Blog

Europejska Karta Broni Palnej: Kiedy Traci Ważność?

Zrozumienie przepisów dotyczących posiadania broni palnej jest kluczowe dla każdego posiadacza. Europejska Karta Broni Palnej to ważny dokument, który umożliwia legalne przemieszczanie się z bronią w obrębie Unii Europejskiej. Jednakże, jak każdy dokument urzędowy, podlega ona określonym warunkom ważności i w pewnych okolicznościach musi zostać zwrócona. Poniżej analizujemy jedną z takich sytuacji, odwołując się do konkretnego przepisu ustawy o broni i amunicji.

Pytanie

Europejska karta broni palnej traci ważność i podlega zwrotowi: (art. 10a ust. 4 uobia)

• A: w przypadku cofnięcia pozwolenia na broń palną lub cofnięcia dopuszczenia do posiadania tego rodzaju broni
• B: w przypadku naruszenia obowiązku zawiadomienia właściwego organu Policji o zmianie miejsca stałego pobytu
• C: w przypadku naruszenia zakazu użyczania broni osobie nieupoważnionej

Prawidłowa odpowiedź

A: w przypadku cofnięcia pozwolenia na broń palną lub cofnięcia dopuszczenia do posiadania tego rodzaju broni

Uzasadnienie

Prawidłowa odpowiedź jest jednoznacznie wskazana w art. 10a ust. 4 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA). Przepis ten stanowi, że Europejska karta broni palnej traci ważność i podlega zwrotowi organowi, który ją wydał, właśnie w przypadku cofnięcia pozwolenia na broń lub cofnięcia dopuszczenia do posiadania tego rodzaju broni. Opcje B i C, choć mogą być podstawą do innych sankcji prawnych lub nawet cofnięcia pozwolenia na broń, nie są bezpośrednio wymienione w art. 10a ust. 4 jako przyczyny utraty ważności i zwrotu samej Europejskiej karty broni palnej. Kluczowe jest ścisłe przestrzeganie literalnego brzmienia przepisów, które w tym przypadku wyraźnie łączą ważność karty z nadrzędnym pozwoleniem lub dopuszczeniem do posiadania broni.

Podstawa prawna

Art. 10a UoBiA:

1. Na wniosek osoby posiadającej broń palną zgodnie z wymogami prawa polskiego lub podmiotów, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 4, 5 i 7, osobom wskazanym przez te podmioty oraz posiadającym dopuszczenie do posiadania broni właściwy organ Policji wydaje Europejską kartę broni palnej.

2. Europejską kartę broni palnej wydaje się na okres do 5 lat.

3. Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 2, ważność Europejskiej karty broni palnej może być przedłużona na kolejny okres.

4. Europejska karta broni palnej traci ważność i podlega zwrotowi organowi, który ją wydał, w przypadku cofnięcia pozwolenia na broń lub cofnięcia dopuszczenia do posiadania tego rodzaju broni.

5. W Europejskiej karcie broni palnej zamieszcza się informacje o:
1) tożsamości osoby:
a) posiadającej broń palną, w tym: – nazwisko i imię, – datę i miejsce urodzenia, – adres miejsca stałego pobytu,
b) dopuszczonej do posiadania broni, w tym: – nazwisko i imię, – datę i miejsce urodzenia, – nazwę, siedzibę i adres podmiotu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 4, 5 i 7; 2026-01-23
2) danych identyfikacyjnych broni palnej wraz ze wskazaniem kategorii broni palnej;
3) okresie ważności Europejskiej karty broni palnej;
4) celu lub warunkach pozwolenia, o których mowa w art. 10 ust. 2 i 4;
5) utracie lub zbyciu broni palnej;
6) państwach członkowskich Unii Europejskiej, na których terytorium posiadanie broni palnej, określone w Europejskiej karcie broni palnej, jest zakazane albo możliwe na podstawie pozwolenia;
7) wpisach innych państw członkowskich Unii Europejskiej obejmujących w szczególności pozwolenia na wwóz broni na ich terytorium;
8) oświadczeniach, o których mowa w załączniku II lit. f dyrektywy Rady nr 91/477/EWG z dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni (Dz. Urz. UE L 256 z 13.09.1991, str. 51; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 11, str. 3), w brzmieniu nadanym dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2008/51/WE z dnia 21 maja 2008 r. (Dz. Urz. UE L 179 z 08.07.2008, str. 5).

6. Europejska karta broni palnej może zawierać także informacje o:
1) przewozie przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przywozie z zagranicy i wywozie za granicę broni palnej oraz zaświadczeniach i zgodach, o których mowa w art. 34, art. 37 ust. 1 i art. 38, jak również wpisy właściwych władz innych państw Unii Europejskiej dotyczące zezwoleń na wwóz na terytorium tych państw lub przewóz przez ich terytorium broni palnej;
2) warunkach przewozu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przywozu z zagranicy i wywozu za granicę broni palnej.

7. Wpisów do Europejskiej karty broni palnej dokonuje właściwy organ Policji, a w wyznaczonym do tego miejscu i zakresie – właściwe władze innych państw członkowskich Unii Europejskiej.

8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) (uchylony)
2) wzór Europejskiej karty broni palnej, spełniający wymogi, o których mowa w ust. 5 i 6.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Bezpieczeństwo na Strzelnicy: Alkohol i Środki Odurzające

Bezpieczeństwo na strzelnicy to priorytet. Przepisy i regulaminy mają na celu minimalizację ryzyka wypadków i zapewnienie odpowiedzialnego korzystania z broni palnej. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla każdego użytkownika strzelnicy, a ich przestrzeganie stanowi podstawę bezpiecznego funkcjonowania obiektu.

Pytanie

Spożywanie alkoholu lub używanie środków odurzających oraz przebywanie osób będących pod ich wpływem na strzelnicy jest: (Rozdział 1 ust. 2 wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic)

• A: dozwolone pod warunkiem wynajęcia strzelnicy przez zorganizowaną grupę osób
• B: dozwolone za zgodą właściciela strzelnicy
• C: zabronione

Prawidłowa odpowiedź

C: zabronione

Uzasadnienie

Prawidłowa odpowiedź to C: zabronione. Zgodnie z Rozdziałem 1 ust. 2 wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic, spożywanie alkoholu, używanie środków odurzających oraz przebywanie osób będących pod ich wpływem na strzelnicy jest kategorycznie zabronione. Jest to fundamentalna zasada bezpieczeństwa, wynikająca z konieczności zachowania pełnej świadomości, koncentracji i zdolności do podejmowania szybkich i trafnych decyzji podczas posługiwania się bronią palną. Alkohol i środki odurzające upośledzają koordynację ruchową, spowalniają czas reakcji, zaburzają ocenę sytuacji oraz zwiększają ryzyko popełnienia błędów, które w kontekście użycia broni mogą prowadzić do tragicznych wypadków. Bezpieczeństwo wszystkich użytkowników strzelnicy oraz instruktorów jest nadrzędne, dlatego wszelkie odstępstwa od tej zasady są niedopuszczalne.

Podstawa prawna

Brak cytatu.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Zasady Przywozu Broni i Amunicji spoza Unii Europejskiej

Zrozumienie przepisów dotyczących przywozu broni i amunicji jest kluczowe dla każdego obywatela polskiego planującego taką operację z krajów nienależących do Unii Europejskiej. Niniejszy artykuł wyjaśnia wymagane procedury, odpowiedzialności oraz podstawy prawne, aby zapewnić zgodność z obowiązującymi regulacjami.

Pytanie

Przywóz broni i amunicji, z państw niebędących państwami członkowskimi Unii Europejskiej, przez obywateli polskich wymaga: (art. 37 ust. 1 uobia)

• A: uprzedniego wydania zaświadczenia przez właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej
• B: uprzedniego wydania zgody właściwego organu Policji
• C: poświadczenia uprzedniej zgody przewozowej i zgody przewozowej

Prawidłowa odpowiedź

A: uprzedniego wydania zaświadczenia przez właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej

Uzasadnienie

Prawidłową odpowiedzią jest A. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o broni i amunicji (UoBiA), przywóz broni i amunicji z państw spoza Unii Europejskiej przez obywateli polskich wymaga uzyskania uprzedniego zaświadczenia. Dokument ten musi zostać wydany przez właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Jest to kluczowy etap w procesie legalnego importu broni, który ma na celu zapewnienie kontroli nad przepływem uzbrojenia i amunicji na terytorium Polski i Unii Europejskiej. Bez tego zaświadczenia, przywóz jest niezgodny z przepisami i może skutkować poważnymi konsekwencjami prawnymi.

Podstawa prawna

Art. 37 UoBiA:

1. Przywóz broni i amunicji, z państw niebędących państwami członkowskimi Unii Europejskiej, przez obywateli polskich wymaga uprzedniego wydania zaświadczenia przez właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Osoby, o których mowa w ust. 1, przekraczając zewnętrzną graniczną Unii Europejskiej, zobowiązane są do pisemnego zgłoszenia właściwemu organowi celnemu przywozu broni i amunicji. Organ ten niezwłocznie przekazuje informacje zawarte w zgłoszeniu właściwemu organowi Policji.

3. Jeżeli osoby, o których mowa w ust. 1, nie posiadają pozwolenia na broń, są obowiązane niezwłocznie złożyć przywożoną broń i amunicję do depozytu właściwego organu celnego, a także, w terminie 14 dni od dnia przywozu broni na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wystąpić do właściwego organu Policji z wnioskiem o wydanie pozwolenia na broń.

4. Koszty związane z deponowaniem broni i amunicji w trybie, o którym mowa w ust. 3, ponosi osoba składająca broń i amunicję do depozytu.

5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zgłoszenia oraz tryb przekazywania informacji, o których mowa w ust. 2. Zgłoszenie powinno zawierać dane, które pozwolą na jednoznaczną identyfikację 2026-01-23 osoby przywożącej broń i amunicję, a także jednoznaczną identyfikację tej broni i amunicji.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Kto wydaje pozwolenie na broń palną?

Kwestia wydawania pozwoleń na broń palną jest ściśle regulowana przez polskie prawo, a zrozumienie właściwych procedur i organów jest kluczowe dla każdego, kto ubiega się o takie uprawnienie. Odpowiedzialność za wydawanie tych pozwoleń spoczywa na konkretnych jednostkach Policji, co ma zapewnić kontrolę i bezpieczeństwo w zakresie posiadania broni w Polsce.

Pytanie

Pozwolenie na broń palną wydaje: (art. 9 ust. 1 i ust. 8 uobia)

• A: komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce czasowego pobytu zainteresowanej osoby
• B: komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby
• C: komendant wojewódzki policji właściwy ze względu na miejsce zameldowania zainteresowanej osoby

Prawidłowa odpowiedź

B: komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o broni i amunicji (uobia), pozwolenie na broń palną i amunicję do tej broni, można posiadać na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby komendanta wojewódzkiego Policji. Przepis ten jasno określa, że kluczowym kryterium jest miejsce stałego pobytu, a nie tymczasowy pobyt czy zameldowanie. Ponadto, ust. 8 tego samego artykułu precyzuje, że świadectwo broni oraz legitymacja osoby dopuszczonej do posiadania broni również wydawane są jedynie przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu komendanta wojewódzkiego Policji. To potwierdza, że Komendant Wojewódzki Policji, działający na podstawie miejsca stałego pobytu, jest organem uprawnionym do wydawania pozwoleń na broń palną w większości przypadków.

Podstawa prawna

Art. 9 UoBiA:

1. Broń palną i amunicję do tej broni, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 11, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

2. Broń palną pozbawioną cech użytkowych można posiadać na podstawie karty rejestracyjnej broni pozbawionej cech użytkowych wydanej przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

3. Miotacze gazu obezwładniającego oraz narzędzia i urządzenia, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta powiatowego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

4. Broń pneumatyczną można posiadać na podstawie karty rejestracyjnej broni pneumatycznej wydanej przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta powiatowego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

2026-01-23 5. Ilekroć w dalszych przepisach ustawy jest mowa o właściwych organach Policji, należy przez to rozumieć organy właściwe do wydawania pozwoleń na broń lub karty rejestracyjnej broni, o których mowa w ust. 1–4.

6. Pozwolenie na broń, karta rejestracyjna broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz karta rejestracyjna broni pneumatycznej są wydawane na czas nieokreślony.

7. Pozwolenie na broń palną bojową wydane w celach, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 1 i 2, stanowi jednocześnie pozwolenie na broń gazową i alarmową.

8. Pozwolenie na broń na okaziciela, zwane dalej „świadectwem broni”, o którym mowa w art. 29 ust. 1, oraz legitymacja osoby dopuszczonej do posiadania broni, o której mowa w art. 30 ust. 1 i 2, wydawane są jedynie przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Potwierdzenie Rejestracji Broni Wymagającej Pozwolenia

Zasady posiadania i rejestracji broni w Polsce są ściśle regulowane przez przepisy prawa. Zrozumienie tych regulacji jest kluczowe dla każdego posiadacza broni, aby zapewnić zgodność z obowiązującymi wymogami i uniknąć potencjalnych konsekwencji prawnych. Poniżej przedstawiamy pytanie dotyczące potwierdzenia rejestracji broni, wraz z prawidłową odpowiedzią i szczegółowym uzasadnieniem prawnym.

Pytanie

Zarejestrowanie broni wymagającej pozwolenia na broń potwierdza się w: (art. 13 ust. 4 uobia)

• A: karcie rejestracyjnej broni
• B: legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni
• C: legitymacji posiadacza broni

Prawidłowa odpowiedź

C: legitymacji posiadacza broni

Uzasadnienie

Zgodnie z artykułem 13 ust. 4 ustawy o broni i amunicji (UoBiA), zarejestrowanie broni, która wymaga pozwolenia, potwierdzane jest w legitymacji posiadacza broni albo w świadectwie broni. Opcja C, „legitymacja posiadacza broni”, jest zatem prawidłową odpowiedzią, ponieważ bezpośrednio odzwierciedla jeden z dokumentów wymienionych w przepisach. Karta rejestracyjna broni, o której mowa w opcji A, dotyczy zgodnie z ust. 5 tego samego artykułu rejestracji broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz broni pneumatycznej, a nie broni wymagającej pozwolenia.

Podstawa prawna

Art. 13 UoBiA:

1. Nabywca broni jest obowiązany zarejestrować ją w ciągu 5 dni od dnia nabycia. Obowiązek rejestracji nie dotyczy broni, o której mowa w art. 11 pkt 1, 4, 5, 7, 8, 10 i 11.

2. Rejestracji dokonuje się na podstawie dowodu nabycia broni, a w przypadku broni palnej pozbawionej cech użytkowych – dodatkowo po przedstawieniu potwierdzenia pozbawienia broni palnej cech użytkowych.

3. Rejestracji broni dokonują organy właściwe do wydawania pozwoleń na broń, karty rejestracyjnej broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz karty rejestracyjnej broni pneumatycznej, o których mowa w art. 9 ust. 1–4.

4. Zarejestrowanie broni wymagającej pozwolenia potwierdza się w legitymacji posiadacza broni albo w świadectwie broni.

5. Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz broni pneumatycznej potwierdza się w karcie rejestracyjnej broni, która jest wydawana posiadaczowi broni.

6. Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych nie może nastąpić na rzecz osoby, która nie ma ukończonych 18 lat.

7. Broń pneumatyczna nie może być zarejestrowana na rzecz osoby, która:
1) nie ma ukończonych 18 lat;
2) nie przedstawi:
a) orzeczeń, o których mowa w art. 15 ust. 3,
b) informacji z Krajowego Rejestru Karnego stwierdzającej, że nie była ona skazana prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu.

8. W przypadku niespełnienia wymogów, o których mowa w ust. 6 lub 7, właściwy organ wydaje decyzję administracyjną o odmowie zarejestrowania broni palnej pozbawionej cech użytkowych albo broni pneumatycznej. 2026-01-23

9. W przypadku wydania decyzji administracyjnej o odmowie zarejestrowania broni palnej pozbawionej cech użytkowych albo broni pneumatycznej Policja, a w przypadku żołnierzy zawodowych – Żandarmeria Wojskowa, może za pokwitowaniem przyjąć tę broń do depozytu. Koszty związane z deponowaniem broni ponosi osoba zgłaszająca broń do rejestracji. Przepis art. 23 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Cofnięcie dopuszczenia do posiadania broni: Kiedy organ Policji podejmuje decyzję?

Dopuszczenie do posiadania broni wiąże się z szeregiem obowiązków i odpowiedzialności. Polskie prawo precyzyjnie określa sytuacje, w których właściwy organ Policji jest zobowiązany cofnąć takie dopuszczenie. Zrozumienie tych przepisów jest kluczowe dla każdego posiadacza broni, aby uniknąć naruszeń i konsekwencji prawnych.

Pytanie

Właściwy organ Policji cofa dopuszczenie do posiadania broni, jeżeli osoba dopuszczona do posiadania broni: (art. 18 ust. 2 uobia)

• A: została skazana prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe
• B: została skazana prawomocnym orzeczeniem sądu w sprawie o wykroczenie
• C: zostały jej przedstawione zarzuty popełnienia umyślnego przestępstwa

Prawidłowa odpowiedź

A: została skazana prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 18 ust. 2 Ustawy o broni i amunicji, przepisy art. 18 ust. 1 pkt 2-4 stosuje się odpowiednio do osób dopuszczonych do posiadania broni. Punkt 2 ust. 1 art. 18 stanowi, że właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń (a co za tym idzie, również dopuszczenie do posiadania broni), jeżeli osoba należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2-6. Artykuł 15 ust. 1 pkt 6 jasno wskazuje, że pozwolenia na broń nie wydaje się osobom, co do których istnieje uzasadniona obawa, że mogą użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, w szczególności „skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe”. W związku z tym, opcja A jest prawidłowa, ponieważ spełnia warunek prawomocnego skazania za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Opcja B dotyczy wykroczenia, a ustawa precyzyjnie odnosi się do przestępstw. Opcja C odnosi się do przedstawionych zarzutów, a nie do prawomocnego skazania, które jest warunkiem koniecznym do cofnięcia dopuszczenia na podstawie tych przepisów.

Podstawo prawna

Art. 18 UoBiA:

1. Właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano: 2026-01-23
1) nie przestrzega warunków określonych w pozwoleniu na broń, o których mowa w art. 10 ust. 7;
2) należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2–6;
2a) (uchylony)
3) naruszyła obowiązek zawiadomienia o utracie broni, o którym mowa w art. 25;
4) przemieszcza się z rozładowaną bronią albo nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej albo środka zastępczego.

2. Przepisy ust. 1 pkt 2–4 stosuje się odpowiednio do osób dopuszczonych do posiadania broni, o których mowa w art. 30 ust. 1.

3. Osobom posiadającym zarejestrowaną broń pneumatyczną w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2–4, unieważnia się kartę rejestracyjną broni.

4. Właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń, jeżeli ustały okoliczności faktyczne, które stanowiły podstawę do jego wydania.

5. Właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń w przypadku naruszenia przez osobę posiadającą pozwolenie:
1) obowiązku rejestracji broni, o którym mowa w art. 13 ust. 1;
2) obowiązku poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym i przedstawienia orzeczeń lekarskiego i psychologicznego, o których mowa w art. 15 ust. 3–5 oraz art. 19a ust. 4;
3) obowiązku zawiadomienia właściwego organu Policji o zmianie miejsca stałego pobytu, o którym mowa w art. 26;
4) zasad przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, o których mowa w art. 32;
5) wymogu uzyskania zgody na wywóz broni i amunicji za granicę, o którym mowa w art. 38;
6) zasady, o której mowa w art. 45;
7) zakazu użyczania broni osobie nieupoważnionej.

6. Przepisy ust. 5 pkt 2–3 i 6 stosuje się odpowiednio do osób posiadających dopuszczenie do posiadania broni.

7. Osobom posiadającym zarejestrowaną broń pneumatyczną w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 2–6, można unieważnić kartę rejestracyjną broni.

8. Osoba, której cofnięto pozwolenie na broń, dopuszczenie do posiadania broni lub której unieważniono kartę rejestracyjną broni, jest zobowiązana – w terminie 7 dni od dnia otrzymania ostatecznej decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń, dopuszczenia 2026-01-23 do posiadania broni lub unieważnienia karty – zwrócić dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni i amunicji do właściwego organu Policji.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Pozwolenie na broń do celów szkoleniowych: co jest ważną przyczyną?

Zasady posiadania broni palnej w Polsce są ściśle regulowane Ustawą o broni i amunicji (UoBiA). Każdy, kto ubiega się o pozwolenie na broń, musi wykazać ważną przyczynę jej posiadania, a przepisy precyzują, co dokładnie mieści się w tym pojęciu dla różnych celów. Niniejszy artykuł przedstawia kluczowe wymogi dotyczące uzyskania pozwolenia na broń do celów szkoleniowych, zwracając uwagę na odpowiednie kwalifikacje i udokumentowanie działalności.

Pytanie

Za ważną przyczynę posiadania broni do celów szkoleniowych uważa się w szczególności: (art. 10. ust. 3 uobia)

• A: posiadanie licencji strzeleckiej związku strzeleckiego
• B: zaświadczenie o prowadzeniu strzelnicy
• C: udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich i posiadanie uprawnień do prowadzenia szkoleń strzeleckich

Prawidłowa odpowiedź

C: udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich i posiadanie uprawnień do prowadzenia szkoleń strzeleckich

Uzasadnienie

Prawidłowa odpowiedź wynika bezpośrednio z art. 10 ust. 3 pkt 7 Ustawy o broni i amunicji. Przepis ten jasno wskazuje, że za ważną przyczynę posiadania broni do celów szkoleniowych uznaje się posiadanie odpowiednich uprawnień do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim, określonych w odrębnych przepisach, oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w tym zakresie. Opcja A (posiadanie licencji strzeleckiej związku strzeleckiego) odnosi się do celów sportowych (art. 10 ust. 3 pkt 3), a opcja B (zaświadczenie o prowadzeniu strzelnicy) nie jest samodzielną i wystarczającą przyczyną wskazaną w ustawie dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

Podstawa prawna

Art. 10 UoBiA:

1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni.

2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:
1) ochrony osobistej;
2) ochrony osób i mienia;
3) łowieckich;
4) sportowych;
5) rekonstrukcji historycznych;
6) kolekcjonerskich;
7) pamiątkowych;
8) szkoleniowych.

3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:
1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;
2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;
3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych; 2026-01-23
4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;
5) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich;
6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątkowych;
7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

3a. Za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.

4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej:
1) do celów ochrony osobistej:
a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,
c) miotaczy gazu obezwładniającego;
2) do celów ochrony osób lub mienia:
a) broni, o której mowa w pkt 1,
b) pistoletów sygnałowych,
c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12, 2026-01-23
e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;
3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów;
4) do celów sportowych – broni palnej:
a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,
b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,
c) gładkolufowej,
d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);
5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;
6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;
7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której mowa w pkt 1–6.

5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną w postaci:
1) samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odległość;
2) broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne przedmioty;
3) broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem tłumika huku, z wyłączeniem pozwolenia na broń do celów łowieckich;
4) broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń przeznaczonych do kontroli osób i bagażu. Zmiana w ust. 5a

5a. Broń, o której mowa w ust. 5 pkt 3, posiadana na podstawie pozwolenia na w art. 10 wejdzie w życie z dn. broń do celów łowieckich może być używana wyłącznie do wykonywania odstrzału 18.03.2026 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 1795). oraz zwalczaniu chorób zakaźnych] zwierząt.

6. Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w postaci:
1) amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej amunicji;
2) amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu; 2026-01-23
3) amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym wykonanym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufowej;
4) amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.

7. Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.

8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Legitymacja Osoby Dopuszczonej do Posiadania Broni: Kto Wydaje?

W dziedzinie przepisów dotyczących posiadania broni palnej, precyzyjne określenie właściwych organów i procedur jest kluczowe. Zrozumienie, kto i na jakich zasadach wydaje dokumenty uprawniające do posiadania broni, to podstawa dla każdego, kto ubiega się o takie pozwolenie lub legitymację. Niniejszy artykuł przybliża jeden z istotnych aspektów regulacji prawnych w tym zakresie, koncentrując się na legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni.

Pytanie

Legitymację osoby dopuszczonej do posiadania broni wydaje: (art. 9 ust. 8 uobia)

• A: komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby
• B: komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce czasowego pobytu zainteresowanej osoby
• C: komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zameldowania zainteresowanej osoby

Prawidłowa odpowiedź

A: komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby

Uzasadnienie

Zgodnie z Art. 9 ust. 8 ustawy o broni i amunicji (UoBiA), legitymacja osoby dopuszczonej do posiadania broni jest wydawana wyłącznie przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby komendanta wojewódzkiego Policji. Przepis ten jasno określa zarówno rodzaj organu (komendant wojewódzki Policji), jak i kryterium terytorialne (miejsce stałego pobytu), co wyklucza miejsce czasowego pobytu czy miejsce zameldowania jako podstawę do określenia właściwości organu.

Podstawa prawna

Art. 9 UoBiA:

1. Broń palną i amunicję do tej broni, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 11, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

2. Broń palną pozbawioną cech użytkowych można posiadać na podstawie karty rejestracyjnej broni pozbawionej cech użytkowych wydanej przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

3. Miotacze gazu obezwładniającego oraz narzędzia i urządzenia, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta powiatowego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

4. Broń pneumatyczną można posiadać na podstawie karty rejestracyjnej broni pneumatycznej wydanej przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta powiatowego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

5. Ilekroć w dalszych przepisach ustawy jest mowa o właściwych organach Policji, należy przez to rozumieć organy właściwe do wydawania pozwoleń na broń lub karty rejestracyjnej broni, o których mowa w ust. 1–4.

6. Pozwolenie na broń, karta rejestracyjna broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz karta rejestracyjna broni pneumatycznej są wydawane na czas nieokreślony.

7. Pozwolenie na broń palną bojową wydane w celach, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 1 i 2, stanowi jednocześnie pozwolenie na broń gazową i alarmową.

8. Pozwolenie na broń na okaziciela, zwane dalej „świadectwem broni”, o którym mowa w art. 29 ust. 1, oraz legitymacja osoby dopuszczonej do posiadania broni, o której mowa w art. 30 ust. 1 i 2, wydawane są jedynie przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Przewożenie Amunicji Transportem Publicznym: Kluczowe Zasady

Transport amunicji środkami komunikacji publicznej jest tematem regulowanym przez szczegółowe przepisy prawne, mające na celu zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa. Niewłaściwe przewożenie może prowadzić do poważnych konsekwencji, dlatego znajomość i przestrzeganie obowiązujących wymogów jest absolutnie kluczowe dla każdego, kto decyduje się na taką czynność. Niniejszy artykuł przedstawia zasady dotyczące przewożenia amunicji, opierając się na polskim prawodawstwie.

Pytanie

Amunicję przewozi się środkami transportu publicznego: (§3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego)

• A: przy zachowaniu niezbędnych wymogów bezpieczeństwa, wykluczających możliwość przypadkowej eksplozji, w ilości do 200 sztuk
• B: przy zachowaniu niezbędnych wymogów bezpieczeństwa, wykluczających możliwość przypadkowej eksplozji, w ilości uzasadnionej potrzebami osoby przewożącej
• C: wszystkie odpowiedzi są prawidłowe

Prawidłowa odpowiedź

A: przy zachowaniu niezbędnych wymogów bezpieczeństwa, wykluczających możliwość przypadkowej eksplozji, w ilości do 200 sztuk

Uzasadnienie

Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 sierpnia 2014 r. w sprawie przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego, amunicję przewozi się w opakowaniach uniemożliwiających przypadkową eksplozję lub przemieszczenie się w tych opakowaniach, w ilości do 200 sztuk. Przepis ten jasno określa maksymalną dopuszczalną ilość amunicji, jaką można przewozić, co wyklucza opcję B, która mówi o ilości „uzasadnionej potrzebami osoby przewożącej”. Opcja C jest również nieprawidłowa, ponieważ tylko odpowiedź A jest zgodna z obowiązującymi przepisami.

Podstawa prawna

Brak cytatu.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Odpowiedzialność za Noszenie Broni Po Użyciu Alkoholu

Zasady dotyczące posiadania i noszenia broni w Polsce są ściśle regulowane, a ich naruszenie wiąże się z poważnymi konsekwencjami prawnymi. Jednym z kluczowych aspektów bezpieczeństwa jest zakaz noszenia broni przez osoby znajdujące się pod wpływem alkoholu lub innych substancji odurzających. Przepisy ustawy o broni i amunicji jasno określają odpowiedzialność karną za takie działania, mając na celu ochronę życia i zdrowia publicznego.

Pytanie

Kto nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, podlega: (art. 51 ust. 2 uobia)

• A: grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2
• B: karze aresztu albo grzywny
• C: wyłącznie karze grzywny

Prawidłowa odpowiedź

B: karze aresztu albo grzywny

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 51 ust. 2 pkt 4 ustawy o broni i amunicji (UoBiA), karze podlega ten, kto nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowych albo środka zastępczego. Ustęp 2 tego artykułu odsyła do rodzaju kary określonej w ustępie 1, wskazując, że „Tej samej karze podlega, kto…”. Art. 51 ust. 1 stanowi natomiast, że osoba naruszająca jego postanowienia „podlega karze aresztu albo grzywny”. W związku z tym, noszenie broni w stanie po użyciu alkoholu jest wykroczeniem, za które grozi kara aresztu albo grzywny, zgodnie z przepisami o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

Podstawa prawna

Art. 51 UoBiA:

1. Kto bez wymaganej rejestracji posiada broń pneumatyczną albo zbywa osobie nieuprawnionej broń pneumatyczną albo miotacz gazu obezwładniającego lub narzędzie albo urządzenie, którego używanie może zagrażać życiu lub zdrowiu, podlega karze aresztu albo grzywny.

2. Tej samej karze podlega, kto:
1) nie dopełnia obowiązku rejestracji broni albo obowiązku zdania broni i amunicji do depozytu;
2) nie dopełnia obowiązku zawiadomienia Policji o utracie lub zbyciu innej osobie broni i amunicji do tej broni;
3) posiadając pozwolenie na broń lub posiadając broń podlegającą rejestracji, która nie wymaga pozwolenia na broń, nie dopełnia obowiązku pisemnego zawiadomienia właściwego organu Policji o zmianie miejsca stałego pobytu w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca stałego pobytu;
4) nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowych albo środka zastępczego; 2026-01-23
5) przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej broń lub amunicję bez wymaganego zaświadczenia właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej lub nie dopełnia obowiązku pisemnego zgłoszenia przywozu broni lub amunicji przy przekraczaniu granicy;
5a) wywozi za granicę, do państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, broń lub amunicję bez zgody właściwego organu Policji lub zaświadczenia zastępującego pozwolenie na broń oraz uprawniającego do wywozu broni;
5b) przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa członkowskiego Unii Europejskiej albo wywozi z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do państwa członkowskiego Unii Europejskiej broń palną lub amunicję, bez zgody przewozowej lub uprzedniej zgody przewozowej;
5c) przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa członkowskiego Unii Europejskiej inną broń niż broń palna, bez wymaganego zaświadczenia właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej;
5d) wywozi z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do państwa członkowskiego Unii Europejskiej inną broń niż broń palna bez zgody właściwego organu Policji;
6) narusza zakaz przesyłania broni lub amunicji za pośrednictwem podmiotów innych niż operatorzy świadczący usługi pocztowe;
7) przechowuje oraz nosi broń i amunicję w sposób umożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych;
8) przewozi broń lub amunicję środkami transportu publicznego, nie spełniając warunku prawidłowego zabezpieczenia broni i amunicji;
9) przewozi broń i amunicję w kabinie pasażerskiego statku powietrznego, nie będąc osobą do tego upoważnioną na podstawie odrębnych przepisów;
10) nosi broń, naruszając ograniczenie lub wykluczenie możliwości jej noszenia określone przez właściwy organ Policji w pozwoleniu na broń, albo nosi broń, naruszając zakaz jej noszenia wprowadzony przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;
11) używa w celach szkoleniowych lub sportowych broni zdolnej do rażenia celów na odległość poza strzelnicami;
12) narusza przepisy regulaminu określającego zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy; 2026-01-23
13) nie dopełnił obowiązku zwrotu legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni, legitymacji posiadacza broni, karty rejestracyjnej broni lub Europejskiej karty broni palnej;
14) nie przekazuje komendantowi wojewódzkiemu Policji właściwemu ze względu na miejsce polowania, imprezy sportowej lub rekonstrukcji historycznej pisemnej informacji o planowanej dacie i miejscu polowania, imprezy sportowej lub rekonstrukcji historycznej z udziałem cudzoziemców oraz przybliżonej liczbie uczestników biorących w nich udział.

3. Kto posiada broń, nie mając przy sobie:
1) legitymacji posiadacza broni lub Europejskiej karty broni palnej albo innego dokumentu upoważniającego do posiadania broni,
2) legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni i świadectwa broni,
podlega karze grzywny.

4. W razie popełnienia wykroczeń, o których mowa w ust. 1 i 2, można orzec przepadek broni i amunicji, chociażby przedmioty te nie stanowiły własności sprawcy.

5. Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1–4, następuje w trybie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia. Rozdział 6 Przepisy przejściowe i końcowe

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl