Egzamin WPA

Postaw mi kawę na buycoffee.to

Blog

  • Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych nie może nastąpić na rzecz osoby, która nie ma ukończonych: (art. 13 ust. 6 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych nie może nastąpić na rzecz osoby, która nie ma ukończonych: (art. 13 ust. 6 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Minimalny Wiek do Rejestracji Broni Pozbawionej Cech Użytkowych

    Zrozumienie przepisów dotyczących posiadania i rejestracji broni, nawet tej pozbawionej cech użytkowych, jest kluczowe dla zachowania zgodności z prawem. Polskie ustawodawstwo precyzyjnie określa warunki, jakie musi spełnić osoba, aby móc zarejestrować taki przedmiot, kładąc nacisk na wiek jako jeden z podstawowych wymogów. Poniżej przedstawiamy szczegóły dotyczące tej kwestii.

    Pytanie

    Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych nie może nastąpić na rzecz osoby, która nie ma ukończonych: (art. 13 ust. 6 uobia)

    • A: 21 lat
    • B: 18 lat
    • C: 24 lat

    Prawidłowa odpowiedź

    B: 18 lat

    Uzasadnienie

    Zgodnie z artykułem 13 ust. 6 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych jest możliwe wyłącznie na rzecz osoby, która ukończyła 18 lat. Przepis ten wyraźnie stanowi, że brak ukończenia tego wieku uniemożliwia rejestrację. Jest to fundamentalny wymóg prawny mający na celu zapewnienie, że osoby rejestrujące broń, nawet tę zneutralizowaną, osiągnęły pełnoletność i tym samym pełną zdolność do czynności prawnych, co wiąże się z większą odpowiedzialnością.

    Podstawa prawna

    Art. 13 UoBiA:

    1. Nabywca broni jest obowiązany zarejestrować ją w ciągu 5 dni od dnia nabycia. Obowiązek rejestracji nie dotyczy broni, o której mowa w art. 11 pkt 1, 4, 5, 7, 8, 10 i 11.

    2. Rejestracji dokonuje się na podstawie dowodu nabycia broni, a w przypadku broni palnej pozbawionej cech użytkowych – dodatkowo po przedstawieniu potwierdzenia pozbawienia broni palnej cech użytkowych.

    3. Rejestracji broni dokonują organy właściwe do wydawania pozwoleń na broń, karty rejestracyjnej broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz karty rejestracyjnej broni pneumatycznej, o których mowa w art. 9 ust. 1–4.

    4. Zarejestrowanie broni wymagającej pozwolenia potwierdza się w legitymacji posiadacza broni albo w świadectwie broni.

    5. Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz broni pneumatycznej potwierdza się w karcie rejestracyjnej broni, która jest wydawana posiadaczowi broni.

    6. Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych nie może nastąpić na rzecz osoby, która nie ma ukończonych 18 lat.

    7. Broń pneumatyczna nie może być zarejestrowana na rzecz osoby, która:
    1) nie ma ukończonych 18 lat;
    2) nie przedstawi:
    a) orzeczeń, o których mowa w art. 15 ust. 3,
    b) informacji z Krajowego Rejestru Karnego stwierdzającej, że nie była ona skazana prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu.

    8. W przypadku niespełnienia wymogów, o których mowa w ust. 6 lub 7, właściwy organ wydaje decyzję administracyjną o odmowie zarejestrowania broni palnej pozbawionej cech użytkowych albo broni pneumatycznej. 2026-01-23

    9. W przypadku wydania decyzji administracyjnej o odmowie zarejestrowania broni palnej pozbawionej cech użytkowych albo broni pneumatycznej Policja, a w przypadku żołnierzy zawodowych – Żandarmeria Wojskowa, może za pokwitowaniem przyjąć tę broń do depozytu. Koszty związane z deponowaniem broni ponosi osoba zgłaszająca broń do rejestracji. Przepis art. 23 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Świadectwo broni w myśl ustawy o broni i amunicji to: (art. 9 ust. 8 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Świadectwo broni w myśl ustawy o broni i amunicji to: (art. 9 ust. 8 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Świadectwo broni – co to właściwie jest? Definicja prawna

    Proces ubiegania się o uprawnienia do posiadania broni wymaga od kandydatów biegłej znajomości przepisów prawnych. Ustawa o broni i amunicji precyzyjnie definiuje poszczególne rodzaje dokumentów i pozwoleń, a ich prawidłowe rozróżnienie jest kluczowe nie tylko podczas egzaminu, ale także w toku późniejszej eksploatacji broni. Jednym z pojęć, które często budzi wątpliwości u osób początkujących, jest świadectwo broni.

    Pytanie

    Świadectwo broni w myśl ustawy o broni i amunicji to: (art. 9 ust. 8 uobia)

    • A: certyfikat producenta broni, umożliwiający jej bezpieczne użytkowanie
    • B: potwierdzenie, że jednostka broni nie była rejestrowana kryminalistycznie
    • C: pozwolenie na broń na okaziciela

    Prawidłowa odpowiedź

    C: pozwolenie na broń na okaziciela

    Uzasadnienie

    Zgodnie z brzmieniem artykułu 9 ustęp 8 Ustawy o broni i amunicji, termin „świadectwo broni” jest bezpośrednim synonimem i skrótem prawnym określającym pozwolenie na broń na okaziciela. Dokument ten różni się od standardowej legitymacji posiadacza broni tym, że jest wydawany podmiotom (np. agencjom ochrony, klubom sportowym czy szkołom), a nie osobom fizycznym na ich własny użytek. Prawidłowa interpretacja tego zapisu wyklucza pozostałe opcje – świadectwo broni nie jest dokumentem technicznym od producenta ani zaświadczeniem o historii kryminalnej danej jednostki broni, lecz specyficznym rodzajem uprawnienia administracyjnego.

    Podstawa prawna

    Art. 9 UoBiA:



    1. Broń palną i amunicję do tej broni, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 11, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

    2. Broń palną pozbawioną cech użytkowych można posiadać na podstawie karty rejestracyjnej broni pozbawionej cech użytkowych wydanej przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

    3. Miotacze gazu obezwładniającego oraz narzędzia i urządzenia, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta powiatowego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

    4. Broń pneumatyczną można posiadać na podstawie karty rejestracyjnej broni pneumatycznej wydanej przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta powiatowego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

    5. Ilekroć w dalszych przepisach ustawy jest mowa o właściwych organach Policji, należy przez to rozumieć organy właściwe do wydawania pozwoleń na broń lub karty rejestracyjnej broni, o których mowa w ust. 1–4.

    6. Pozwolenie na broń, karta rejestracyjna broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz karta rejestracyjna broni pneumatycznej są wydawane na czas nieokreślony.

    7. Pozwolenie na broń palną bojową wydane w celach, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 1 i 2, stanowi jednocześnie pozwolenie na broń gazową i alarmową.

    8. Pozwolenie na broń na okaziciela, zwane dalej „świadectwem broni”, o którym mowa w art. 29 ust. 1, oraz legitymacja osoby dopuszczonej do posiadania broni, o której mowa w art. 30 ust. 1 i 2, wydawane są jedynie przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • W środkach transportu publicznego, służących do przewozu pasażerów, broń przewozi się: (§2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego)? – EgzaminWPA.pl

    W środkach transportu publicznego, służących do przewozu pasażerów, broń przewozi się: (§2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego)? – EgzaminWPA.pl

    Zasady przewozu broni w transporcie publicznym – o czym musisz pamiętać?

    Bezpieczne przewożenie broni palnej w środkach komunikacji zbiorowej, takich jak autobusy, tramwaje czy pociągi, jest ściśle uregulowane przez polskie prawo. Każdy posiadacz broni, korzystający z transportu publicznego, musi znać aktualne procedury, aby uniknąć dotkliwych sankcji prawnych oraz zapewnić bezpieczeństwo sobie i innym pasażerom. Odpowiedzialność za właściwe zabezpieczenie jednostki broni spoczywa wyłącznie na osobie ją transportującej.

    Pytanie

    W środkach transportu publicznego, służących do przewozu pasażerów, broń przewozi się: (§2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego)

    • A: w stanie załadowanym, z amunicją w magazynkach nabojowych
    • B: w stanie rozładowanym, bez amunicji w komorze nabojowej i w magazynkach nabojowych z wyłączeniem broni do ochrony osobistej oraz ochrony osób i mienia
    • C: w środkach transportu publicznego przewożenie broni jest zabronione

    Prawidłowa odpowiedź

    B: w stanie rozładowanym, bez amunicji w komorze nabojowej i w magazynkach nabojowych z wyłączeniem broni do ochrony osobistej oraz ochrony osób i mienia

    Uzasadnienie

    Zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Ministra Infrastruktury, generalną zasadą obowiązującą w środkach transportu publicznego jest przewożenie broni w stanie rozładowanym. Oznacza to, że amunicja nie może znajdować się ani w komorze nabojowej, ani w magazynkach podpiętych do broni lub przechowywanych razem z nią. Taki wymóg ma na celu wyeliminowanie ryzyka przypadkowego wystrzału w miejscu o dużym zagęszczeniu osób. Przepisy wprowadzają jednak logiczny wyjątek: osoby posiadające broń do celów ochrony osobistej lub ochrony osób i mienia mogą ją przewozić z amunicją w magazynkach, co wynika z charakteru wydanego im pozwolenia i konieczności zachowania gotowości do ewentualnego użycia broni w sytuacji zagrożenia.

    Podstawa prawna

    § 2 Rozporządzenia w sprawie przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego:

    1. W środkach transportu publicznego służących do przewozu pasażerów broń przewozi się w stanie rozładowanym, bez amunicji w komorze nabojowej i w magazynkach nabojowych.

    2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do osób posiadających broń na podstawie pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej lub ochrony osób i mienia.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Broń palną przeznaczoną do ochrony osobistej nosi się: (§8 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji)? – EgzaminWPA.pl

    Broń palną przeznaczoną do ochrony osobistej nosi się: (§8 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji)? – EgzaminWPA.pl

    Zasady dyskretnego noszenia broni do ochrony osobistej

    Posiadanie broni palnej w celu ochrony osobistej nakłada na użytkownika szereg obowiązków prawnych. Kluczowym elementem odpowiedzialnego posiadania broni jest znajomość procedur jej przenoszenia w miejscach publicznych, co ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa zarówno posiadaczowi, jak i osobom postronnym, przy jednoczesnym zachowaniu maksymalnej dyskrecji.

    Pytanie

    Broń palną przeznaczoną do ochrony osobistej nosi się: (§8 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji)

    • A: w sposób jak najmniej widoczny
    • B: w sposób umożliwiający jej szybkie dobycie
    • C: w sposób widoczny, w kaburze przylegającej do ciała

    Prawidłowa odpowiedź

    A: w sposób jak najmniej widoczny

    Uzasadnienie

    Zgodnie z polskimi przepisami regulującymi zasady noszenia broni, osoby posiadające pozwolenie na broń do ochrony osobistej są zobligowane do jej ukrycia przed wzrokiem osób postronnych. Wymóg ten wynika bezpośrednio z paragrafu 8 ust. 2 rozporządzenia MSW w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji. Celem takiego zapisu jest zapobieganie sytuacjom, w których widoczna jednostka broni mogłaby wywołać panikę, niepokój społeczny lub sprowokować próbę jej odebrania przez osoby nieuprawnione. Choć kabura powinna przylegać do ciała, priorytetem jest jej skuteczny kamuflaż pod ubraniem.

    Podstawa prawna

    § 8 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 sierpnia 2014 r. w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji:

    1. Broń palną nosi się w kaburach lub futerałach.

    2. Broń palną przeznaczoną do ochrony osobistej nosi się w sposób jak najmniej widoczny, w kaburze przylegającej do ciała.

    3. Broń palną posiadaną na podstawie pozwolenia na broń do celów pamiątkowych nosi się w sposób określony w ust. 2.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Amunicją szczególnie niebezpieczną, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji jest: (art. 10 ust. 6 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Amunicją szczególnie niebezpieczną, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji jest: (art. 10 ust. 6 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Amunicja szczególnie niebezpieczna – co musisz wiedzieć o zakazanych pociskach?

    Ubieganie się o pozwolenie na broń oraz samo jej posiadanie wymaga od obywatela doskonałej znajomości przepisów prawa. Odpowiedzialność spoczywająca na strzelcu obejmuje nie tylko bezpieczne posługiwanie się bronią, ale także ścisłe przestrzeganie norm dotyczących rodzajów amunicji dopuszczonej do obrotu cywilnego. Jednym z kluczowych zagadnień egzaminacyjnych oraz praktycznych jest definicja amunicji szczególnie niebezpiecznej, której posiadanie jest w Polsce surowo zabronione.

    Pytanie

    Amunicją szczególnie niebezpieczną, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji jest: (art. 10 ust. 6 uobia)

    • A: amunicja z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu
    • B: amunicja z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pociski do takiej amunicji
    • C: wszystkie odpowiedzi są prawidłowe

    Prawidłowa odpowiedź

    C: wszystkie odpowiedzi są prawidłowe

    Uzasadnienie

    Prawidłowość odpowiedzi C wynika bezpośrednio z treści art. 10 ust. 6 ustawy o broni i amunicji (UoBiA). Ustawodawca w tym przepisie precyzyjnie wylicza rodzaje amunicji, których posiadanie jest zabronione ze względu na ich specyficzne właściwości konstrukcyjne i zwiększone zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego. Punkt 1 wspomnianego ustępu wymienia amunicję z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi lub innymi groźnymi substancjami (opcja B), natomiast punkt 2 wskazuje na amunicję z pociskami pełnopłaszczowymi o rdzeniu twardszym niż stop ołowiu (opcja A), czyli tzw. amunicję przeciwpancerną. Ponieważ obie wskazane definicje znajdują się w katalogu amunicji szczególnie niebezpiecznej, jedyną poprawną odpowiedzią w teście jest wskazanie, że wszystkie wymienione opcje są prawidłowe.

    Podstawa prawna

    Art. 10 UoBiA:

    1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni.

    2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:

    1) ochrony osobistej;

    2) ochrony osób i mienia;

    3) łowieckich;

    4) sportowych;

    5) rekonstrukcji historycznych;

    6) kolekcjonerskich;

    7) pamiątkowych;

    8) szkoleniowych.

    3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:

    1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;

    2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;

    3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych;

    4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;

    5) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich;

    6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątkowych;

    7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

    3a. Za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.

    4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej:

    1) do celów ochrony osobistej:

    a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,

    b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,

    c) miotaczy gazu obezwładniającego;

    2) do celów ochrony osób lub mienia:

    a) broni, o której mowa w pkt 1,

    b) pistoletów sygnałowych,

    c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,

    d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12,

    e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;

    3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów;

    4) do celów sportowych – broni palnej:

    a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,

    b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,

    c) gładkolufowej,

    d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);

    5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;

    6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;

    7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której mowa w pkt 1–6.

    5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną w postaci:

    1) samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odległość;

    2) broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne przedmioty;

    3) broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem tłumika huku, z wyłączeniem pozwolenia na broń do celów łowieckich;

    4) broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń przeznaczonych do kontroli osób i bagażu.

    5a. Broń, o której mowa w ust. 5 pkt 3, posiadana na podstawie pozwolenia na broń do celów łowieckich może być używana wyłącznie do wykonywania odstrzału sanitarnego z nakazu wydanego na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

    6. Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w postaci:

    1) amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej amunicji;

    2) amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu;

    3) amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym wykonanym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufowej;

    4) amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.

    7. Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.

    8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

    9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Na podstawie pozwolenia na broń wydanego w celu ochrony osobistej nie można posiadać: (art. 10 ust. 4 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Na podstawie pozwolenia na broń wydanego w celu ochrony osobistej nie można posiadać: (art. 10 ust. 4 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Ochrona osobista a rodzaje broni w polskim prawie

    Proces ubiegania się o pozwolenie na broń w Polsce jest ściśle sformalizowany i opiera się na konkretnych przesłankach ustawowych. Kluczowym elementem przepisów jest precyzyjne określenie, jaki rodzaj uzbrojenia przypisany jest do konkretnego celu wydania decyzji. Znajomość tych ograniczeń jest niezbędna dla zachowania praworządności przez posiadacza broni oraz dla osób przygotowujących się do egzaminu na patent strzelecki lub pozwolenie policyjne.

    Pytanie

    Na podstawie pozwolenia na broń wydanego w celu ochrony osobistej nie można posiadać: (art. 10 ust. 4 uobia)

    • A: pistoletu bocznego zapłonu z lufą gwintowaną o kalibrze do 6 mm
    • B: rewolweru centralnego zapłonu z lufą gwintowaną o kalibrze od 6 mm do 12 mm
    • C: miotacza gazu obezwładniającego

    Prawidłowa odpowiedź

    A: pistoletu bocznego zapłonu z lufą gwintowaną o kalibrze do 6 mm

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 10 ust. 4 pkt 1 ustawy o broni i amunicji, pozwolenie na broń do celów ochrony osobistej uprawnia do posiadania wyłącznie określonych rodzajów broni palnej bojowej, gazowej i alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm, a także miotaczy gazu i paralizatorów. Broń bocznego zapłonu z lufą gwintowaną o kalibrze do 6 mm (opcja A) jest przypisana ustawowo do celów sportowych (art. 10 ust. 4 pkt 4 lit. a), co oznacza, że posiadanie jej na podstawie pozwolenia do ochrony osobistej jest niedozwolone.

    Podstawa prawna

    Art. 10 UoBiA:

    1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni.

    2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:
    1) ochrony osobistej;
    2) ochrony osób i mienia;
    3) łowieckich;
    4) sportowych;
    5) rekonstrukcji historycznych;
    6) kolekcjonerskich;
    7) pamiątkowych;
    8) szkoleniowych.

    3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:
    1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;
    2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych; 2026-01-23
    4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;
    5) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich;
    6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątkowych;
    7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

    3a. Za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.

    4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej:
    1) do celów ochrony osobistej:
    a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
    b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,
    c) miotaczy gazu obezwładniającego;
    2) do celów ochrony osób lub mienia:
    a) broni, o której mowa w pkt 1,
    b) pistoletów sygnałowych,
    c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
    d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12, 2026-01-23
    e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;
    3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów;
    4) do celów sportowych – broni palnej:
    a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,
    b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,
    c) gładkolufowej,
    d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);
    5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;
    6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;
    7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której mowa w pkt 1–6.

    5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną w postaci:
    1) samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odległość;
    2) broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne przedmioty;
    3) broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem tłumika huku, z wyłączeniem pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    4) broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń przeznaczonych do kontroli osób i bagażu. Zmiana w ust. 5a

    5a. Broń, o której mowa w ust. 5 pkt 3, posiadana na podstawie pozwolenia na w art. 10 wejdzie w życie z dn. broń do celów łowieckich może być używana wyłącznie do wykonywania odstrzału 18.03.2026 r. (Dz. sanitarnego z nakazu wydanego na podstawie przepisów o [ochronie zdrowia zwierząt U. z 2025 r. poz. 1795). oraz zwalczaniu chorób zakaźnych] <zdrowiu> zwierząt.

    6. Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w postaci:
    1) amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej amunicji;
    2) amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu; 2026-01-23
    3) amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym wykonanym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufowej;
    4) amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.

    7. Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.

    8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

    9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Wywóz broni i amunicji za granicę przez obywateli polskich nie wymaga zgody właściwego organu Policji w przypadku: (art. 38 ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Wywóz broni i amunicji za granicę przez obywateli polskich nie wymaga zgody właściwego organu Policji w przypadku: (art. 38 ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Wywóz broni za granicę a Europejska karta broni palnej

    Podróżowanie z bronią palną poza granice kraju wiąże się z koniecznością przestrzegania rygorystycznych procedur prawnych. Polska Ustawa o broni i amunicji precyzyjnie określa sytuacje, w których posiadacz broni musi ubiegać się o oficjalną zgodę Policji, oraz wyjątki, które zdejmują ten obowiązek w ramach przemieszczania się po terytorium Unii Europejskiej. Znajomość tych przepisów jest kluczowa dla uniknięcia odpowiedzialności karnej i administracyjnej.

    Pytanie

    Wywóz broni i amunicji za granicę przez obywateli polskich nie wymaga zgody właściwego organu Policji w przypadku: (art. 38 ust. 2 uobia)

    • A: wyjazdu w celach turystycznych, na okres nie dłuższy niż 90 dni
    • B: wydania Europejskiej karty broni palnej, uprawniającej do wywozu broni na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej
    • C: wydania legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni

    Prawidłowa odpowiedź

    B: wydania Europejskiej karty broni palnej, uprawniającej do wywozu broni na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej

    Uzasadnienie

    Zgodnie z brzmieniem art. 38 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, wywóz broni za granicę przez obywateli polskich co do zasady wymaga uzyskania zgody właściwego organu Policji. Jednakże ustęp 2 tego samego artykułu wprowadza kluczowe wyłączenie z tego obowiązku. Dokumentem, który upraszcza procedury i zastępuje konieczność uzyskiwania każdorazowej zgody przy podróżach wewnątrz Unii Europejskiej, jest Europejska karta broni palnej. To właśnie jej posiadanie, zgodnie z przepisami, zwalnia z obowiązku opisanego w ustępie 1, o ile wywóz odbywa się na terytorium państw członkowskich UE. Pozostałe opcje, takie jak wyjazd turystyczny czy posiadanie legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni, nie stanowią podstawy prawnej do pominięcia zgody Policji przy wywozie broni.

    Podstawa prawna

    Art. 38 UoBiA:

    1. Wywóz broni i amunicji za granicę przez obywateli polskich wymaga zgody właściwego organu Policji.

    2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku wydania Europejskiej karty broni palnej, uprawniającej do wwozu broni na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Bronią szczególnie niebezpieczną, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji, nie jest: (art. 10 ust. 5 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Bronią szczególnie niebezpieczną, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji, nie jest: (art. 10 ust. 5 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Broń szczególnie niebezpieczna: Sprawdź swoją wiedzę o przepisach UoBiA

    Znajomość definicji ustawowych to fundament dla każdego, kto ubiega się o pozwolenie na broń lub chce bezpiecznie poruszać się w świecie strzelectwa. Przepisy precyzyjnie określają, jakie rodzaje uzbrojenia są uznawane za szczególnie niebezpieczne, co wiąże się z konkretnymi ograniczeniami prawnymi. Zrozumienie tych niuansów jest niezbędne do poprawnego zdania egzaminu przed organami Policji oraz do odpowiedzialnego posiadania broni.

    Pytanie

    Bronią szczególnie niebezpieczną, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji, nie jest: (art. 10 ust. 5 uobia)

    • A: broń palna z wymienną lufą
    • B: samoczynna broń palna zdolna do rażenia celów na odległość
    • C: broń palna wytworzona lub przerobiona w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broń imitująca inne przedmioty

    Prawidłowa odpowiedź

    A: broń palna z wymienną lufą

    Uzasadnienie

    Prawidłowość odpowiedzi A wynika bezpośrednio z treści art. 10 ust. 5 Ustawy o broni i amunicji. Ustawodawca stworzył w tym przepisie zamknięty katalog rodzajów broni, które ze względu na swoje parametry lub konstrukcję są uznawane za szczególnie niebezpieczne. W katalogu tym (punkty od 1 do 4) wymieniono broń samoczynną, broń maskowaną, broń z tłumikiem oraz broń niewykrywalną dla bramek kontrolnych. Broń palna z wymienną lufą nie została wymieniona w tym spisie, co oznacza, że w świetle ustawy nie posiada ona statusu broni szczególnie niebezpiecznej. Jest to rozwiązanie konstrukcyjne powszechnie stosowane i legalne w ramach standardowych pozwoleń (np. do celów sportowych czy myśliwskich).

    Podstawa prawna

    Art. 10 UoBiA:

    1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni.

    2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:
    1) ochrony osobistej;
    2) ochrony osób i mienia;
    3) łowieckich;
    4) sportowych;
    5) rekonstrukcji historycznych;
    6) kolekcjonerskich;
    7) pamiątkowych;
    8) szkoleniowych.

    3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:
    1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;
    2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych;
    4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;
    5) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich;
    6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątkowych;
    7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

    3a. Za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.

    4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej:
    1) do celów ochrony osobistej:
    a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
    b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,
    c) miotaczy gazu obezwładniającego;
    2) do celów ochrony osób lub mienia:
    a) broni, o której mowa w pkt 1,
    b) pistoletów sygnałowych,
    c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
    d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12,
    e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;
    3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów;
    4) do celów sportowych – broni palnej:
    a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,
    b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,
    c) gładkolufowej,
    d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);
    5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;
    6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;
    7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której mowa w pkt 1–6.

    5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną w postaci:
    1) samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odległość;
    2) broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne przedmioty;
    3) broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem tłumika huku, z wyłączeniem pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    4) broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń przeznaczonych do kontroli osób i bagażu.

    5a. Broń, o której mowa w ust. 5 pkt 3, posiadana na podstawie pozwolenia na broń do celów łowieckich może być używana wyłącznie do wykonywania odstrzału sanitarnego z nakazu wydanego na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

    6. Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w postaci:
    1) amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej amunicji;
    2) amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu;
    3) amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym wykonanym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufowej;
    4) amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.

    7. Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.

    8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

    9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość noszenia broni: (art. 10 ust. 7 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość noszenia broni: (art. 10 ust. 7 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Ograniczenia w Noszeniu Broni: Co Mówi Ustawa o Broni i Amunicji?

    Zrozumienie przepisów dotyczących posiadania i noszenia broni w Polsce jest kluczowe dla każdego posiadacza pozwolenia. Prawo precyzyjnie określa możliwości i ograniczenia, a właściwe organy Policji posiadają szereg uprawnień w tym zakresie. Niniejszy artykuł wyjaśnia jeden z istotnych aspektów regulacji – możliwość ograniczenia lub wykluczenia noszenia broni, bazując na aktualnych przepisach Ustawy o broni i amunicji.

    Pytanie

    Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość noszenia broni: (art. 10 ust. 7 uobia)

    • A: co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni
    • B: tylko w przypadku broni posiadanej na pozwolenie do celów kolekcjonerskich, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni
    • C: możliwości noszenia broni nie można ograniczyć lub wykluczyć

    Prawidłowa odpowiedź

    A: co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni

    Uzasadnienie

    Prawidłowa odpowiedź wynika bezpośrednio z brzmienia art. 10 ust. 7 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA). Zgodnie z tym przepisem, właściwy organ Policji ma prawo w pozwoleniu na broń ograniczyć lub całkowicie wykluczyć możliwość jej noszenia. Co istotne, informacja o takim ograniczeniu musi być odnotowana w legitymacji posiadacza broni. Opcja B jest nieprawidłowa, ponieważ ustawa nie ogranicza możliwości wprowadzenia takiego ograniczenia wyłącznie do broni posiadanej na cele kolekcjonerskie (choć art. 10 ust. 8 UoBiA odnosi się do zakazu noszenia broni kolekcjonerskiej lub pamiątkowej bez zgody organu Policji, co jest osobnym uregulowaniem). Opcja C jest całkowicie sprzeczna z art. 10 ust. 7, który wyraźnie przewiduje taką możliwość.

    Podstawa prawna

    Art. 10 UoBiA:

    1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni.

    2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:
    1) ochrony osobistej;
    2) ochrony osób i mienia;
    3) łowieckich;
    4) sportowych;
    5) rekonstrukcji historycznych;
    6) kolekcjonerskich;
    7) pamiątkowych;
    8) szkoleniowych.

    3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:
    1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;
    2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych; 2026-01-23
    4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;
    5) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich;
    6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątkowych;
    7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

    3a. Za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadowczej Wojskowej, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.

    4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej:
    1) do celów ochrony osobistej:
    a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
    b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,
    c) miotaczy gazu obezwładniającego;
    2) do celów ochrony osób lub mienia:
    a) broni, o której mowa w pkt 1,
    b) pistoletów sygnałowych,
    c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
    d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12, 2026-01-23
    e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;
    3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów;
    4) do celów sportowych – broni palnej:
    a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,
    b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,
    c) gładkolufowej,
    d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);
    5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;
    6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;
    7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której mowa w pkt 1–6.

    5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną w postaci:
    1) samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odległość;
    2) broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne przedmioty;
    3) broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem tłumika huku, z wyłączeniem pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    4) broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń przeznaczonych do kontroli osób i bagażu. Zmiana w ust. 5a

    5a. Broń, o której mowa w ust. 5 pkt 3, posiadana na podstawie pozwolenia na w art. 10 wejdzie w życie z dn. broń do celów łowieckich może być używana wyłącznie do wykonywania odstrzału 18.03.2026 r. (Dz. sanitarnego z nakazu wydanego na podstawie przepisów o [ochronie zdrowia zwierząt U. z 2025 r. poz. 1795). oraz zwalczaniu chorób zakaźnych] <zdrowiu> zwierząt.

    6. Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w postaci:
    1) amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej amunicji;
    2) amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu; 2026-01-23
    3) amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym wykonanym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufowej;
    4) amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.

    7. Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.

    8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

    9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Dopuszcza się zbywanie broni i amunicji do tej broni: (art. 21 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Dopuszcza się zbywanie broni i amunicji do tej broni: (art. 21 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Zbywanie broni i amunicji – Kto może sprzedać, a kto kupić?

    Zbywanie broni i amunicji to proces podlegający ścisłym regulacjom prawnym w Polsce. Zrozumienie tych przepisów jest kluczowe dla każdego posiadacza pozwolenia na broń, aby uniknąć naruszenia prawa i związanych z tym konsekwencji. Przepisy te mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa publicznego oraz transparentności obrotu bronią.

    Pytanie

    Dopuszcza się zbywanie broni i amunicji do tej broni: (art. 21 ust. 1 uobia)

    • A: pomiędzy osobami posiadającymi pozwolenie na ten sam rodzaj broni
    • B: wyłącznie pomiędzy osobami posiadającymi pozwolenie na broń do celów sportowych i łowieckich
    • C: zbywanie broni i amunicji do tej broni pomiędzy posiadaczami pozwolenia na broń jest zabronione

    Prawidłowa odpowiedź

    A: pomiędzy osobami posiadającymi pozwolenie na ten sam rodzaj broni

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 21 ust. 1 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), zbywanie broni i amunicji do tej broni jest dopuszczalne wyłącznie pomiędzy osobami, które posiadają pozwolenie na ten sam rodzaj broni. Oznacza to, że kupujący i sprzedający muszą być uprawnieni do posiadania konkretnego typu broni, będącego przedmiotem transakcji. Nie wystarczy ogólne pozwolenie na broń, lecz zgodność co do rodzaju broni (np. broń palna do celów sportowych, broń myśliwska itp.). Dodatkowo, ust. 2 art. 21 UoBiA nakłada na zbywającego obowiązek niezwłocznego pisemnego powiadomienia właściwego organu Policji o fakcie zbycia broni i amunicji, co jest kluczowym elementem kontroli obrotu bronią.

    Podstawa prawna

    Art. 21 UoBiA:

    1. Dopuszcza się zbywanie broni i amunicji do tej broni pomiędzy osobami posiadającymi pozwolenie na ten sam rodzaj broni.

    2. Zbywający broń i amunicję do tej broni obowiązany jest niezwłocznie powiadomić pisemnie o tym fakcie właściwy organ Policji.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl