Autor: 9mm

Co jest Bronią w rozumieniu UoBiA?

Zrozumienie kluczowych definicji zawartych w ustawach jest fundamentalne dla każdego, kto interesuje się przepisami prawa, zwłaszcza w obszarach tak wrażliwych jak posiadanie i używanie broni. Niniejszy artykuł rzuca światło na definicję „broni” w kontekście polskiej Ustawy o broni i amunicji, wyjaśniając, co dokładnie obejmuje to pojęcie i jakie konsekwencje to za sobą niesie dla obywateli i organów ścigania.

Pytanie

Bronią, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji, jest: (art. 4 ust. 1 uobia)

• A: miotacz gazu obezwładniającego
• B: miotacz gazu łzawiącego
• C: miotacz gazu pieprzowego

Prawidłowa odpowiedź

A: miotacz gazu obezwładniającego

Uzasadnienie

Zgodnie z artykułem 4 ust. 1 punkt 3 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), „miotacze gazu obezwładniającego” są wprost wymienione jako jeden z rodzajów broni. Warto zauważyć, że ustawa precyzyjnie kategoryzuje różne typy środków, które mogą być uznane za broń. Chociaż miotacze gazu łzawiącego czy pieprzowego działają na podobnej zasadzie, kluczowe jest ścisłe brzmienie przepisu, który wskazuje na „miotacze gazu obezwładniającego”. W polskim systemie prawnym definicje te są często bardzo ścisłe i nie podlegają swobodnej interpretacji w zakresie rozszerzania katalogu.

Podstawa prawna

Art. 4 UoBiA:

1. Ilekroć w ustawie jest mowa o broni, należy przez to rozumieć:
1) broń palną, w tym broń bojową, myśliwską, sportową, gazową, alarmową i sygnałową;
2) broń pneumatyczną;
3) miotacze gazu obezwładniającego;
4) narzędzia i urządzenia, których używanie może zagrażać życiu lub zdrowiu: 2026-01-23
a) broń białą w postaci:
– ostrzy ukrytych w przedmiotach niemających wyglądu broni,
– kastetów i nunczaków,
– pałek posiadających zakończenie z ciężkiego i twardego materiału lub zawierających wkładki z takiego materiału,
– pałek wykonanych z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału, imitujących kij bejsbolowy,
b) broń cięciwową w postaci kusz,
c) przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej.

2. Ilekroć w ustawie jest mowa o amunicji, należy przez to rozumieć amunicję do broni palnej.

3. W rozumieniu ustawy amunicją są naboje przeznaczone do strzelania z broni palnej.

4. Ilekroć w ustawie jest mowa o państwach członkowskich Unii Europejskiej należy przez to rozumieć również państwa trzecie traktowane na równi z nimi na podstawie umowy w sprawie włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.

5. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) zgodzie przewozowej należy przez to rozumieć dokument wystawiany przez zbywcę broni palnej w państwie początkowym transakcji na każdorazowe przemieszczenie broni palnej, poświadczony przez właściwe władze tego państwa, zaświadczający o wiarygodności tego zbywcy oraz o objęciu kontrolą przez to państwo tej transakcji;
2) uprzedniej zgodzie przewozowej należy przez to rozumieć dokument wystawiany przez nabywcę broni palnej w państwie docelowym transakcji na każdorazowe przemieszczenie broni palnej, poświadczony przez właściwe władze tego państwa, zaświadczający o wiarygodności tego nabywcy oraz o objęciu kontrolą przez to państwo tej transakcji.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Zgłaszanie Zakończenia Strzelania na Strzelnicy

Bezpieczeństwo na strzelnicy to priorytet. Znajomość i przestrzeganie procedur, w tym tych dotyczących zgłaszania zakończenia strzelania, jest kluczowa dla zapewnienia porządku i uniknięcia niebezpiecznych sytuacji. Prowadzący strzelanie pełni rolę osoby odpowiedzialnej za koordynację wszystkich działań i zapewnienie, że wszyscy uczestnicy postępują zgodnie z regulaminem. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje dotyczące tej istotnej kwestii, w oparciu o obowiązujące przepisy.

Pytanie

Na strzelnicy, zakończenie strzelania zgłasza się: (Rozdział 2 ust. 5 wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic)

• A: zakończenia strzelania nie zgłasza się
• B: osobie znajdującej się na sąsiadującym stanowisku strzeleckim
• C: prowadzącemu strzelanie

Prawidłowa odpowiedź

C: prowadzącemu strzelanie

Uzasadnienie

Zgodnie z ogólnymi zasadami bezpieczeństwa oraz przepisami zawartymi we wzorcowych regulaminach bezpiecznego funkcjonowania strzelnic, każda czynność istotna dla przebiegu strzelania, a w szczególności jego zakończenie, musi być zgłoszona prowadzącemu strzelanie. Jest to kluczowy element utrzymania kontroli nad bezpieczeństwem na strzelnicy. Prowadzący strzelanie jest osobą odpowiedzialną za nadzór nad wszystkimi uczestnikami, wydawanie komend i zapewnienie przestrzegania regulaminu. Zgłoszenie zakończenia strzelania pozwala prowadzącemu na monitorowanie sytuacji, np. przed wydaniem komendy „przerwij ogień” lub „do tarcz”. Brak zgłoszenia mógłby prowadzić do niebezpiecznych sytuacji lub naruszenia porządku na osi strzeleckiej, a także uniemożliwić prawidłowe zarządzanie ruchem na strzelnicy.

Podstawa prawna

Brak cytatu.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Bezpieczeństwo na Strzelnicy: Kluczowa Rola Regulaminu

Kwestia bezpieczeństwa na strzelnicach jest priorytetowa i rygorystycznie regulowana przepisami prawa. Zrozumienie, kto lub co określa szczegółowe zasady postępowania, jest kluczowe dla każdego użytkownika i osoby zarządzającej obiektem strzeleckim. Prawidłowe przestrzeganie regulacji zapewnia ochronę zdrowia i życia, a także zgodność z obowiązującymi normami.

Pytanie

Szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy określa: (art. 46 ust. 2 uobia)

• A: regulamin strzelnicy
• B: statut strzelnicy
• C: prowadzący strzelanie

Prawidłowa odpowiedź

A: regulamin strzelnicy

Uzasadnienie

Prawidłowa odpowiedź to A: regulamin strzelnicy. Zgodnie z Art. 46 ust. 2 ustawy o broni i amunicji, to właśnie regulamin strzelnicy jest dokumentem, który w szczegółowy sposób określa zasady zachowania bezpieczeństwa na terenie obiektu strzeleckiego. Jest to podstawowy zbiór wytycznych, który musi być przestrzegany przez wszystkie osoby przebywające na strzelnicy, od jej pracowników, przez prowadzących strzelanie, aż po osoby korzystające ze stanowisk strzeleckich. Regulamin ten obejmuje procedury postępowania z bronią, zasady poruszania się po strzelnicy oraz szereg innych instrukcji mających na celu zapewnienie maksymalnego poziomu bezpieczeństwa i minimalizację ryzyka wypadków.

Podstawa prawna

Art. 46 UoBiA:

1. Strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy.

2. Szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy określa regulamin strzelnicy.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzorcowy regulamin bezpiecznego funkcjonowania strzelnic, uwzględniając warunki korzystania ze strzelnicy oraz sposób obchodzenia się z bronią i sposób zachowania się osób przebywających na strzelnicy.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Obowiązek rejestracji broni: Konsekwencje prawne

Posiadanie broni w Polsce wiąże się z szeregiem obowiązków prawnych, w tym z koniecznością jej rejestracji. Niewypełnienie tego podstawowego wymogu może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych, określonych w ustawie o broni i amunicji. Poniżej analizujemy, jakie kary grożą za niedopełnienie obowiązku rejestracji.

Pytanie

Kto nie dopełnia obowiązku rejestracji broni, podlega: (art. 51 ust. 2 uobia)

• A: grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2
• B: karze aresztu albo grzywny
• C: wyłącznie karze grzywny

Prawidłowa odpowiedź

B: karze aresztu albo grzywny

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 51 ust. 2 pkt 1 ustawy o broni i amunicji (UoBiA), karze podlega ten, kto „nie dopełnia obowiązku rejestracji broni albo obowiązku zdania broni i amunicji do depozytu”. Artykuł ten odwołuje się do ustępu 1 tego samego artykułu, który precyzuje rodzaj kary. W ust. 1 wskazano, że za określone tam czyny (w tym posiadanie broni pneumatycznej bez rejestracji) „podlega karze aresztu albo grzywny”. Oznacza to, że za niedopełnienie obowiązku rejestracji broni grozi kara aresztu albo grzywny.

Podstawa prawna

Art. 51 UoBiA:

1. Kto bez wymaganej rejestracji posiada broń pneumatyczną albo zbywa osobie nieuprawnionej broń pneumatyczną albo miotacz gazu obezwładniającego lub narzędzie albo urządzenie, którego używanie może zagrażać życiu lub zdrowiu, podlega karze aresztu albo grzywny.

2. Tej samej karze podlega, kto:
1) nie dopełnia obowiązku rejestracji broni albo obowiązku zdania broni i amunicji do depozytu;
2) nie dopełnia obowiązku zawiadomienia Policji o utracie lub zbyciu innej osobie broni i amunicji do tej broni;
3) posiadając pozwolenie na broń lub posiadając broń podlegającą rejestracji, która nie wymaga pozwolenia na broń, nie dopełnia obowiązku pisemnego zawiadomienia właściwego organu Policji o zmianie miejsca stałego pobytu w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca stałego pobytu;
4) nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowych albo środka zastępczego; 2026-01-23
5) przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej broń lub amunicję bez wymaganego zaświadczenia właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej lub nie dopełnia obowiązku pisemnego zgłoszenia przywozu broni lub amunicji przy przekraczaniu granicy;
5a) wywozi za granicę, do państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, broń lub amunicję bez zgody właściwego organu Policji lub zaświadczenia zastępującego pozwolenie na broń oraz uprawniającego do wywozu broni;
5b) przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa członkowskiego Unii Europejskiej albo wywozi z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do państwa członkowskiego Unii Europejskiej broń palną lub amunicję, bez zgody przewozowej lub uprzedniej zgody przewozowej;
5c) przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa członkowskiego Unii Europejskiej inną broń niż broń palna, bez wymaganego zaświadczenia właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej;
5d) wywozi z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do państwa członkowskiego Unii Europejskiej inną broń niż broń palna bez zgody właściwego organu Policji;
6) narusza zakaz przesyłania broni lub amunicji za pośrednictwem podmiotów innych niż operatorzy świadczący usługi pocztowe;
7) przechowuje oraz nosi broń i amunicję w sposób umożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych;
8) przewozi broń lub amunicję środkami transportu publicznego, nie spełniając warunku prawidłowego zabezpieczenia broni i amunicji;
9) przewozi broń i amunicję w kabinie pasażerskiego statku powietrznego, nie będąc osobą do tego upoważnioną na podstawie odrębnych przepisów;
10) nosi broń, naruszając ograniczenie lub wykluczenie możliwości jej noszenia określone przez właściwy organ Policji w pozwoleniu na broń, albo nosi broń, naruszając zakaz jej noszenia wprowadzony przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;
11) używa w celach szkoleniowych lub sportowych broni zdolnej do rażenia celów na odległość poza strzelnicami;
12) narusza przepisy regulaminu określającego zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy; 2026-01-23
13) nie dopełnił obowiązku zwrotu legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni, legitymacji posiadacza broni, karty rejestracyjnej broni lub Europejskiej karty broni palnej;
14) nie przekazuje komendantowi wojewódzkiemu Policji właściwemu ze względu na miejsce polowania, imprezy sportowej lub rekonstrukcji historycznej pisemnej informacji o planowanej dacie i miejscu polowania, imprezy sportowej lub rekonstrukcji historycznej z udziałem cudzoziemców oraz przybliżonej liczbie uczestników biorących w nich udział.

3. Kto posiada broń, nie mając przy sobie:
1) legitymacji posiadacza broni lub Europejskiej karty broni palnej albo innego dokumentu upoważniającego do posiadania broni,
2) legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni i świadectwa broni, podlega karze grzywny.

4. W razie popełnienia wykroczeń, o których mowa w ust. 1 i 2, można orzec przepadek broni i amunicji, chociażby przedmioty te nie stanowiły własności sprawcy.

5. Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1–4, następuje w trybie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

Rozdział 6 Przepisy przejściowe i końcowe

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Cofnięcie dopuszczenia do posiadania broni: Kiedy organ Policji może podjąć taką decyzję?

Dopuszczenie do posiadania broni to uprawnienie, które wiąże się z szeregiem obowiązków i odpowiedzialności. Ich naruszenie może skutkować cofnięciem dopuszczenia przez właściwy organ Policji. Zrozumienie przepisów regulujących tę kwestię jest kluczowe dla każdego posiadacza broni.

Pytanie

Właściwy organ Policji może cofnąć dopuszczenie do posiadania broni w przypadku naruszenia przez osobę dopuszczoną do posiadania broni (art. 18 ust. 6 uobia)

• A: obowiązku zawiadomienia właściwego organu o zmianie miejsca stałego pobytu
• B: obowiązku zawiadomienia właściwego organu o miejscu przechowywania broni
• C: obowiązku zawiadomienia organu o użyczeniu broni

Prawidłowa odpowiedź

A: obowiązku zawiadomienia właściwego organu o zmianie miejsca stałego pobytu

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 18 ust. 6 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), przepisy ust. 5 pkt 2–3 i 6 stosuje się odpowiednio do osób posiadających dopuszczenie do posiadania broni. Analizując te punkty, odnajdujemy, że art. 18 ust. 5 pkt 3 UoBiA dotyczy naruszenia „obowiązku zawiadomienia właściwego organu Policji o zmianie miejsca stałego pobytu, o którym mowa w art. 26”. Ponieważ ustęp 6 wprost odsyła do ustępu 5 pkt 3, naruszenie obowiązku zawiadomienia o zmianie miejsca stałego pobytu jest podstawą do cofnięcia dopuszczenia do posiadania broni. Pozostałe opcje, czyli obowiązek zawiadomienia o miejscu przechowywania broni oraz obowiązek zawiadomienia o użyczeniu broni, nie są wymienione w art. 18 ust. 5 pkt 2-3 i 6, a co za tym idzie, nie stanowią podstawy do cofnięcia dopuszczenia do posiadania broni na mocy art. 18 ust. 6 UoBiA. Obowiązek zawiadomienia o miejscu przechowywania broni dotyczy ogólnych zasad przechowywania (art. 32), a zasady użyczania broni (art. 18 ust. 5 pkt 7) nie są objęte zakresem stosowania ustępu 6 w odniesieniu do dopuszczenia.

Podstawa prawna

Art. 18 UoBiA:

1. Właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano: 2026-01-23
1) nie przestrzega warunków określonych w pozwoleniu na broń, o których mowa w art. 10 ust. 7;
2) należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2–6;
2a) (uchylony)
3) naruszyła obowiązek zawiadomienia o utracie broni, o którym mowa w art. 25;
4) przemieszcza się z rozładowaną bronią albo nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej albo środka zastępczego.

2. Przepisy ust. 1 pkt 2–4 stosuje się odpowiednio do osób dopuszczonych do posiadania broni, o których mowa w art. 30 ust. 1.

3. Osobom posiadającym zarejestrowaną broń pneumatyczną w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2–4, unieważnia się kartę rejestracyjną broni.

4. Właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń, jeżeli ustały okoliczności faktyczne, które stanowiły podstawę do jego wydania.

5. Właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń w przypadku naruszenia przez osobę posiadającą pozwolenie:
1) obowiązku rejestracji broni, o którym mowa w art. 13 ust. 1;
2) obowiązku poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym i przedstawienia orzeczeń lekarskiego i psychologicznego, o których mowa w art. 15 ust. 3–5 oraz art. 19a ust. 4;
3) obowiązku zawiadomienia właściwego organu Policji o zmianie miejsca stałego pobytu, o którym mowa w art. 26;
4) zasad przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, o których mowa w art. 32;
5) wymogu uzyskania zgody na wywóz broni i amunicji za granicę, o którym mowa w art. 38;
6) zasady, o której mowa w art. 45;
7) zakazu użyczania broni osobie nieupoważnionej.

6. Przepisy ust. 5 pkt 2–3 i 6 stosuje się odpowiednio do osób posiadających dopuszczenie do posiadania broni.

7. Osobom posiadającym zarejestrowaną broń pneumatyczną w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 2–6, można unieważnić kartę rejestracyjną broni.

8. Osoba, której cofnięto pozwolenie na broń, dopuszczenie do posiadania broni lub której unieważniono kartę rejestracyjną broni, jest zobowiązana – w terminie 7 dni od dnia otrzymania ostatecznej decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń, dopuszczenia 2026-01-23 do posiadania broni lub unieważnienia karty – zwrócić dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni i amunicji do właściwego organu Policji.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Kto nie może uzyskać dopuszczenia do posiadania broni?

Zasady dopuszczenia do posiadania broni palnej w Polsce są ściśle regulowane przez Ustawę o broni i amunicji (UoBiA). Proces ten wymaga spełnienia szeregu kryteriów, a także braku określonych przeciwwskazań, które mogłyby zagrozić bezpieczeństwu publicznemu lub samego posiadacza broni. Zrozumienie tych przepisów jest kluczowe dla wszystkich osób rozważających ubieganie się o dopuszczenie do posiadania broni.

Pytanie

Dopuszczenia do posiadania broni nie wydaje się osobom: (art. 30 ust. 1 uobia)

• A: o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej
• B: niemającym ukończonych 24 lat
• C: używającym alkoholu

Prawidłowa odpowiedź

A: o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 30 ust. 1 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), osoby fizyczne mogą uzyskać dopuszczenie do posiadania broni po spełnieniu zasad określonych m.in. w art. 15 ust. 1-5 tej ustawy. Art. 15 ust. 1 UoBiA precyzuje, komu pozwolenia na broń (a co za tym idzie, również dopuszczenia do posiadania broni) nie wydaje się. W punkcie 2 tego artykułu jasno wskazano, że pozwolenia nie wydaje się osobom „o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej”. Odpowiedź B jest błędna, ponieważ art. 15 ust. 1 pkt 1 UoBiA mówi o wieku 21 lat, a nie 24. Odpowiedź C również jest nieprecyzyjna i błędna, gdyż art. 15 ust. 1 pkt 3 UoBiA dyskwalifikuje osoby „uzależnione od alkoholu”, a nie jedynie „używające alkoholu”, co jest znacznie szerszym pojęciem.

Podstawa prawna

Art. 30 UoBiA:

1. Osoby fizyczne mogą posługiwać się bronią podmiotów, o których mowa w art. 29 ust. 1, przy wykonywaniu zadań wymienionych w tym przepisie, po uzyskaniu dopuszczenia do posiadania broni z zachowaniem zasad określonych w art. 15 ust. 1–5 i art. 16 ust. 1 i 2 oraz zatrudnieniu przez te podmioty.

1a. Wymóg zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy osób posiadających licencję zawodnika, trenera lub sędziego strzelectwa sportowego, nadaną przez polski związek sportowy w rozumieniu odrębnych przepisów, ubiegających się o dopuszczenie do posiadania broni podczas uczestnictwa, organizacji lub przeprowadzania strzeleckich zawodów sportowych.

1b. Osoby, o których mowa w ust. 1a, są zwolnione z egzaminu w zakresie broni sportowej określonego w art. 16 ust. 1, jeśli zdały taki egzamin na podstawie odrębnych przepisów.

1c. Bronią podmiotów, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 8, mogą posługiwać się wyłącznie osoby posiadające pozwolenie na broń do celów łowieckich oraz uprawnienia do wykonywania polowania. Osób tych nie dotyczy wymóg zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli są członkami Polskiego Związku Łowieckiego.

2. Dopuszczenie do posiadania broni następuje w drodze decyzji administracyjnej, wydawanej przez właściwy organ Policji. 2026-01-23

3. (uchylony)

4. Legalność posiadania broni przez osoby, o których mowa w ust. 1, potwierdza się w legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Rozpoczęcie Strzelania na Strzelnicy: Kto Wydaje Komendę?

Bezpieczeństwo na strzelnicy jest absolutnym priorytetem, a kluczowym elementem jego zapewnienia jest ścisłe przestrzeganie procedur i komend. Każda osoba korzystająca ze strzelnicy musi znać i bezwzględnie stosować się do zasad określonych w regulaminie. Jedną z najważniejszych kwestii jest moment rozpoczęcia strzelania, który zawsze musi nastąpić na wyraźne polecenie odpowiedniej osoby.

Pytanie

Na strzelnicy, strzelanie rozpoczyna się wyłącznie na komendę: (Rozdział 2 ust. 4 wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic)

• A: właściciela strzelnicy
• B: prowadzącego strzelanie
• C: zarządcy strzelnicy

Prawidłowa odpowiedź

B: prowadzącego strzelanie

Uzasadnienie

Prawidłową odpowiedzią jest „B: prowadzącego strzelanie”. Zgodnie z Rozdziałem 2 ust. 4 wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic (oraz ogólnymi zasadami bezpieczeństwa na strzelnicach), jedyną osobą uprawnioną i odpowiedzialną za wydawanie komend rozpoczęcia i zakończenia strzelania jest prowadzący strzelanie. Jest to funkcja kluczowa dla utrzymania porządku, bezpieczeństwa i kontroli na osi strzeleckiej. Właściciel czy zarządca strzelnicy odpowiadają za ogólne funkcjonowanie obiektu, ale to prowadzący strzelanie, obecny na linii ognia, ma bezpośrednią kontrolę nad strzelającymi i ich działaniami, w tym nad rozpoczęciem ognia. Jego rola polega na zapewnieniu, że wszystkie procedury bezpieczeństwa są przestrzegane, a strzelanie odbywa się w sposób kontrolowany i bezpieczny dla wszystkich uczestników oraz otoczenia.

Podstawa prawna

Brak cytatu.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Odpowiedzialność za Użycie Broni Poza Strzelnicą: Co Mówi UoBiA?

Prawidłowe i odpowiedzialne użycie broni palnej oraz innej broni regulowane jest przez szczegółowe przepisy prawa. Niewłaściwe postępowanie, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa publicznego i celów szkoleniowych czy sportowych, może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych. Zrozumienie tych regulacji jest kluczowe dla każdego posiadacza broni.

Pytanie

Kto używa w celach szkoleniowych lub sportowych broni zdolnej do rażenia celów na odległość poza strzelnicami, podlega: (art. 51 ust. 2 uobia)

• A: karze aresztu albo grzywny
• B: grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2
• C: wyłącznie karze grzywny

Prawidłowa odpowiedź

A: karze aresztu albo grzywny

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 51 ust. 2 pkt 11 ustawy o broni i amunicji, używanie w celach szkoleniowych lub sportowych broni zdolnej do rażenia celów na odległość poza strzelnicami podlega tej samej karze, o której mowa w ust. 1 tego artykułu. Ustęp 1 art. 51 wyraźnie stanowi, że za naruszenia w nim wymienione (w tym te z ust. 2) podlega się karze aresztu albo grzywny. Oznacza to, że opcja A jest prawidłowa, ponieważ bezpośrednio odnosi się do sankcji przewidzianych w ustawie dla tego typu wykroczenia.

Podstawa prawna

Art. 51 UoBiA:

1. Kto bez wymaganej rejestracji posiada broń pneumatyczną albo zbywa osobie nieuprawnionej broń pneumatyczną albo miotacz gazu obezwładniającego lub narzędzie albo urządzenie, którego używanie może zagrażać życiu lub zdrowiu, podlega karze aresztu albo grzywny.

2. Tej samej karze podlega, kto:
1) nie dopełnia obowiązku rejestracji broni albo obowiązku zdania broni i amunicji do depozytu;
2) nie dopełnia obowiązku zawiadomienia Policji o utracie lub zbyciu innej osobie broni i amunicji do tej broni;
3) posiadając pozwolenie na broń lub posiadając broń podlegającą rejestracji, która nie wymaga pozwolenia na broń, nie dopełnia obowiązku pisemnego zawiadomienia właściwego organu Policji o zmianie miejsca stałego pobytu w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca stałego pobytu;
4) nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowych albo środka zastępczego; 2026-01-23
5) przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej broń lub amunicję bez wymaganego zaświadczenia właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej lub nie dopełnia obowiązku pisemnego zgłoszenia przywozu broni lub amunicji przy przekraczaniu granicy;
5a) wywozi za granicę, do państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, broń lub amunicję bez zgody właściwego organu Policji lub zaświadczenia zastępującego pozwolenie na broń oraz uprawniającego do wywozu broni;
5b) przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa członkowskiego Unii Europejskiej albo wywozi z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do państwa członkowskiego Unii Europejskiej broń palną lub amunicję, bez zgody przewozowej lub uprzedniej zgody przewozowej;
5c) przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa członkowskiego Unii Europejskiej inną broń niż broń palna, bez wymaganego zaświadczenia właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej;
5d) wywozi z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do państwa członkowskiego Unii Europejskiej inną broń niż broń palna bez zgody właściwego organu Policji;
6) narusza zakaz przesyłania broni lub amunicji za pośrednictwem podmiotów innych niż operatorzy świadczący usługi pocztowe;
7) przechowuje oraz nosi broń i amunicję w sposób umożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych;
8) przewozi broń lub amunicję środkami transportu publicznego, nie spełniając warunku prawidłowego zabezpieczenia broni i amunicji;
9) przewozi broń i amunicję w kabinie pasażerskiego statku powietrznego, nie będąc osobą do tego upoważnioną na podstawie odrębnych przepisów;
10) nosi broń, naruszając ograniczenie lub wykluczenie możliwości jej noszenia określone przez właściwy organ Policji w pozwoleniu na broń, albo nosi broń, naruszając zakaz jej noszenia wprowadzony przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;
11) używa w celach szkoleniowych lub sportowych broni zdolnej do rażenia celów na odległość poza strzelnicami;
12) narusza przepisy regulaminu określającego zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy; 2026-01-23
13) nie dopełnił obowiązku zwrotu legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni, legitymacji posiadacza broni, karty rejestracyjnej broni lub Europejskiej karty broni palnej;
14) nie przekazuje komendantowi wojewódzkiemu Policji właściwemu ze względu na miejsce polowania, imprezy sportowej lub rekonstrukcji historycznej pisemnej informacji o planowanej dacie i miejscu polowania, imprezy sportowej lub rekonstrukcji historycznej z udziałem cudzoziemców oraz przybliżonej liczbie uczestników biorących w nich udział.

3. Kto posiada broń, nie mając przy sobie:
1) legitymacji posiadacza broni lub Europejskiej karty broni palnej albo innego dokumentu upoważniającego do posiadania broni,
2) legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni i świadectwa broni,
podlega karze grzywny.

4. W razie popełnienia wykroczeń, o których mowa w ust. 1 i 2, można orzec przepadek broni i amunicji, chociażby przedmioty te nie stanowiły własności sprawcy.

5. Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1–4, następuje w trybie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia. Rozdział 6 Przepisy przejściowe i końcowe

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Pozwolenie na broń szkoleniową: co jest zabronione?

Zrozumienie przepisów dotyczących pozwolenia na broń w Polsce jest kluczowe dla każdego posiadacza, a zwłaszcza dla osób ubiegających się o pozwolenie w celach szkoleniowych. Posiadanie broni wiąże się z dużą odpowiedzialnością i koniecznością ścisłego przestrzegania Ustawy o broni i amunicji (UoBiA). Poniżej analizujemy jedną z ważniejszych kwestii dotyczących rodzajów broni, które nie mogą być posiadane na podstawie pozwolenia wydanego w celu szkoleniowym.

Pytanie

Na podstawie pozwolenia na broń wydanego w celu szkoleniowym nie można posiadać: (art. 10 ust. 4 uobia)

• A: karabinu centralnego zapłonu z lufą gwintowaną o kalibrze do 12 mm
• B: rewolweru przystosowanego do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego)
• C: broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej

Prawidłowa odpowiedź

C: broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 10 ust. 4 pkt 5 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), pozwolenie na broń wydane w celach szkoleniowych uprawnia do posiadania broni, o której mowa w punktach 1–4 tego ustępu. Oznacza to, że do celów szkoleniowych można posiadać broń przeznaczoną do ochrony osobistej, ochrony osób lub mienia, celów łowieckich oraz sportowych. Opcja A (karabin centralnego zapłonu z lufą gwintowaną o kalibrze do 12 mm) i opcja B (rewolwer przystosowany do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego) są wymienione w art. 10 ust. 4 pkt 4 UoBiA jako broń do celów sportowych, a zatem mogą być posiadane w celach szkoleniowych. Natomiast broń alarmowa albo inna broń palna, konstrukcyjnie przeznaczona do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynna, jest wymieniona w art. 10 ust. 4 pkt 6 UoBiA jako broń do celów rekonstrukcji historycznych. Ponieważ pkt 5 nie odsyła do pkt 6, tego rodzaju broni nie można posiadać na podstawie pozwolenia wydanego w celu szkoleniowym.

Podstawa prawna

Art. 10 UoBiA:

1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni.

2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:
1) ochrony osobistej;
2) ochrony osób i mienia;
3) łowieckich;
4) sportowych;
5) rekonstrukcji historycznych;
6) kolekcjonerskich;
7) pamiątkowych;
8) szkoleniowych.

3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:
1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;
2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;
3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych; 2026-01-23
4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;
5) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich;
6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątkowych;
7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

3a. Za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.

4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej:
1) do celów ochrony osobistej:
a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,
c) miotaczy gazu obezwładniającego;
2) do celów ochrony osób lub mienia:
a) broni, o której mowa w pkt 1,
b) pistoletów sygnałowych,
c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12, 2026-01-23
e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;
3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów;
4) do celów sportowych – broni palnej:
a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,
b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,
c) gładkolufowej,
d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);
5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;
6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;
7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której mowa w pkt 1–6.

5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną w postaci:
1) samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odległość;
2) broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne przedmioty;
3) broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem tłumika huku, z wyłączeniem pozwolenia na broń do celów łowieckich;
4) broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń przeznaczonych do kontroli osób i bagażu. Zmiana w ust. 5a

5a. Broń, o której mowa w ust. 5 pkt 3, posiadana na podstawie pozwolenia na w art. 10 wejdzie w życie z dn. broń do celów łowieckich może być używana wyłącznie do wykonywania odstrzału 18.03.2026 r. (Dz. sanitarnego z nakazu wydanego na podstawie przepisów o [ochronie zdrowia zwierząt U. z 2025 r. poz. 1795). oraz zwalczaniu chorób zakaźnych] zwierząt.

6. Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w postaci:
1) amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej amunicji;
2) amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu; 2026-01-23
3) amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym wykonanym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufowej;
4) amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.

7. Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.

8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Zakup broni w krajach UE: Czym jest uprzednia zgoda przewozowa?

Nabywanie broni palnej lub amunicji poza granicami kraju, ale w obrębie państw członkowskich Unii Europejskiej, wymaga znajomości specyficznych procedur administracyjnych. Kluczowym elementem zapewniającym legalność takiej transakcji jest udział organów Policji, które weryfikują uprawnienia nabywcy i wystawiają stosowne dokumenty umożliwiające bezpieczny transport uzbrojenia do Polski.

Pytanie

Osobom deklarującym zakup broni palnej lub amunicji w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej właściwy terytorialnie komendant wojewódzki Policji, na ich wniosek: (art. 37a uobia)

• A: poświadcza zgodę przewozową
• B: poświadcza uprzednią zgodę przewozową
• C: wydaje zaświadczenie uprawniające do nabycia broni

Prawidłowa odpowiedź

B: poświadcza uprzednią zgodę przewozową

Uzasadnienie

Zgodnie z polskim prawem oraz dyrektywami unijnymi, osoba posiadająca pozwolenie na broń w Polsce, która zamierza dokonać zakupu w innym państwie UE, musi najpierw uzyskać tzw. uprzednią zgodę przewozową. Jest to dokument poświadczający, że nabywca ma prawo do posiadania danego typu broni w swoim kraju zamieszkania. Właściwy terytorialnie komendant wojewódzki Policji ma obowiązek poświadczyć taki dokument w krótkim, 5-dniowym terminie. Bez tego poświadczenia sprzedawca w innym państwie członkowskim nie mógłby legalnie wydać broni nabywcy, ponieważ uprzednia zgoda stanowi fundament kontroli legalnego obrotu bronią wewnątrz wspólnoty.

Podstawa prawna

Art. 37a UoBiA:

1. Osobom deklarującym zakup broni palnej lub amunicji w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej właściwy terytorialnie komendant wojewódzki Policji, na ich wniosek, poświadcza uprzednią zgodę przewozową.

2. Uprzednia zgoda przewozowa powinna zawierać w szczególności:
1) wskazanie państwa początkowego i docelowego transakcji;
2) nazwę lub imię i nazwisko zbywcy i nabywcy broni palnej lub amunicji;
3) siedzibę i adres lub miejsce zamieszkania i adres zbywcy i nabywcy broni palnej lub amunicji;
4) adres, na który broń palna lub amunicja ma być dostarczona;
5) dane techniczne pozwalające na jednoznaczną identyfikację broni palnej lub amunicji;
6) liczbę egzemplarzy broni palnej lub sztuk amunicji.

3. Organ, o którym mowa w ust. 1, poświadcza uprzednią zgodę przewozową w terminie nie dłuższym niż 5 dni od dnia jej wpływu do tego organu.

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór uprzedniej zgody przewozowej, z uwzględnieniem danych, o których mowa w ust. 2, w taki sposób, aby zawierała ona elementy umożliwiające jednoznaczną identyfikację broni palnej i stron transakcji oraz miejsca przeznaczone na dokonywanie wpisów poświadczających legalność transakcji.

---

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl