Egzamin WPA

Postaw mi kawę na buycoffee.to

Blog

  • Istotną częścią broni palnej, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji, nie jest: (art. 5 ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Istotną częścią broni palnej, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji, nie jest: (art. 5 ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Katalog istotnych części broni w świetle polskiego prawa

    Zrozumienie definicji ustawowych jest kluczowym elementem odpowiedzialnego posiadania broni palnej. Przepisy precyzyjnie określają, które elementy konstrukcyjne są traktowane na równi z gotową bronią, co ma bezpośredni wpływ na procedury ich nabywania, przechowywania oraz ewentualnej wymiany. Brak znajomości tych rozróżnień może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych wynikających z ustawy o broni i amunicji.

    Pytanie

    Istotną częścią broni palnej, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji, nie jest: (art. 5 ust. 2 uobia)

    • A: baskila
    • B: kolba
    • C: zamek

    Prawidłowa odpowiedź

    B: kolba

    Uzasadnienie

    Zgodnie z polskim porządkiem prawnym, katalog istotnych części broni jest zamknięty i ściśle zdefiniowany w art. 5 ust. 2 Ustawy o broni i amunicji. Baskila (odpowiedź A) oraz zamek (odpowiedź C) są wprost wymienione w tym przepisie jako elementy, które uważa się za istotne części broni. Kolba, choć stanowi niezbędny element składowy wielu rodzajów broni palnej, służący do oparcia o ramię i stabilizacji strzału, nie została ujęta w ustawowym wykazie. Oznacza to, że z punktu widzenia prawa nie jest ona traktowana jako istotna część broni i jej obrót nie podlega tak restrykcyjnym rygorom jak w przypadku lufy czy zamka.

    Podstawa prawna

    Art. 5 UoBiA:

    1. Gotowe lub obrobione istotne części broni lub amunicji uważa się za broń lub amunicję.

    2. Istotnymi częściami broni palnej i pneumatycznej są: szkielet broni, baskila, lufa z komorą nabojową, zamek, komora zamkowa oraz bęben nabojowy.

    3. Istotnymi częściami amunicji są: pociski wypełnione materiałami wybuchowymi, chemicznymi środkami obezwładniającymi lub zapalającymi albo 2026-01-23 innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu, spłonki inicjujące spalanie materiału miotającego i materiał miotający w postaci prochu strzelniczego.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Amunicją, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji są: (art. 4 ust. 3 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Amunicją, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji są: (art. 4 ust. 3 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Definicja amunicji w polskim prawie – co warto wiedzieć?

    Znajomość definicji ustawowych jest fundamentem dla każdego posiadacza pozwolenia na broń oraz osób przygotowujących się do egzaminu. Precyzyjne określenie, co ustawodawca rozumie pod pojęciem amunicji, ma kluczowe znaczenie nie tylko dla zdania testu teoretycznego, ale przede wszystkim dla bezpiecznego i zgodnego z prawem posługiwania się bronią oraz jej komponentami. Odpowiedzialność karna za nielegalne posiadanie amunicji sprawia, że każda osoba w środowisku strzeleckim musi znać granice definicji prawnej.

    Pytanie

    Amunicją, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji są: (art. 4 ust. 3 uobia)

    • A: naboje przeznaczone do strzelania z broni palnej
    • B: naboje przeznaczone do strzelania z broni pneumatycznej
    • C: wszystkie naboje, bez względu na ich przeznaczenie

    Prawidłowa odpowiedź

    A: naboje przeznaczone do strzelania z broni palnej

    Uzasadnienie

    Uzasadnienie tej odpowiedzi wynika bezpośrednio z brzmienia art. 4 ust. 2 i 3 Ustawy o broni i amunicji. Polski ustawodawca przyjął ścisłą definicję, według której termin „amunicja” jest nierozerwalnie związany z bronią palną. Choć w języku potocznym amunicją moglibyśmy nazwać śrut do wiatrówki czy bełty do kuszy, w świetle obowiązujących przepisów przedmioty te nie stanowią amunicji. Zgodnie z ustawą, amunicją są wyłącznie naboje przeznaczone do strzelania z broni palnej, co determinuje zakres obowiązków związanych z ich nabywaniem, przechowywaniem i ewidencjonowaniem.

    Podstawa prawna

    Art. 4 UoBiA:

    1. Ilekroć w ustawie jest mowa o broni, należy przez to rozumieć:
    1) broń palną, w tym broń bojową, myśliwską, sportową, gazową, alarmową i sygnałową;
    2) broń pneumatyczną;
    3) miotacze gazu obezwładniającego;
    4) narzędzia i urządzenia, których używanie może zagrażać życiu lub zdrowiu: 2026-01-23
    a) broń białą w postaci: – ostrzy ukrytych w przedmiotach niemających wyglądu broni, – kastetów i nunczaków, – pałek posiadających zakończenie z ciężkiego i twardego materiału lub zawierających wkładki z takiego materiału, – pałek wykonanych z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału, imitujących kij bejsbolowy,
    b) broń cięciwową w postaci kusz,
    c) przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej.

    2. Ilekroć w ustawie jest mowa o amunicji, należy przez to rozumieć amunicję do broni palnej.

    3. W rozumieniu ustawy amunicją są naboje przeznaczone do strzelania z broni palnej.

    4. Ilekroć w ustawie jest mowa o państwach członkowskich Unii Europejskiej należy przez to rozumieć również państwa trzecie traktowane na równi z nimi na podstawie umowy w sprawie włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.

    5. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
    1) zgodzie przewozowej należy przez to rozumieć dokument wystawiany przez zbywcę broni palnej w państwie początkowym transakcji na każdorazowe przemieszczenie broni palnej, poświadczony przez właściwe władze tego państwa, zaświadczający o wiarygodności tego zbywcy oraz o objęciu kontrolą przez to państwo tej transakcji;
    2) uprzedniej zgodzie przewozowej należy przez to rozumieć dokument wystawiany przez nabywcę broni palnej w państwie docelowym transakcji na każdorazowe przemieszczenie broni palnej, poświadczony przez właściwe władze tego państwa, zaświadczający o wiarygodności tego nabywcy oraz o objęciu kontrolą przez to państwo tej transakcji.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom: (art. 15 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom: (art. 15 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Kto nie może otrzymać pozwolenia na broń? Kluczowe ograniczenia ustawowe

    Proces ubiegania się o pozwolenie na broń w Polsce wiąże się z koniecznością spełnienia szeregu wymogów formalnych oraz przejścia rygorystycznych badań. Ustawa o broni i amunicji precyzyjnie definiuje tzw. przesłanki negatywne, czyli okoliczności, które bezwzględnie wykluczają możliwość wydania dokumentu. Zrozumienie tych przepisów jest fundamentem dla każdego, kto planuje rozpocząć przygodę ze strzelectwem.

    Pytanie

    Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom: (art. 15 ust. 1 uobia)

    • A: niemającym ukończonych 24 lat
    • B: używającym alkoholu
    • C: o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej

    Prawidłowa odpowiedź

    C: o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej

    Uzasadnienie

    Zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji, pozwolenia nie wydaje się osobom z zaburzeniami psychicznymi lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej. Jest to jedna z podstawowych barier ochronnych, mająca na celu zapewnienie, że broń trafi wyłącznie do rąk osób w pełni sprawnych i zdolnych do bezpiecznego posługiwania się nią. Odpowiedź A jest błędna, ponieważ ustawowy wiek to 21 lat (z możliwością obniżenia do 18 lat w określonych przypadkach). Odpowiedź B jest nieprecyzyjna, gdyż ustawa mówi o „uzależnieniu od alkoholu”, a nie o samym fakcie jego używania.

    Podstawa prawna

    Art. 15 UoBiA:

    1. Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom:
    1) niemającym ukończonych 21 lat, z zastrzeżeniem ust. 2;
    2) z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2123 oraz z 2023 r. poz. 1972), lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej;
    3) wykazującym instruktorskie zaburzenia funkcjonowania psychologicznego;
    4) uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych;
    5) nieposiadającym miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
    6) stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego:
    a) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe,
    b) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo:
    – przeciwko życiu i zdrowiu,
    – przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia.

    2. Na wniosek szkoły, organizacji sportowej, Polskiego Związku Łowieckiego, stowarzyszenia obronnego pozwolenie może być wydane osobie mającej ukończone 18 lat, jednakże tylko na broń służącą do celów sportowych lub łowieckich.

    3. Osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie pozwolenia na broń, lub osoba, która zgłasza do rejestru broń pneumatyczną, przedstawiają właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne, stwierdzające, że nie należą do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2–4, i potwierdzające, że mogą dysponować bronią, wydane przez lekarza upoważnionego i psychologa upoważnionego, nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku.

    4. Osoba posiadająca pozwolenie na broń wydane w celu określonym w art. 10 ust. 2 pkt 1 i 2 obowiązana jest raz na 5 lat przedstawić właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne, o których mowa w ust. 3, wystawione nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem tego terminu. W przypadku wydania orzeczenia stwierdzającego, że należy ona do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2–4 i że nie może dysponować bronią, lekarz upoważniony lub psycholog upoważniony są obowiązani zawiadomić o tym właściwy organ Policji.

    4a. Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się do pracowników podmiotów wskazanych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 wpisanych na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, o której mowa w art. 26 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2021 r. poz. 1995), ubiegających się lub posiadających dopuszczenie do posiadania broni, którzy przedstawiają orzeczenia lekarskie wydane w trybie przepisów ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia.

    5. W przypadku ujawnienia okoliczności dostatecznie uzasadniających podejrzenie, iż osoba posiadająca pozwolenie na broń lub zarejestrowaną broń pneumatyczną należy do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2–4, właściwy organ Policji może zobowiązać tę osobę do niezwłocznego poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym i przedstawienia wydanych orzeczeń. W przypadku wydania negatywnego orzeczenia lekarz lub psycholog zobowiązany jest zawiadomić o tym właściwy organ Policji.

    6. Przepisy ust. 3 i 4 nie dotyczą funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby CelnoSkarbowej, Służby Więziennej oraz funkcjonariuszy innych państwowych formacji uzbrojonych i żołnierzy zawodowych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów posiadają przydzieloną im broń służbową.

    8. Koszty związane z wydaniem orzeczeń, o których mowa w ust. 3–5, ponosi osoba poddana badaniu.

    9. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz stanów chorobowych i zaburzeń funkcjonowania psychologicznego, o których mowa w ust. 1 pkt 2–4, wykluczających możliwość wydania pozwolenia na broń, rejestracji broni, biorąc pod uwagę uniemożliwienie wydania pozwolenia na broń lub karty rejestracyjnej broni pneumatycznej osobom niedającym rękojmi bezpiecznego posługiwania się bronią.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Rejestracji broni palnej pozbawionej cech użytkowych dokonuje: (art. 13 ust. 3 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Rejestracji broni palnej pozbawionej cech użytkowych dokonuje: (art. 13 ust. 3 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Kto rejestruje broń pozbawioną cech użytkowych? Poznaj przepisy

    Proces posiadania broni w Polsce, nawet jeśli jest ona trwale pozbawiona cech użytkowych (tzw. broń dekowana), wiąże się z koniecznością dopełnienia konkretnych formalności administracyjnych. Jednym z najważniejszych obowiązków nabywcy jest terminowe zgłoszenie jednostki do rejestracji. Zrozumienie, który organ jest właściwy do przeprowadzenia tej procedury, pozwala uniknąć błędów formalnych i potencjalnych sankcji wynikających z niedopełnienia obowiązków ustawowych.

    Pytanie

    Rejestracji broni palnej pozbawionej cech użytkowych dokonuje: (art. 13 ust. 3 uobia)

    • A: komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce czasowego pobytu osoby posiadającej broń palną pozbawioną cech użytkowych
    • B: komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zameldowania osoby posiadającej broń palną pozbawioną cech użytkowych
    • C: komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce stałego pobytu osoby posiadającej broń palną pozbawioną cech użytkowych

    Prawidłowa odpowiedź

    C: komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce stałego pobytu osoby posiadającej broń palną pozbawioną cech użytkowych

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy o broni i amunicji, rejestracji broni dokonują organy właściwe do wydawania pozwoleń na broń. W polskim systemie prawnym organem tym dla osób fizycznych jest komendant wojewódzki Policji (lub komendant stołeczny). Kluczowym kryterium ustalania właściwości miejscowej organu w sprawach związanych z uprawnieniami do broni jest miejsce stałego pobytu posiadacza, a nie miejsce jego czasowego przebywania czy adres zameldowania. Wybór odpowiedzi C wynika bezpośrednio z korelacji przepisów art. 13 oraz art. 9 ustawy, które definiują strukturę organów administracji odpowiedzialnych za ewidencjonowanie broni palnej na terenie kraju.

    Podstawa prawna

    Art. 13 UoBiA:

    1. Nabywca broni jest obowiązany zarejestrować ją w ciągu 5 dni od dnia nabycia. Obowiązek rejestracji nie dotyczy broni, o której mowa w art. 11 pkt 1, 4, 5, 7, 8, 10 i 11.

    2. Rejestracji dokonuje się na podstawie dowodu nabycia broni, a w przypadku broni palnej pozbawionej cech użytkowych – dodatkowo po przedstawieniu potwierdzenia pozbawienia broni palnej cech użytkowych.

    3. Rejestracji broni dokonują organy właściwe do wydawania pozwoleń na broń, karty rejestracyjnej broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz karty rejestracyjnej broni pneumatycznej, o których mowa w art. 9 ust. 1–4.

    4. Zarejestrowanie broni wymagającej pozwolenia potwierdza się w legitymacji posiadacza broni albo w świadectwie broni.

    5. Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz broni pneumatycznej potwierdza się w karcie rejestracyjnej broni, która jest wydawana posiadaczowi broni.

    6. Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych nie może nastąpić na rzecz osoby, która nie ma ukończonych 18 lat.

    7. Broń pneumatyczna nie może być zarejestrowana na rzecz osoby, która:
    1) nie ma ukończonych 18 lat;
    2) nie przedstawi:
    a) orzeczeń, o których mowa w art. 15 ust. 3,
    b) informacji z Krajowego Rejestru Karnego stwierdzającej, że nie była ona skazana prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu.

    8. W przypadku niespełnienia wymogów, o których mowa w ust. 6 lub 7, właściwy organ wydaje decyzję administracyjną o odmowie zarejestrowania broni palnej pozbawionej cech użytkowych albo broni pneumatycznej.

    9. W przypadku wydania decyzji administracyjnej o odmowie zarejestrowania broni palnej pozbawionej cech użytkowych albo broni pneumatycznej Policja, a w przypadku żołnierzy zawodowych – Żandarmeria Wojskowa, może za pokwitowaniem przyjąć tę broń do depozytu. Koszty związane z deponowaniem broni ponosi osoba zgłaszająca broń do rejestracji. Przepis art. 23 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Do przekroczenia granic obrony koniecznej może dojść w sytuacji, gdy: (art. 25 kodeksu karnego)? – EgzaminWPA.pl

    Do przekroczenia granic obrony koniecznej może dojść w sytuacji, gdy: (art. 25 kodeksu karnego)? – EgzaminWPA.pl

    Przekroczenie granic obrony koniecznej – co musisz wiedzieć?

    Zrozumienie przepisów dotyczących obrony koniecznej jest kluczowe dla każdego, kto chce czuć się bezpiecznie, pozostając jednocześnie w zgodzie z literą prawa. Polska procedura karna precyzyjnie określa moment, w którym odpieranie ataku przestaje być działaniem legalnym i staje się przekroczeniem uprawnień, co niesie za sobą poważną odpowiedzialność prawną.

    Pytanie

    Do przekroczenia granic obrony koniecznej może dojść w sytuacji, gdy: (art. 25 kodeksu karnego)

    • A: działania obronne wyprzedziły zamach
    • B: dobrem ratowanym nie było życie
    • C: dobro ratowane było niskiej wartości

    Prawidłowa odpowiedź

    A: działania obronne wyprzedziły zamach

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 25 Kodeksu karnego, obrona konieczna polega na odpieraniu bezpośredniego i bezprawnego zamachu na jakiekolwiek dobro chronione prawem. Przekroczenie jej granic (tzw. eksces) może nastąpić w dwóch formach: intensywnej (użycie niewspółmiernego środka obrony) lub ekstensywnej (niezachowanie granic czasowych). Sytuacja opisana w punkcie A, w której działania obronne wyprzedziły zamach, to klasyczny przykład ekscesu ekstensywnego. Obrona jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy zamach jest bezpośredni – tzn. już trwa lub z okoliczności wynika, że zaraz nastąpi. Podjęcie działań zbyt wcześnie lub kontynuowanie ich po ustaniu zagrożenia stanowi naruszenie norm prawnych.

    Podstawa prawna

    Art. 25 UoBiA:

    Posiadacz broni w przypadku jej utraty jest zobowiązany niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 24 godzin od chwili stwierdzenia utraty broni, zawiadomić o tym Policję albo Żandarmerię Wojskową.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom: (art. 15 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom: (art. 15 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Kto nie otrzyma pozwolenia na broń? Kluczowe zasady UoBiA

    Procedury uzyskania pozwolenia na broń w Polsce są ściśle regulowane przez prawo. Wymagają od wnioskodawców spełnienia szeregu kryteriów, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa zarówno im samym, jak i otoczeniu. Przepisy te jasno określają, które osoby, ze względu na swoje cechy lub historię, nie mogą posiadać broni. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla każdego, kto rozważa ubieganie się o pozwolenie.

    Pytanie

    Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom: (art. 15 ust. 1 uobia)

    • A: uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych
    • B: o obniżonej sprawności intelektualnej
    • C: wszystkie odpowiedzi są prawidłowe

    Prawidłowa odpowiedź

    C: wszystkie odpowiedzi są prawidłowe

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o broni i amunicji (UoBiA), pozwolenia na broń nie wydaje się osobom, które nie dają rękojmi bezpiecznego posługiwania się bronią. Wśród tych kategorii znajdują się między innymi osoby wymienione w opcjach A i B. Dokładniej, ustęp 1 punkt 4 wyraźnie wskazuje na osoby „uzależnione od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych”. Natomiast „obniżona sprawność intelektualna” mieści się w szerokim zakresie kryteriów wymienionych w punktach 2 i 3 tego samego artykułu, które mówią o „zaburzeniach psychicznych, (…) lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej” oraz o osobach „wykazujących istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego”. Z uwagi na to, że zarówno uzależnienia, jak i znaczne ograniczenia sprawności psychofizycznej lub istotne zaburzenia psychologiczne stanowią przeszkody w uzyskaniu pozwolenia na broń, wszystkie podane w pytaniu opcje są prawidłowe.

    Podstawa prawna

    Art. 15 UoBiA:

    1. Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom:
    1) niemającym ukończonych 21 lat, z zastrzeżeniem ust. 2;
    2) z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2123 oraz z 2023 r. poz. 1972), lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej;
    3) wykazującym istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego;
    4) uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych;
    5) nieposiadającym miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
    6) stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego:
    a) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe,
    b) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo:
    – przeciwko życiu i zdrowiu,
    – przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia.

    2. Na wniosek szkoły, organizacji sportowej, Polskiego Związku Łowieckiego, stowarzyszenia obronnego pozwolenie może być wydane osobie mającej ukończone 18 lat, jednakże tylko na broń służącą do celów sportowych lub łowieckich.

    3. Osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie pozwolenia na broń, lub osoba, która zgłasza do rejestru broń pneumatyczną, przedstawiają właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne, stwierdzające, że nie należą do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2–4, i potwierdzające, że mogą dysponować 2026-01-23 bronią, wydane przez lekarza upoważnionego i psychologa upoważnionego, nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku.

    4. Osoba posiadająca pozwolenie na broń wydane w celu określonym w art. 10 ust. 2 pkt 1 i 2 obowiązana jest raz na 5 lat przedstawić właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne, o których mowa w ust. 3, wystawione nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem tego terminu. W przypadku wydania orzeczenia stwierdzającego, że należy ona do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2–4 i że nie może dysponować bronią, lekarz upoważniony lub psycholog upoważniony są obowiązani zawiadomić o tym właściwy organ Policji.

    4a. Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się do pracowników podmiotów wskazanych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 wpisanych na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, o której mowa w art. 26 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2021 r. poz. 1995), ubiegających się lub posiadających dopuszczenie do posiadania broni, którzy przedstawiają orzeczenia lekarskie wydane w trybie przepisów ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia.

    5. W przypadku ujawnienia okoliczności dostatecznie uzasadniających podejrzenie, iż osoba posiadająca pozwolenie na broń lub zarejestrowaną broń pneumatyczną należy do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2–4, właściwy organ Policji może zobowiązać tę osobę do niezwłocznego poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym i przedstawienia wydanych orzeczeń. W przypadku wydania negatywnego orzeczenia lekarz lub psycholog zobowiązany jest zawiadomić o tym właściwy organ Policji.

    6. Przepisy ust. 3 i 4 nie dotyczą funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby CelnoSkarbowej, Służby Więziennej oraz funkcjonariuszy innych państwowych formacji uzbrojonych i żołnierzy zawodowych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów posiadają przydzieloną im broń służbową.

    7. (uchylony)

    8. Koszty związane z wydaniem orzeczeń, o których mowa w ust. 3–5, ponosi osoba poddana badaniu.

    9. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz stanów chorobowych i zaburzeń funkcjonowania psychologicznego, o których mowa w ust. 1 pkt 2–4, wykluczających możliwość wydania pozwolenia na broń, rejestracji 2026-01-23 broni, biorąc pod uwagę uniemożliwienie wydania pozwolenia na broń lub karty rejestracyjnej broni pneumatycznej osobom niedającym rękojmi bezpiecznego posługiwania się bronią.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Istotną częścią broni palnej, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji, nie jest: (art. 5 ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Istotną częścią broni palnej, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji, nie jest: (art. 5 ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Istotne części broni palnej w świetle przepisów

    Zrozumienie definicji ustawowych jest kluczowe dla każdego posiadacza broni oraz osób przygotowujących się do egzaminu na patent strzelecki lub pozwolenie. Przepisy precyzyjnie określają, które elementy konstrukcyjne są traktowane na równi z bronią, co wiąże się z konkretnymi restrykcjami w ich obrocie i posiadaniu. Błędna interpretacja tych zapisów może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych.

    Pytanie

    Istotną częścią broni palnej, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji, nie jest: (art. 5 ust. 2 uobia)

    • A: komora zamkowa
    • B: lufa z komorą nabojową
    • C: magazynek

    Prawidłowa odpowiedź

    C: magazynek

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 5 ust. 2 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), ustawodawca stworzył zamknięty katalog elementów, które uznaje się za istotne części broni palnej. Są to: szkielet broni, baskila, lufa z komorą nabojową, zamek, komora zamkowa oraz bęben nabojowy. Magazynek, mimo że jest elementem niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania wielu rodzajów broni powtarzalnej i samopowtarzalnej, nie został wymieniony w tym spisie. W związku z tym, w świetle obowiązujących przepisów, magazynek nie jest traktowany jako istotna część broni, co oznacza, że jego posiadanie, zakup czy sprzedaż nie podlegają takim samym rygorom jak w przypadku np. lufy czy zamka.

    Podstawa prawna

    Art. 5 UoBiA:

    1. Gotowe lub obrobione istotne części broni lub amunicji uważa się za broń lub amunicję.

    2. Istotnymi częściami broni palnej i pneumatycznej są: szkielet broni, baskila, lufa z komorą nabojową, zamek, komora zamkowa oraz bęben nabojowy.

    3. Istotnymi częściami amunicji są: pociski wypełnione materiałami wybuchowymi, chemicznymi środkami obezwładniającymi lub zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu, spłonki inicjujące spalanie materiału miotającego i materiał miotający w postaci prochu strzelniczego.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Za ważną przyczynę posiadania broni do celów łowieckich uważa się w szczególności: (art. 10. ust. 3 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Za ważną przyczynę posiadania broni do celów łowieckich uważa się w szczególności: (art. 10. ust. 3 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Pozwolenie na broń do celów łowieckich: Co jest ważną przyczyną?

    Zrozumienie przepisów dotyczących posiadania broni jest kluczowe dla każdego myśliwego. W polskim prawie jasno określono warunki, które należy spełnić, aby uzyskać pozwolenie na broń do celów łowieckich. Niniejszy artykuł wyjaśnia, co stanowi „ważną przyczynę” w świetle Ustawy o broni i amunicji.

    Pytanie

    Za ważną przyczynę posiadania broni do celów łowieckich uważa się w szczególności: (art. 10. ust. 3 uobia)

    • A: posiadanie licencji Polskiego Związku Łowieckiego
    • B: posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów
    • C: zaświadczenie o przynależności do koła łowieckiego

    Prawidłowa odpowiedź

    B: posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 10 ust. 3 pkt 2 Ustawy o broni i amunicji, za ważną przyczynę posiadania broni do celów łowieckich uważa się posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że aby móc ubiegać się o pozwolenie na broń do celów łowieckich, konieczne jest wykazanie się formalnymi uprawnieniami do uczestnictwa w polowaniach, co zwykle wiąże się ze zdaniem egzaminów łowieckich i wpisaniem do rejestru myśliwych.

    Podstawa prawna

    Art. 10 UoBiA:

    1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni.

    2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:
    1) ochrony osobistej;
    2) ochrony osób i mienia;
    3) łowieckich;
    4) sportowych;
    5) rekonstrukcji historycznych;
    6) kolekcjonerskich;
    7) pamiątkowych;
    8) szkoleniowych.

    3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:
    1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;
    2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych; 2026-01-23
    4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;
    5) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich;
    6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątkowych;
    7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

    3a. Za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.

    4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej:
    1) do celów ochrony osobistej:
    a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
    b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,
    c) miotaczy gazu obezwładniającego;
    2) do celów ochrony osób lub mienia:
    a) broni, o której mowa w pkt 1,
    b) pistoletów sygnałowych,
    c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
    d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12, 2026-01-23
    e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;
    3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów;
    4) do celów sportowych – broni palnej:
    a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,
    b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,
    c) gładkolufowej,
    d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);
    5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;
    6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;
    7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której mowa w pkt 1–6.

    5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną w postaci:
    1) samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odległość;
    2) broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne przedmioty;
    3) broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem tłumika huku, z wyłączeniem pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    4) broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń przeznaczonych do kontroli osób i bagażu.

    Zmiana w ust. 5a 5a. Broń, o której mowa w ust. 5 pkt 3, posiadana na podstawie pozwolenia na w art. 10 wejdzie w życie z dn. broń do celów łowieckich może być używana wyłącznie do wykonywania odstrzału 18.03.2026 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 1795). sanitarnego z nakazu wydanego na podstawie przepisów o [ochronie zdrowia zwierząt] zwierząt.

    6. Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w postaci:
    1) amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej amunicji;
    2) amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu; 2026-01-23
    3) amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym wykonanym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufowej;
    4) amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.

    7. Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.

    8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

    9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Na podstawie pozwolenia na broń wydanego w celu sportowym nie można posiadać: (art. 10 ust. 4 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Na podstawie pozwolenia na broń wydanego w celu sportowym nie można posiadać: (art. 10 ust. 4 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Co można, a czego nie można posiadać na podstawie pozwolenia na broń sportową?

    Pozwolenie na broń w Polsce jest wydawane w konkretnych celach, a każdy z nich precyzuje rodzaje broni, jakie mogą być posiadane. Zrozumienie tych regulacji jest kluczowe dla każdego posiadacza broni, aby uniknąć nieporozumień i przestrzegać obowiązującego prawa. Poniżej przedstawiamy pytanie testowe wraz z uzasadnieniem prawnym.

    Pytanie

    Na podstawie pozwolenia na broń wydanego w celu sportowym nie można posiadać: (art. 10 ust. 4 uobia)

    • A: karabinu centralnego zapłonu z lufą gwintowaną o kalibrze do 12 mm
    • B: rewolweru przystosowanego do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego)
    • C: pistoletu sygnałowego

    Prawidłowa odpowiedź

    C: pistoletu sygnałowego

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 10 ust. 4 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), pozwolenie na broń wydane do celów sportowych uprawnia do posiadania ściśle określonych rodzajów broni. Wśród nich wymienione są: broń palna bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi o kalibrze do 6 mm, broń palna centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi o kalibrze do 12 mm, broń gładkolufowa oraz broń przystosowana do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego). Opcje A i B mieszczą się w tym katalogu. Natomiast pistolet sygnałowy nie jest wymieniony jako broń, którą można posiadać na podstawie pozwolenia sportowego. Pistolety sygnałowe są przewidziane dla innych celów, np. ochrony osób i mienia, jak wskazuje art. 10 ust. 4 pkt 2 lit. b UoBiA.

    Podstawa prawna

    Art. 10 UoBiA:

    1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni.

    2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:
    1) ochrony osobistej;
    2) ochrony osób i mienia;
    3) łowieckich;
    4) sportowych;
    5) rekonstrukcji historycznych;
    6) kolekcjonerskich;
    7) pamiątkowych;
    8) szkoleniowych.

    3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:
    1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;
    2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych;
    4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;
    5) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich;
    6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątkowych;
    7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

    3a. Za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadowczej, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.

    4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej:
    1) do celów ochrony osobistej:
    a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
    b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,
    c) miotaczy gazu obezwładniającego;
    2) do celów ochrony osób lub mienia:
    a) broni, o której mowa w pkt 1,
    b) pistoletów sygnałowych,
    c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
    d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12,
    e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;
    3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów;
    4) do celów sportowych – broni palnej:
    a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,
    b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,
    c) gładkolufowej,
    d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);
    5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;
    6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;
    7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której mowa w pkt 1–6.

    5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną w postaci:
    1) samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odległość;
    2) broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne przedmioty;
    3) broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem tłumika huku, z wyłączeniem pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    4) broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń przeznaczonych do kontroli osób i bagażu. Zmiana w ust. 5a 5a. Broń, o której mowa w ust. 5 pkt 3, posiadana na podstawie pozwolenia na w art. 10 wejdzie w życie z dn. broń do celów łowieckich może być używana wyłącznie do wykonywania odstrzału 18.03.2026 r. (Dz. sanitarnego z nakazu wydanego na podstawie przepisów o [ochronie zdrowia zwierząt U. z 2025 r. poz. 1795). oraz zwalczaniu chorób zakaźnych] zwierząt.

    6. Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w postaci:
    1) amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej amunicji;
    2) amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu;
    3) amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym wykonanym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufowej;
    4) amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.

    7. Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.

    8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

    9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Broń i amunicję należy przechowywać w sposób: (art. 32 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Broń i amunicję należy przechowywać w sposób: (art. 32 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Zasady bezpiecznego przechowywania broni i amunicji

    Bezpieczeństwo w zakresie posiadania broni palnej to nie tylko kwestia wprawy na strzelnicy, ale przede wszystkim rygorystyczne przestrzeganie procedur przechowywania. Polskie przepisy nakładają na posiadaczy broni konkretne obowiązki, które mają na celu wyeliminowanie ryzyka dostania się uzbrojenia w niepowołane ręce. Kluczowe wytyczne w tym zakresie odnajdziemy w Ustawie o broni i amunicji.

    Pytanie

    Broń i amunicję należy przechowywać w sposób: (art. 32 ust. 1 uobia)

    • A: uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych
    • B: zapobiegający ich uszkodzeniu
    • C: niezagrażający innym osobom

    Prawidłowa odpowiedź

    A: uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych

    Uzasadnienie

    Zgodnie z literą prawa, nadrzędnym celem przepisów dotyczących przechowywania broni jest ochrona przed dostępem osób trzecich. Odpowiedź A odzwierciedla bezpośredni zapis zawarty w art. 32 ust. 1 UoBiA. Ustawodawca kładzie nacisk na to, aby każda osoba posiadająca pozwolenie zabezpieczyła posiadany arsenał w taki sposób, by żadna osoba postronna (nieposiadająca uprawnień) nie mogła wejść w jego posiadanie lub go użyć. Choć dbałość o stan techniczny broni (opcja B) czy ogólne bezpieczeństwo (opcja C) są ważne z punktu widzenia posiadacza, to właśnie uniemożliwienie dostępu osobom nieuprawnionym jest wymogiem ustawowym, za którego niedopełnienie grożą surowe sankcje.

    Podstawa prawna

    Art. 32 UoBiA:

    1. Broń i amunicję należy przechowywać i nosić w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych.

    2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej oraz ministrem właściwym do spraw kultury
    2), określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i warunki przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2, z uwzględnieniem zabezpieczeń uniemożliwiających dostęp do broni i amunicji osobom trzecim.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl