożsamy z prawomocnym skazaniem.

    Podstawa prawna

    Art. 18 UoBiA:

    1. Właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano:
    1) nie przestrzega warunków określonych w pozwoleniu na broń, o których mowa w art. 10 ust. 7;
    2) należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2–6;
    2a) (uchylony)
    3) naruszyła obowiązek zawiadomienia o utracie broni, o którym mowa w art. 25;
    4) przemieszcza się z rozładowaną bronią albo nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej albo środka zastępczego.

    2. Przepisy ust. 1 pkt 2–4 stosuje się odpowiednio do osób dopuszczonych do posiadania broni, o których mowa w art. 30 ust. 1.

    3. Osobom posiadającym zarejestrowaną broń pneumatyczną w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2–4, unieważnia się kartę rejestracyjną broni.

    4. Właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń, jeżeli ustały okoliczności faktyczne, które stanowiły podstawę do jego wydania.

    5. Właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń w przypadku naruszenia przez osobę posiadającą pozwolenie:
    1) obowiązku rejestracji broni, o którym mowa w art. 13 ust. 1;
    2) obowiązku poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym i przedstawienia orzeczeń lekarskiego i psychologicznego, o których mowa w art. 15 ust. 3–5 oraz art. 19a ust. 4;
    3) obowiązku zawiadomienia właściwego organu Policji o zmianie miejsca stałego pobytu, o którym mowa w art. 26;
    4) zasad przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, o których mowa w art. 32;
    5) wymogu uzyskania zgody na wywóz broni i amunicji za granicę, o którym mowa w art. 38;
    6) zasady, o której mowa w art. 45;
    7) zakazu użyczania broni osobie nieupoważnionej.

    6. Przepisy ust. 5 pkt 2–3 i 6 stosuje się odpowiednio do osób posiadających dopuszczenie do posiadania broni.

    7. Osobom posiadającym zarejestrowaną broń pneumatyczną w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 2–6, można unieważnić kartę rejestracyjną broni.

    8. Osoba, której cofnięto pozwolenie na broń, dopuszczenie do posiadania broni lub której unieważniono kartę rejestracyjną broni, jest zobowiązana – w terminie 7 dni od dnia otrzymania ostatecznej decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń, dopuszczenia do posiadania broni lub unieważnienia karty – zwrócić dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni i amunicji do właściwego organu Policji.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Za ważną przyczynę posiadania broni do celów kolekcjonerskich uważa się w szczególności: (art. 10. ust. 3 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Za ważną przyczynę posiadania broni do celów kolekcjonerskich uważa się w szczególności: (art. 10. ust. 3 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Pozwolenie na broń do celów kolekcjonerskich – kluczowe wymogi

    Proces ubiegania się o pozwolenie na broń w Polsce jest ściśle uregulowany przez przepisy prawa, a kluczowym elementem wniosku jest wykazanie tzw. ważnej przyczyny posiadania broni. Każdy kandydat na kolekcjonera musi zrozumieć, że prawo nakłada konkretne obowiązki dokumentacyjne, które decydują o pozytywnym rozpatrzeniu sprawy przez organy Policji. Znajomość art. 10 Ustawy o broni i amunicji jest fundamentem dla każdego, kto planuje budowę własnej kolekcji militariów.

    Pytanie

    Za ważną przyczynę posiadania broni do celów kolekcjonerskich uważa się w szczególności: (art. 10. ust. 3 uobia)

    • A: udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych
    • B: udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim
    • C: udokumentowany udział w ogólnokrajowych wystawach kolekcjonerów broni

    Prawidłowa odpowiedź

    B: udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim

    Uzasadnienie

    Zgodnie z brzmieniem art. 10 ust. 3 pkt 5 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), ustawodawca precyzyjnie określił, co stanowi „ważną przyczynę” dla uzyskania pozwolenia do celów kolekcjonerskich. Jest nią wyłącznie udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim. W przeciwieństwie do innych rodzajów pozwoleń (np. do celów rekonstrukcji historycznych, gdzie wymagane jest członkostwo w stowarzyszeniu o profilu rekonstrukcyjnym), w przypadku kolekcjonerstwa to profil stowarzyszenia determinuje możliwość uzyskania uprawnień. Udział w wystawach, choć cenny dla pasjonata, nie stanowi w myśl ustawy samodzielnej, wystarczającej przesłanki do wydania decyzji administracyjnej.

    Podstawa prawna

    Art. 10 UoBiA:

    1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni.

    2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:
    1) ochrony osobistej;
    2) ochrony osób i mienia;
    3) łowieckich;
    4) sportowych;
    5) rekonstrukcji historycznych;
    6) kolekcjonerskich;
    7) pamiątkowych;
    8) szkoleniowych.

    3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:
    1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;
    2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych;
    4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;
    5) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich;
    6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątkowych;
    7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

    3a. Za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.

    4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej:
    1) do celów ochrony osobistej:
    a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
    b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,
    c) miotaczy gazu obezwładniającego;
    2) do celów ochrony osób lub mienia:
    a) broni, o której mowa w pkt 1,
    b) pistoletów sygnałowych,
    c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
    d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12,
    e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;
    3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów;
    4) do celów sportowych – broni palnej:
    a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,
    b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,
    c) gładkolufowej,
    d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);
    5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;
    6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;
    7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której mowa w pkt 1–6.

    5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną…

    8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

    9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Świadectwo broni może być wydane: (art. 29 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Świadectwo broni może być wydane: (art. 29 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Świadectwo Broni: Kto i Na Jakiej Podstawie Może Je Posiadać?

    Zrozumienie przepisów dotyczących posiadania broni w Polsce jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i zgodności z prawem. Świadectwo broni to dokument uprawniający do posiadania broni w określonych celach, a jego wydanie jest ściśle regulowane Ustawą o broni i amunicji (UoBiA). Niniejszy artykuł wyjaśnia, kto może ubiegać się o świadectwo broni, bazując na aktualnych przepisach.

    Pytanie

    Świadectwo broni może być wydane: (art. 29 ust. 1 uobia)

    • A: podmiotom prowadzącym strzelnicę
    • B: osobom fizycznym posiadającym pozwolenie na broń
    • C: prywatnym placówkom muzealnym

    Prawidłowa odpowiedź

    A: podmiotom prowadzącym strzelnicę

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 3 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), świadectwo broni może być wydane „podmiotom prowadzącym strzelnicę”. Jest to jednoznaczne wskazanie, że prowadzenie strzelnicy stanowi podstawę do uzyskania takiego świadectwa. Opcja B jest nieprawidłowa, ponieważ świadectwo broni dotyczy specyficznych podmiotów i celów, a osoby fizyczne posiadają pozwolenie na broń, nie świadectwo. Opcja C również jest błędna, gdyż prywatne placówki muzealne nie są wymienione w art. 29 ust. 1 UoBiA jako podmioty uprawnione do otrzymania świadectwa broni, choć mogą nabywać broń na innych zasadach, np. w celach kolekcjonerskich czy muzealnych poprzez pozwolenie na broń.

    Podstawa prawna

    Art. 29 UoBiA:

    1. Świadectwo broni może być wydane:
    1) przedsiębiorcom i jednostkom organizacyjnym, którzy na podstawie odrębnych przepisów powołali wewnętrzne służby ochrony, jeżeli broń jest niezbędna do wykonywania przez te służby zadań wynikających z planu ochrony;
    2) przedsiębiorcom, którzy uzyskali koncesje na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, jeżeli broń jest im niezbędna w zakresie i formach określonych w koncesji;
    3) podmiotom prowadzącym strzelnicę;
    4) szkołom, organizacjom sportowym i łowieckim, stowarzyszeniom obronnym w celu szkolenia i realizacji ćwiczeń strzeleckich lub innym placówkom oświatowym oraz organizatorom kursów, kształcącym w zawodzie pracownika ochrony;
    5) podmiotom wykonującym zadania związane z realizacją filmów i innych przedsięwzięć artystycznych;
    6) urzędom, instytucjom, zakładom, przedsiębiorcom i innym podmiotom, których pracownikom broń jest niezbędna do ochrony osobistej w związku z wykonywaniem przez nich obowiązków pracowniczych związanych ze szczególnym narażeniem na zamach przeciwko życiu lub zdrowiu; 2026-01-23
    7) podmiotom, którym broń jest niezbędna w celach wzywania pomocy, ratowniczych, poszukiwawczych oraz sygnalizowania rozpoczęcia konkurencji w zawodach sportowych;
    8) zarządcom lub dzierżawcom obwodów łowieckich w celu wykonania odstrzału Zmiana w pkt 8 w sanitarnego z nakazu wydanego na podstawie przepisów o [ochronie zdrowia ust. 1 i w pkt 2 w ust. 2 w art. 29 zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych] <zdrowiu> zwierząt. wejdzie w życie z dn. 18.03.2026 r.

    2. Świadectwo broni na broń szczególnie niebezpieczną, o której mowa w: (Dz. U. z 2025 r. poz. 1795).
    1) art. 10 ust. 5 pkt 1, może być wydane wyłącznie podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, oraz organizatorom kursów, kształcącym w zawodzie pracownika ochrony;
    2) art. 10 ust. 5 pkt 3, może być wydane wyłącznie podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 8, w celu wykonania odstrzału sanitarnego z nakazu wydanego na podstawie przepisów o [ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych] <zdrowiu> zwierząt.

    3. Podmioty, o których mowa w ust. 1, po uzyskaniu świadectwa broni mogą nabywać broń i amunicję na zasadach określonych w art. 12 ust. 2 i art. 14 albo wynajmować broń od Policji lub Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Pozwolenia na broń nie wymaga się w przypadku: (art. 11 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Pozwolenia na broń nie wymaga się w przypadku: (art. 11 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Kiedy pozwolenie na broń nie jest wymagane?

    Zrozumienie przepisów dotyczących posiadania broni w Polsce jest kluczowe dla każdego obywatela. Ustawa o broni i amunicji (UoBiA) jasno określa, w jakich sytuacjach wymagane jest pozwolenie na broń, a kiedy można z niego zrezygnować. Poniższy artykuł rzuca światło na te wyjątki, pomagając prawidłowo interpretować obowiązujące regulacje i unikać naruszeń prawa.

    Pytanie

    Pozwolenia na broń nie wymaga się w przypadku: (art. 11 uobia)

    • A: posiadania przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA
    • B: gromadzenia broni w zbiorach muzealnych na podstawie odrębnych przepisów
    • C: posiadania broni palnej rozdzielnego ładowania, wytworzonej po roku 1885

    Prawidłowa odpowiedź

    B: gromadzenia broni w zbiorach muzealnych na podstawie odrębnych przepisów

    Uzasadnienie

    Prawidłową odpowiedzią jest B, co wynika bezpośrednio z Art. 11 pkt 1 Ustawy o broni i amunicji. Zgodnie z tym przepisem, pozwolenie na broń nie jest wymagane w przypadku gromadzenia broni w zbiorach muzealnych, o ile odbywa się to na podstawie odrębnych regulacji. Opcja A jest błędna, ponieważ Art. 11 pkt 7 mówi o przedmiotach do obezwładniania osób energią elektryczną, ale o średniej wartości prądu w obwodzie NIEPRZEKRACZAJĄCEJ 10 mA, a nie przekraczającej, jak wskazano w opcji. Z kolei opcja C jest również nieprawidłowa. Art. 11 pkt 10 wyraźnie wskazuje, że pozwolenie nie jest wymagane na broń palną rozdzielnego ładowania, ale wytworzoną PRZED rokiem 1885 oraz repliki tej broni, a nie „po roku 1885”.

    Podstawa prawna

    Art. 11 UoBiA:

    Pozwolenia na broń nie wymaga się w przypadku:
    1) gromadzenia broni w zbiorach muzealnych na podstawie odrębnych przepisów;
    2) używania broni w celach sportowych, szkoleniowych lub rekreacyjnych na strzelnicy działającej na podstawie zezwolenia właściwego organu;
    3) używania broni palnej sygnałowej i alarmowej do celów wzywania pomocy, ratowniczych, poszukiwawczych oraz przez osoby uprawnione do sygnalizacji zawodnikom rozpoczęcia konkurencji sportowej w trakcie zawodów sportowych, jeżeli wymaga ona takiej sygnalizacji;
    4) dysponowania bronią przez przedsiębiorców dokonujących obrotu bronią i amunicją na podstawie koncesji lub świadczących usługi rusznikarskie na podstawie odrębnych przepisów, o ile jest to związane bezpośrednio z prowadzeniem działalności gospodarczej;
    5) dysponowania bronią przekazaną w celu pozbawienia lub potwierdzenia pozbawienia cech użytkowych;
    6) posiadania broni palnej pozbawionej cech użytkowych;
    7) posiadania przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie nieprzekraczającej 10 mA;
    8) posiadania ręcznych miotaczy gazu obezwładniającego;
    9) posiadania broni pneumatycznej;
    10) posiadania broni palnej rozdzielnego ładowania, wytworzonej przed rokiem 1885 oraz replik tej broni;
    11) posiadania broni palnej alarmowej o kalibrze do 6 mm. 2026-01-23

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Bronią palną, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji nie jest: (art. 7 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Bronią palną, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji nie jest: (art. 7 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Definicja broni palnej w polskim prawie

    Znajomość definicji ustawowych jest kluczowym elementem przygotowania do egzaminu na patent strzelecki oraz uzyskania pozwolenia na broń. Precyzyjne rozróżnienie między urządzeniami wykorzystującymi materiał miotający a tymi, które działają na innej zasadzie, decyduje o odpowiedzialności karnej i administracyjnej posiadacza. Poniżej analizujemy jeden z podstawowych przepisów Ustawy o broni i amunicji.

    Pytanie

    Bronią palną, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji nie jest: (art. 7 ust. 1 uobia)

    • A: strzebla gładkolufowa
    • B: karabinek pneumatyczny
    • C: pistolet sygnałowy

    Prawidłowa odpowiedź

    B: karabinek pneumatyczny

    Uzasadnienie

    Zgodnie z definicją zawartą w art. 7 ust. 1 UoBiA, kluczowym czynnikiem klasyfikującym przedmiot jako broń palną jest obecność lufy oraz zdolność do miotania pocisków w wyniku działania materiału miotającego (np. prochu). Karabinek pneumatyczny wykorzystuje energię sprężonego powietrza lub innego gazu, a nie materiału miotającego, dlatego nie spełnia ustawowej definicji broni palnej. Zarówno strzelba gładkolufowa, jak i pistolet sygnałowy (zdefiniowany w ust. 2 jako specyficzny rodzaj broni palnej) opierają swoje działanie na spalaniu materiału miotającego, co automatycznie włącza je do kategorii broni palnej.

    Podstawa prawna

    Art. 7 UoBiA:

    1. W rozumieniu ustawy bronią palną jest każda przenośna broń lufowa, która miota, jest przeznaczona do miotania lub może być przystosowana do miotania jednego lub większej liczby pocisków lub substancji w wyniku działania materiału miotającego.

    1a. W rozumieniu ustawy za dający się przystosować do miotania jednego lub większej liczby pocisków lub substancji w wyniku działania materiału miotającego uznaje się przedmiot, który ze względu na swoją budowę lub materiał, z którego jest wykonany, może być łatwo przerobiony w celu miotania.

    2. W rozumieniu ustawy bronią palną sygnałową jest urządzenie wielokrotnego użycia, które w wyniku działania sprężonych gazów, powstających na skutek spalania materiału miotającego, jest zdolne do wystrzelenia z lufy o kalibrze nie mniejszym niż 25 mm substancji w postaci ładunku pirotechnicznego celem wywołania efektu wizualnego lub akustycznego.

    3. W rozumieniu ustawy bronią palną alarmową jest urządzenie wielokrotnego użycia, które w wyniku działania sprężonych gazów, powstających na skutek spalania materiału miotającego, wywołuje efekt akustyczny, a wystrzelona z lufy lub elementu ją zastępującego substancja razi cel na odległość nie większą niż 1 metr.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl