Egzamin WPA

Postaw mi kawę na buycoffee.to

Kategoria: EgzaminWPA – Pozwolenie do celów kolekcjonerskich

  • Zaświadczenie uprawniające do nabycia broni jest:? – EgzaminWPA.pl

    Zaświadczenie uprawniające do nabycia broni jest:? – EgzaminWPA.pl

    Ważność Zaświadczenia na Broń: Co Musisz Wiedzieć?

    Procedura nabywania broni w Polsce jest ściśle regulowana przez przepisy prawa, mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa publicznego i odpowiedzialnego posługiwania się bronią. Jednym z kluczowych dokumentów w tym procesie jest zaświadczenie uprawniające do nabycia broni. Zrozumienie jego ważności i związanych z nim terminów jest fundamentalne dla każdego przyszłego posiadacza broni.

    Pytanie

    Zaświadczenie uprawniające do nabycia broni jest:

    • A: ważne 30 dni
    • B: ważne 3 miesiące
    • C: bezterminowe

    Prawidłowa odpowiedź

    B: ważne 3 miesiące

    Uzasadnienie

    Zgodnie z polskim prawem, w szczególności z Ustawą z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, zaświadczenie uprawniające do nabycia broni jest ważne przez okres 3 miesięcy od daty jego wydania. Jest to istotny termin, który obliguje osobę zainteresowaną do dokonania zakupu broni w wyznaczonym czasie. Po upływie tego terminu zaświadczenie traci ważność i konieczne jest wystąpienie o nowe, jeśli nabywca nie zdążył zrealizować transakcji. Termin ten ma na celu przyspieszenie procesu nabywania broni po uzyskaniu stosownych pozwoleń oraz zapewnienie aktualności danych osoby uprawnionej do zakupu.

    Podstawa prawna

    Brak cytatu.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz broni pneumatycznej potwierdza się w: (art. 13 ust. 5 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz broni pneumatycznej potwierdza się w: (art. 13 ust. 5 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Potwierdzenie Rejestracji Broni Dezaktywowanej i Pneumatycznej

    Rejestracja broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz broni pneumatycznej to kluczowy element przestrzegania przepisów ustawy o broni i amunicji w Polsce. Zrozumienie, w jakim dokumencie potwierdza się tę rejestrację, jest niezbędne dla każdego posiadacza, zapewniając zgodność z prawem i uniknięcie konsekwencji prawnych.

    Pytanie

    Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz broni pneumatycznej potwierdza się w: (art. 13 ust. 5 uobia)

    • A: legitymacji posiadacza broni, która jest wydawana posiadaczowi broni
    • B: karcie rejestracyjnej broni, która jest wydawana posiadaczowi broni
    • C: legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni, która jest wydawana posiadaczowi broni

    Prawidłowa odpowiedź

    B: karcie rejestracyjnej broni, która jest wydawana posiadaczowi broni

    Uzasadnienie

    Zgodnie z Art. 13 ust. 5 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz broni pneumatycznej potwierdza się w karcie rejestracyjnej broni, która jest wydawana posiadaczowi broni. Przepis ten jasno rozróżnia dokumenty potwierdzające rejestrację w zależności od rodzaju broni. Dla broni wymagającej pozwolenia (jak wynika z ust. 4 tego samego artykułu) jest to legitymacja posiadacza broni lub świadectwo broni, natomiast dla broni pozbawionej cech użytkowych i broni pneumatycznej – dedykowana karta rejestracyjna. Jest to istotne dla prawidłowego prowadzenia ewidencji i kontroli posiadanej broni.

    Podstawa prawna

    Art. 13 UoBiA:

    1. Nabywca broni jest obowiązany zarejestrować ją w ciągu 5 dni od dnia nabycia. Obowiązek rejestracji nie dotyczy broni, o której mowa w art. 11 pkt 1, 4, 5, 7, 8, 10 i 11.

    2. Rejestracji dokonuje się na podstawie dowodu nabycia broni, a w przypadku broni palnej pozbawionej cech użytkowych – dodatkowo po przedstawieniu potwierdzenia pozbawienia broni palnej cech użytkowych.

    3. Rejestracji broni dokonują organy właściwe do wydawania pozwoleń na broń, karty rejestracyjnej broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz karty rejestracyjnej broni pneumatycznej, o których mowa w art. 9 ust. 1–4.

    4. Zarejestrowanie broni wymagającej pozwolenia potwierdza się w legitymacji posiadacza broni albo w świadectwie broni.

    5. Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz broni pneumatycznej potwierdza się w karcie rejestracyjnej broni, która jest wydawana posiadaczowi broni.

    6. Zarejestrowanie broni palnej pozbawionej cech użytkowych nie może nastąpić na rzecz osoby, która nie ma ukończonych 18 lat.

    7. Broń pneumatyczna nie może być zarejestrowana na rzecz osoby, która:
    1) nie ma ukończonych 18 lat;
    2) nie przedstawi:
    a) orzeczeń, o których mowa w art. 15 ust. 3,
    b) informacji z Krajowego Rejestru Karnego stwierdzającej, że nie była ona skazana prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu.

    8. W przypadku niespełnienia wymogów, o których mowa w ust. 6 lub 7, właściwy organ wydaje decyzję administracyjną o odmowie zarejestrowania broni palnej pozbawionej cech użytkowych albo broni pneumatycznej. 2026-01-23

    9. W przypadku wydania decyzji administracyjnej o odmowie zarejestrowania broni palnej pozbawionej cech użytkowych albo broni pneumatycznej Policja, a w przypadku żołnierzy zawodowych – Żandarmeria Wojskowa, może za pokwitowaniem przyjąć tę broń do depozytu. Koszty związane z deponowaniem broni ponosi osoba zgłaszająca broń do rejestracji. Przepis art. 23 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Do przekroczenia granic obrony koniecznej może dojść w sytuacji, gdy: (art. 25 kodeksu karnego)? – EgzaminWPA.pl

    Do przekroczenia granic obrony koniecznej może dojść w sytuacji, gdy: (art. 25 kodeksu karnego)? – EgzaminWPA.pl

    Granice Obrony Koniecznej: Kiedy Działania Obronny Stają się Problem?

    Zrozumienie granic obrony koniecznej jest kluczowe dla każdego obywatela, a w szczególności dla osób mających do czynienia z przepisami prawa karnego. Procedury, przepisy i odpowiedzialność w tym zakresie mają na celu zapewnienie zarówno bezpieczeństwa, jak i sprawiedliwości. Artykuł 25 Kodeksu Karnego precyzyjnie określa warunki, w jakich obrona własna jest dopuszczalna, a także sytuacje, gdy jej granice zostają przekroczone, co może prowadzić do konsekwencji prawnych.

    Pytanie

    Do przekroczenia granic obrony koniecznej może dojść w sytuacji, gdy: (art. 25 kodeksu karnego)

    • A: dobrem ratowanym nie było życie
    • B: dobro ratowane było niskiej wartości
    • C: działania obronne były niewspółmierne do niebezpieczeństwa zamachu

    Prawidłowa odpowiedź

    C: działania obronne były niewspółmierne do niebezpieczeństwa zamachu

    Uzasadnienie

    Artykuł 25 Kodeksu Karnego, regulujący instytucję obrony koniecznej, wyraźnie wskazuje, że przekroczenie jej granic może nastąpić w sytuacji, gdy sposób obrony był oczywiście niewspółmierny do niebezpieczeństwa zamachu. Zgodnie z § 2 tego artykułu, w razie przekroczenia granic obrony koniecznej, w szczególności, gdy sprawca zastosował sposób obrony oczywiście niewspółmierny do niebezpieczeństwa zamachu, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia. Opcja C precyzyjnie oddaje istotę tej przesłanki. Niewspółmierność może dotyczyć zarówno rodzaju użytych środków (np. użycie broni palnej w odpowiedzi na groźby słowne), jak i intensywności obrony (np. kontynuowanie ataku, gdy napastnik został już obezwładniony i nie stanowi zagrożenia). Pozostałe opcje (A i B) nie stanowią bezpośredniej przesłanki przekroczenia granic obrony koniecznej w rozumieniu Kodeksu Karnego, choć w praktyce sądowej mogą być brane pod uwagę przy ocenie całokształtu okoliczności.

    Podstawa prawna

    Art. 25 UoBiA:

    Posiadacz broni w przypadku jej utraty jest zobowiązany niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 24 godzin od chwili stwierdzenia utraty broni, zawiadomić o tym Policję albo Żandarmerię Wojskową.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Zbywający broń i amunicję do tej broni obowiązany jest powiadomić pisemnie o tym fakcie właściwy organ Policji: (art. 21 ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Zbywający broń i amunicję do tej broni obowiązany jest powiadomić pisemnie o tym fakcie właściwy organ Policji: (art. 21 ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Obowiązek Powiadomienia Policji o Zbyciu Broni: Kiedy?

    Przekazywanie broni palnej i amunicji to proces podlegający ścisłym regulacjom prawnym w Polsce. Zrozumienie tych przepisów jest kluczowe dla każdego posiadacza pozwolenia na broń, aby uniknąć naruszeń i odpowiedzialności prawnej. Jednym z podstawowych obowiązków jest powiadomienie właściwego organu Policji o zbyciu broni. Ale jaki termin obowiązuje zbywającego? Poniżej znajdziesz szczegółowe wyjaśnienie.

    Pytanie

    Zbywający broń i amunicję do tej broni obowiązany jest powiadomić pisemnie o tym fakcie właściwy organ Policji: (art. 21 ust. 2 uobia)

    • A: w ciągu 7 dni
    • B: niezwłocznie
    • C: w ciągu 14 dni

    Prawidłowa odpowiedź

    B: niezwłocznie

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy o broni i amunicji (UoBiA), osoba zbywająca broń i amunicję do niej ma obowiązek niezwłocznego powiadomienia o tym fakcie właściwego organu Policji. Termin „niezwłocznie” oznacza, że czynność ta powinna zostać wykonana bez zbędnej zwłoki, tak szybko, jak to tylko możliwe po dokonaniu zbycia. Jest to kluczowe dla utrzymania porządku prawnego i kontroli nad obiegiem broni palnej w społeczeństwie, zapewniając Policji aktualne dane o posiadaczach.

    Podstawa prawna

    Art. 21 UoBiA:

    1. Dopuszcza się zbywanie broni i amunicji do tej broni pomiędzy osobami posiadającymi pozwolenie na ten sam rodzaj broni.

    2. Zbywający broń i amunicję do tej broni obowiązany jest niezwłocznie powiadomić pisemnie o tym fakcie właściwy organ Policji.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Osoby posiadające broń i amunicję do niej na podstawie pozwolenia przechowują broń i amunicję: (§5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji)? – EgzaminWPA.pl

    Osoby posiadające broń i amunicję do niej na podstawie pozwolenia przechowują broń i amunicję: (§5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji)? – EgzaminWPA.pl

    Bezpieczne Przechowywanie Broni: Klasa S1 Wymogiem

    Posiadanie broni palnej to nie tylko prawo, ale przede wszystkim odpowiedzialność. Kluczowym elementem tej odpowiedzialności jest zapewnienie odpowiedniego przechowywania broni i amunicji, co jest ściśle regulowane przepisami prawa. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa.

    Pytanie

    Osoby posiadające broń i amunicję do niej na podstawie pozwolenia przechowują broń i amunicję: (§5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji)

    • A: w urządzeniach spełniających wymagania co najmniej klasy S2 według normy PN-EN 14450
    • B: w urządzeniach spełniających wymagania co najmniej klasy S1 według normy PN-EN 14450
    • C: w urządzeniach spełniających wymagania co najmniej klasy 0 według normy PN-EN 1143-1

    Prawidłowa odpowiedź

    B: w urządzeniach spełniających wymagania co najmniej klasy S1 według normy PN-EN 14450

    Uzasadnienie

    Zgodnie z § 5 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 sierpnia 2014 r. w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, osoby posiadające broń i amunicję na podstawie pozwolenia są zobowiązane do przechowywania ich w urządzeniach spełniających wymagania co najmniej klasy S1 według normy PN-EN 14450. Norma PN-EN 14450 określa wymagania dotyczące bezpieczeństwa i odporności na włamanie dla sejfów, szaf i innych urządzeń do przechowywania wartości. Klasa S1 gwarantuje odpowiedni poziom ochrony przed nieuprawnionym dostępem, co jest kluczowe dla zapobiegania kradzieży broni i amunicji. Niespełnienie tego wymogu może skutkować konsekwencjami prawnymi, włącznie z cofnięciem pozwolenia na broń.

    Podstawa prawna

    Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 sierpnia 2014 r. w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji.

    § 5. Osoby posiadające broń i amunicję do niej na podstawie pozwolenia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy, przechowują broń i amunicję w urządzeniach spełniających wymagania co najmniej klasy S1 według normy PN-EN 14450.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Noszenie broni bez zgody właściwego organu Policji jest zabronione w przypadku broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów: (art. 10 ust. 8 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Noszenie broni bez zgody właściwego organu Policji jest zabronione w przypadku broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów: (art. 10 ust. 8 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Pozwolenie na Broń: Kiedy noszenie jest zabronione?

    Zrozumienie przepisów dotyczących posiadania i noszenia broni w Polsce jest kluczowe dla każdego posiadacza pozwolenia. Ustawa o broni i amunicji jasno określa zasady, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa publicznego. Niniejszy artykuł pomoże wyjaśnić jeden z ważnych aspektów tych regulacji, dotyczący ograniczeń w noszeniu broni.

    Pytanie

    Noszenie broni bez zgody właściwego organu Policji jest zabronione w przypadku broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów: (art. 10 ust. 8 uobia)

    • A: rekonstrukcji historycznych lub kolekcjonerskich
    • B: kolekcjonerskich lub pamiątkowych
    • C: pamiątkowych lub szkoleniowych

    Prawidłowa odpowiedź

    B: kolekcjonerskich lub pamiątkowych

    Uzasadnienie

    Zgodnie z artykułem 10 ustępem 8 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), „Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.” Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że broń nabyta w celach kolekcjonerskich lub pamiątkowych, mimo że jest legalnie posiadana na podstawie pozwolenia, nie może być swobodnie noszona bez dodatkowej zgody Policji. Ma to na celu ograniczenie jej przemieszczania, z uwagi na specyficzny charakter tych pozwoleń, które nie są związane z bieżącym użytkowaniem broni w celach np. ochrony czy sportu.

    Podstawa prawna

    Art. 10 UoBiA:

    1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni.

    2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:
    1) ochrony osobistej;
    2) ochrony osób i mienia;
    3) łowieckich;
    4) sportowych;
    5) rekonstrukcji historycznych;
    6) kolekcjonerskich;
    7) pamiątkowych;
    8) szkoleniowych.

    3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:
    1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;
    2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych; 2026-01-23
    4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;
    5) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich;
    6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątkowych;
    7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

    3a. Za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.

    4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej:
    1) do celów ochrony osobistej:
    a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
    b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,
    c) miotaczy gazu obezwładniającego;
    2) do celów ochrony osób lub mienia:
    a) broni, o której mowa w pkt 1,
    b) pistoletów sygnałowych,
    c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
    d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12, 2026-01-23
    e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;
    3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów;
    4) do celów sportowych – broni palnej:
    a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,
    b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,
    c) gładkolufowej,
    d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);
    5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;
    6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;
    7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której mowa w pkt 1–6.

    5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną w postaci:
    1) samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odległość;
    2) broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne przedmioty;
    3) broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem tłumika huku, z wyłączeniem pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    4) broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń przeznaczonych do kontroli osób i bagażu. Zmiana w ust. 5a 5a. Broń, o której mowa w ust. 5 pkt 3, posiadana na podstawie pozwolenia na w art. 10 wejdzie w życie z dn. broń do celów łowieckich może być używana wyłącznie do wykonywania odstrzału 18.03.2026 r. (Dz. sanitarnego z nakazu wydanego na podstawie przepisów o [ochronie zdrowia zwierząt U. z 2025 r. poz. 1795). oraz zwalczaniu chorób zakaźnych] <zdrowiu> zwierząt.

    6. Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w postaci:
    1) amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej amunicji;
    2) amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu; 2026-01-23
    3) amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym wykonanym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufowej;
    4) amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.

    7. Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.

    8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

    9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Na strzelnicy, po zakończeniu strzelania: (Rozdział 2 ust. 6 wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic)? – EgzaminWPA.pl

    Na strzelnicy, po zakończeniu strzelania: (Rozdział 2 ust. 6 wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic)? – EgzaminWPA.pl

    Bezpieczeństwo na Strzelnicy: Procedura po Strzelaniu

    Bezpieczeństwo na strzelnicy to absolutny priorytet, a ścisłe przestrzeganie regulaminów jest fundamentem odpowiedzialnego strzelectwa. Każdy uczestnik, niezależnie od doświadczenia, musi znać i stosować obowiązujące procedury, zwłaszcza te dotyczące zakończenia strzelania. Jest to kluczowe dla zapobiegania wypadkom i utrzymania porządku na obiekcie.

    Pytanie

    Na strzelnicy, po zakończeniu strzelania: (Rozdział 2 ust. 6 wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic)

    • A: broń rozładowuje się i przedstawia do kontroli prowadzącemu strzelanie
    • B: broń rozładowuje się i chowa do kabury
    • C: broń rozładowuje się i pozostawia na stanowisku strzeleckim

    Prawidłowa odpowiedź

    A: broń rozładowuje się i przedstawia do kontroli prowadzącemu strzelanie

    Uzasadnienie

    Zgodnie z Rozdziałem 2 ust. 6 wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic, podstawową i nadrzędną zasadą po zakończeniu strzelania jest bezzwłoczne rozładowanie broni oraz przedstawienie jej do kontroli osobie prowadzącej strzelanie. Ta procedura ma na celu stuprocentowe upewnienie się, że broń jest w stanie bezpiecznym – rozładowana i pozbawiona amunicji. Prowadzący strzelanie, jako osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo na całym obiekcie, musi osobiście zweryfikować stan każdej broni przed opuszczeniem stanowiska. Opcje B (schowanie broni do kabury bez uprzedniej kontroli) oraz C (pozostawienie broni na stanowisku) są niedopuszczalne i stanowią poważne naruszenie zasad bezpieczeństwa, mogąc prowadzić do niebezpiecznych sytuacji.

    Podstawa prawna

    Brak cytatu.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Osoba posiadająca pozwolenie na broń wydane w celach kolekcjonerskich, obowiązana jest przedstawić właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne potwierdzające, że może dysponować bronią: (art. 15 ust. 4 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Osoba posiadająca pozwolenie na broń wydane w celach kolekcjonerskich, obowiązana jest przedstawić właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne potwierdzające, że może dysponować bronią: (art. 15 ust. 4 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Obowiązek badań dla kolekcjonerów broni – Co mówią przepisy?

    Zrozumienie przepisów dotyczących posiadania broni jest kluczowe dla każdego posiadacza pozwolenia. W niniejszym artykule przyjrzymy się obowiązkowi przedstawiania orzeczeń lekarskich i psychologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem pozwoleń wydanych w celach kolekcjonerskich, bazując na ustawie o broni i amunicji (UoBiA).

    Pytanie

    Osoba posiadająca pozwolenie na broń wydane w celach kolekcjonerskich, obowiązana jest przedstawić właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne potwierdzające, że może dysponować bronią: (art. 15 ust. 4 uobia)

    • A: nie ma takiego obowiązku
    • B: raz na 3 lata
    • C: raz na 5 lat

    Prawidłowa odpowiedź

    A: nie ma takiego obowiązku

    Uzasadnienie

    Prawidłowa odpowiedź to A. Zgodnie z art. 15 ust. 4 Ustawy o broni i amunicji, obowiązek przedstawiania orzeczeń lekarskich i psychologicznych raz na 5 lat dotyczy wyłącznie osób posiadających pozwolenie na broń wydane w celu ochrony osobistej (art. 10 ust. 2 pkt 1) lub ochrony osób i mienia (art. 10 ust. 2 pkt 2). Cele kolekcjonerskie są wymienione w art. 10 ust. 2 pkt 7 UoBiA, jednakże nie podlegają one obowiązkowi okresowych badań lekarskich i psychologicznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 UoBiA. Oznacza to, że osoba posiadająca pozwolenie na broń wyłącznie w celach kolekcjonerskich, w świetle tego konkretnego przepisu, nie jest zobowiązana do cyklicznego przedstawiania takich orzeczeń właściwemu organowi Policji.

    Podstawa prawna

    Art. 15 UoBiA:

    1. Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom:
    1) niemającym ukończonych 21 lat, z zastrzeżeniem ust. 2;
    2) z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2123 oraz z 2023 r. poz. 1972), lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej;
    3) wykazującym istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego;
    4) uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych;
    5) nieposiadającym miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
    6) stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego:
    a) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe,
    b) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo:
    – przeciwko życiu i zdrowiu,
    – przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia.

    2. Na wniosek szkoły, organizacji sportowej, Polskiego Związku Łowieckiego, stowarzyszenia obronnego pozwolenie może być wydane osobie mającej ukończone 18 lat, jednakże tylko na broń służącą do celów sportowych lub łowieckich.

    3. Osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie pozwolenia na broń, lub osoba, która zgłasza do rejestru broń pneumatyczną, przedstawiają właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne, stwierdzające, że nie należą do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2–4, i potwierdzające, że mogą dysponować 2026-01-23 bronią, wydane przez lekarza upoważnionego i psychologa upoważnionego, nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku.

    4. Osoba posiadająca pozwolenie na broń wydane w celu określonym w art. 10 ust. 2 pkt 1 i 2 obowiązana jest raz na 5 lat przedstawić właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne, o których mowa w ust. 3, wystawione nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem tego terminu. W przypadku wydania orzeczenia stwierdzającego, że należy ona do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2–4 i że nie może dysponować bronią, lekarz upoważniony lub psycholog upoważniony są obowiązani zawiadomić o tym właściwy organ Policji.

    4a. Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się do pracowników podmiotów wskazanych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 wpisanych na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, o której mowa w art. 26 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2021 r. poz. 1995), ubiegających się lub posiadających dopuszczenie do posiadania broni, którzy przedstawiają orzeczenia lekarskie wydane w trybie przepisów ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia.

    5. W przypadku ujawnienia okoliczności dostatecznie uzasadniających podejrzenie, iż osoba posiadająca pozwolenie na broń lub zarejestrowaną broń pneumatyczną należy do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2–4, właściwy organ Policji może zobowiązać tę osobę do niezwłocznego poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym i przedstawienia wydanych orzeczeń. W przypadku wydania negatywnego orzeczenia lekarz lub psycholog zobowiązany jest zawiadomić o tym właściwy organ Policji.

    6. Przepisy ust. 3 i 4 nie dotyczą funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby CelnoSkarbowej, Służby Więziennej oraz funkcjonariuszy innych państwowych formacji uzbrojonych i żołnierzy zawodowych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów posiadają przydzieloną im broń służbową.

    7. (uchylony)

    8. Koszty związane z wydaniem orzeczeń, o których mowa w ust. 3–5, ponosi osoba poddana badaniu.

    9. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz stanów chorobowych i zaburzeń funkcjonowania psychologicznego, o których mowa w ust. 1 pkt 2–4, wykluczających możliwość wydania pozwolenia na broń, rejestracji 2026-01-23 broni, biorąc pod uwagę uniemożliwienie wydania pozwolenia na broń lub karty rejestracyjnej broni pneumatycznej osobom niedającym rękojmi bezpiecznego posługiwania się bronią.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom: (art. 15 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom: (art. 15 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Kto Nie Otrzyma Pozwolenia na Broń? Kluczowe Wykluczenia z UoBiA

    Kwestia pozwoleń na broń w Polsce jest ściśle regulowana przez ustawę o broni i amunicji (UoBiA), a procedury ich wydawania są skomplikowane i wymagają spełnienia wielu rygorystycznych warunków. Odpowiedzialność za bezpieczne posługiwanie się bronią jest priorytetem, dlatego przepisy jasno określają, kto nie może uzyskać takiego pozwolenia, aby zapewnić bezpieczeństwo publiczne.

    Pytanie

    Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom: (art. 15 ust. 1 uobia)

    • A: nieposiadającym obywatelstwa polskiego i miejsca zameldowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    • B: nieposiadającym miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    • C: niebędącym obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej

    Prawidłowa odpowiedź

    B: nieposiadającym miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 5 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), pozwolenia na broń nie wydaje się osobom nieposiadającym miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jest to jeden z fundamentalnych warunków mających na celu zapewnienie, że posiadacze broni są trwale związani z systemem prawnym i administracyjnym kraju, co ułatwia sprawowanie nadzoru przez odpowiednie organy. Inne opcje, takie jak brak obywatelstwa polskiego czy miejsca zameldowania, choć mogą mieć znaczenie w innych kontekstach prawnych, nie stanowią bezpośrednich przesłanek negatywnych w świetle tego konkretnego punktu ustawy.

    Podstawa prawna

    Art. 15 UoBiA:

    1. Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom:
    1) niemającym ukończonych 21 lat, z zastrzeżeniem ust. 2;
    2) z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2123 oraz z 2023 r. poz. 1972), lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej;
    3) wykazującym istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego;
    4) uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych;
    5) nieposiadającym miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
    6) stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego:
    a) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe,
    b) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo:
    – przeciwko życiu i zdrowiu,
    – przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia.

    2. Na wniosek szkoły, organizacji sportowej, Polskiego Związku Łowieckiego, stowarzyszenia obronnego pozwolenie może być wydane osobie mającej ukończone 18 lat, jednakże tylko na broń służącą do celów sportowych lub łowieckich.

    3. Osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie pozwolenia na broń, lub osoba, która zgłasza do rejestru broń pneumatyczną, przedstawiają właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne, stwierdzające, że nie należą do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2–4, i potwierdzające, że mogą dysponować 2026-01-23 bronią, wydane przez lekarza upoważnionego i psychologa upoważnionego, nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku.

    4. Osoba posiadająca pozwolenie na broń wydane w celu określonym w art. 10 ust. 2 pkt 1 i 2 obowiązana jest raz na 5 lat przedstawić właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne, o których mowa w ust. 3, wystawione nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem tego terminu. W przypadku wydania orzeczenia stwierdzającego, że należy ona do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2–4 i że nie może dysponować bronią, lekarz upoważniony lub psycholog upoważniony są obowiązani zawiadomić o tym właściwy organ Policji.

    4a. Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się do pracowników podmiotów wskazanych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 wpisanych na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, o której mowa w art. 26 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2021 r. poz. 1995), ubiegających się lub posiadających dopuszczenie do posiadania broni, którzy przedstawiają orzeczenia lekarskie wydane w trybie przepisów ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia.

    5. W przypadku ujawnienia okoliczności dostatecznie uzasadniających podejrzenie, iż osoba posiadająca pozwolenie na broń lub zarejestrowaną broń pneumatyczną należy do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2–4, właściwy organ Policji może zobowiązać tę osobę do niezwłocznego poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym i przedstawienia wydanych orzeczeń. W przypadku wydania negatywnego orzeczenia lekarz lub psycholog zobowiązany jest zawiadomić o tym właściwy organ Policji.

    6. Przepisy ust. 3 i 4 nie dotyczą funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby CelnoSkarbowej, Służby Więziennej oraz funkcjonariuszy innych państwowych formacji uzbrojonych i żołnierzy zawodowych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów posiadają przydzieloną im broń służbową.

    7. (uchylony)

    8. Koszty związane z wydaniem orzeczeń, o których mowa w ust. 3–5, ponosi osoba poddana badaniu.

    9. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz stanów chorobowych i zaburzeń funkcjonowania psychologicznego, o których mowa w ust. 1 pkt 2–4, wykluczających możliwość wydania pozwolenia na broń, rejestracji 2026-01-23 broni, biorąc pod uwagę uniemożliwienie wydania pozwolenia na broń lub karty rejestracyjnej broni pneumatycznej osobom niedającym rękojmi bezpiecznego posługiwania się bronią.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Koszty związane z deponowaniem broni i amunicji w przypadku utraty pozwolenia na broń ponosi: (art. 23 ust. 1)? – EgzaminWPA.pl

    Koszty związane z deponowaniem broni i amunicji w przypadku utraty pozwolenia na broń ponosi: (art. 23 ust. 1)? – EgzaminWPA.pl

    Odpowiedzialność za Koszty Deponowania Broni po Utracie Pozwolenia

    Utrata pozwolenia na broń wiąże się z konkretnymi konsekwencjami prawnymi, w tym z koniecznością deponowania broni i amunicji. Zrozumienie, kto ponosi koszty tej procedury, jest kluczowe dla każdego posiadacza broni. Niniejszy artykuł wyjaśnia tę kwestię w oparciu o obowiązujące przepisy Ustawy o broni i amunicji.

    Pytanie

    Koszty związane z deponowaniem broni i amunicji w przypadku utraty pozwolenia na broń ponosi: (art. 23 ust. 1)

    • A: w opisanym przypadku deponowanie broni i amunicji jest bezpłatne
    • B: Policja
    • C: osoba, która utraciła prawo do posiadania broni i amunicji do niej

    Prawidłowa odpowiedź

    C: osoba, która utraciła prawo do posiadania broni i amunicji do niej

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 2 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), koszty związane z deponowaniem broni i amunicji ponosi osoba, która utraciła prawo do jej posiadania. Przepis ten jasno wskazuje na odpowiedzialność cywilną i finansową byłego posiadacza pozwolenia. Obowiązek deponowania broni w takiej sytuacji wynika z art. 22 ust. 3 tej samej ustawy, który stanowi, że broń i amunicja stanowiąca własność osoby, która utraciła prawo do jej posiadania, musi być niezwłocznie złożona do depozytu Policji lub Żandarmerii Wojskowej. W związku z tym, to na tej osobie spoczywa ciężar finansowy związany z przechowywaniem broni i amunicji w depozycie.

    Podstawa prawna

    Art. 23 UoBiA:

    1. Koszty związane z deponowaniem broni i amunicji ponosi:
    1) Policja lub Żandarmeria Wojskowa – w przypadku przejęcia jej do depozytu, w trybie określonym w art. 19 ust. 1, 1a oraz 3, art. 19a ust. 2 i art. 36 ust. 3 lub w trybie określonym w art. 9g ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej, oraz przekazania do depozytu przez znalazcę; 2026-01-23
    2) osoba, która utraciła prawo do jej posiadania, deponująca ją w trybie określonym w art. 22 ust. 3;
    3) osoba deponująca, która weszła w jej posiadanie po osobie zmarłej;
    4) osoba deponująca ją w trybie, o którym mowa w art. 41 ust. 2, art. 42 ust. 5, art. 43 ust. 5 oraz w art. 54.

    2. Osoba składająca do depozytu broń, amunicję, z wyjątkiem znalazcy tej broni lub amunicji, w zakresie tej broni może:
    1) wyrazić zgodę na jej zniszczenie – do protokołu przyjęcia broni oraz amunicji;
    2) złożyć pisemny wniosek o zniszczenie broni oraz amunicji;
    3) złożyć pisemne oświadczenie woli o przeniesieniu własności broni oraz amunicji na rzecz Skarbu Państwa.

    3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, opłaty związane z deponowaniem broni i amunicji są pobierane po upływie roku od dnia ich złożenia do depozytu.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl