Kategoria: EgzaminWPA – Pozwolenie do celów kolekcjonerskich

Pozwolenie na Broń: Wymagane Orzeczenia Lekarskie i Psychologiczne

Procedura ubiegania się o pozwolenie na broń lub rejestrację broni pneumatycznej wiąże się z koniecznością spełnienia ściśle określonych warunków prawnych. Przepisy Ustawy o broni i amunicji (UoBiA) jasno precyzują, jakie dokumenty należy przedstawić właściwym organom Policji, aby potwierdzić zdolność do bezpiecznego posługiwania się bronią. Odpowiedzialność za zapewnienie bezpieczeństwa publicznego wymaga rygorystycznych badań i ocen, zanim broń zostanie dopuszczona do obiegu.

Pytanie

Osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie pozwolenia na broń, lub osoba, która zgłasza do rejestru broń pneumatyczną, przedstawiają właściwemu organowi Policji: (art. 15 ust. 3 uobia)

• A: wyłącznie orzeczenie lekarskie potwierdzające, że może dysponować bronią
• B: wyłącznie orzeczenie psychologiczne potwierdzające, że może dysponować bronią
• C: orzeczenia lekarskie i psychologiczne potwierdzające, że może dysponować bronią

Prawidłowa odpowiedź

C: orzeczenia lekarskie i psychologiczne potwierdzające, że może dysponować bronią

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 15 ust. 3 Ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (UoBiA), zarówno osoba ubiegająca się o wydanie pozwolenia na broń, jak i ta, która zgłasza do rejestru broń pneumatyczną, ma obowiązek przedstawić właściwemu organowi Policji zarówno orzeczenia lekarskie, jak i psychologiczne. Dokumenty te muszą potwierdzać, że dana osoba nie należy do kategorii osób wymienionych w ust. 1 pkt 2-4 art. 15 UoBiA, czyli m.in. nie ma zaburzeń psychicznych, istotnych zaburzeń funkcjonowania psychologicznego ani nie jest uzależniona od alkoholu lub substancji psychoaktywnych. Orzeczenia te, wydane przez upoważnionego lekarza i psychologa, nie mogą być starsze niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku. Wymóg przedstawienia obu orzeczeń ma na celu kompleksową ocenę zdolności psychofizycznych i zdrowotnych osoby do bezpiecznego dysponowania bronią, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa publicznego.

Podstawa prawna

Art. 15 UoBiA:

1. Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom:
1) niemającym ukończonych 21 lat, z zastrzeżeniem ust. 2;
2) z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2123 oraz z 2023 r. poz. 1972), lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej;
3) wykazującym istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego;
4) uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych;
5) nieposiadającym miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
6) stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego:
a) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe,
b) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo:
– przeciwko życiu i zdrowiu,
– przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia.

2. Na wniosek szkoły, organizacji sportowej, Polskiego Związku Łowieckiego, stowarzyszenia obronnego pozwolenie może być wydane osobie mającej ukończone 18 lat, jednakże tylko na broń służącą do celów sportowych lub łowieckich.

3. Osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie pozwolenia na broń, lub osoba, która zgłasza do rejestru broń pneumatyczną, przedstawiają właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne, stwierdzające, że nie należą do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2–4, i potwierdzające, że mogą dysponować 2026-01-23 bronią, wydane przez lekarza upoważnionego i psychologa upoważnionego, nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku.

4. Osoba posiadająca pozwolenie na broń wydane w celu określonym w art. 10 ust. 2 pkt 1 i 2 obowiązana jest raz na 5 lat przedstawić właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne, o których mowa w ust. 3, wystawione nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem tego terminu. W przypadku wydania orzeczenia stwierdzającego, że należy ona do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2–4 i że nie może dysponować bronią, lekarz upoważniony lub psycholog upoważniony są obowiązani zawiadomić o tym właściwy organ Policji.

4a. Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się do pracowników podmiotów wskazanych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 wpisanych na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, o której mowa w art. 26 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2021 r. poz. 1995), ubiegających się lub posiadających dopuszczenie do posiadania broni, którzy przedstawiają orzeczenia lekarskie wydane w trybie przepisów ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia.

5. W przypadku ujawnienia okoliczności dostatecznie uzasadniających podejrzenie, iż osoba posiadająca pozwolenie na broń lub zarejestrowaną broń pneumatyczną należy do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2–4, właściwy organ Policji może zobowiązać tę osobę do niezwłocznego poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym i przedstawienia wydanych orzeczeń. W przypadku wydania negatywnego orzeczenia lekarz lub psycholog zobowiązany jest zawiadomić o tym właściwy organ Policji.

6. Przepisy ust. 3 i 4 nie dotyczą funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby CelnoSkarbowej, Służby Więziennej oraz funkcjonariuszy innych państwowych formacji uzbrojonych i żołnierzy zawodowych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów posiadają przydzieloną im broń służbową.

7. (uchylony)

8. Koszty związane z wydaniem orzeczeń, o których mowa w ust. 3–5, ponosi osoba poddana badaniu.

9. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz stanów chorobowych i zaburzeń funkcjonowania psychologicznego, o których mowa w ust. 1 pkt 2–4, wykluczających możliwość wydania pozwolenia na broń, rejestracji 2026-01-23 broni, biorąc pod uwagę uniemożliwienie wydania pozwolenia na broń lub karty rejestracyjnej broni pneumatycznej osobom niedającym rękojmi bezpiecznego posługiwania się bronią.

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Co nie jest bronią w Ustawie o Broni i Amunicji?

Przepisy dotyczące broni i amunicji w Polsce są ściśle regulowane, a ich znajomość jest kluczowa dla każdego obywatela. Zrozumienie definicji 'broni’ w Ustawie o Broni i Amunicji (UoBiA) pozwala uniknąć odpowiedzialności prawnej i właściwie interpretować przepisy. Przyjrzyjmy się, co w świetle prawa nie jest uznawane za broń.

Pytanie

Bronią, w rozumieniu ustawy o broni i amunicji, nie jest: (art. 4 ust. 1 uobia)

• A: kastet
• B: nóż
• C: pałka wykonana z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału, imitująca kij bejsbolowy

Prawidłowa odpowiedź

B: nóż

Uzasadnienie

Prawidłową odpowiedzią jest nóż. Zgodnie z Art. 4 ust. 1 pkt 4 lit. a Ustawy o Broni i Amunicji, do broni białej zalicza się m.in. ostrza ukryte w przedmiotach niemających wyglądu broni, kastety i nunczaki, a także pałki imitujące kije bejsbolowe lub posiadające ciężkie zakończenia. Standardowy nóż, który nie jest ukryty w przedmiotach niemających wyglądu broni ani nie jest specjalistycznym ostrzem bojowym spełniającym inne kryteria ustawy, nie jest wprost wymieniony jako 'broń’ w rozumieniu UoBiA. Kastet oraz pałka wykonana z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału, imitująca kij bejsbolowy, są natomiast wyraźnie wymienione w Art. 4 ust. 1 pkt 4 lit. a jako rodzaje broni białej.

Podstawa prawna

Art. 4 UoBiA:

1. Ilekroć w ustawie jest mowa o broni, należy przez to rozumieć:
1) broń palną, w tym broń bojową, myśliwską, sportową, gazową, alarmową i sygnałową;
2) broń pneumatyczną;
3) miotacze gazu obezwładniającego;
4) narzędzia i urządzenia, których używanie może zagrażać życiu lub zdrowiu:
a) broń białą w postaci:
– ostrzy ukrytych w przedmiotach niemających wyglądu broni,
– kastetów i nunczaków,
– pałek posiadających zakończenie z ciężkiego i twardego materiału lub zawierających wkładki z takiego materiału,
– pałek wykonanych z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału, imitujących kij bejsbolowy,
b) broń cięciwową w postaci kusz,
c) przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej.

2. Ilekroć w ustawie jest mowa o amunicji, należy przez to rozumieć amunicję do broni palnej.

3. W rozumieniu ustawy amunicją są naboje przeznaczone do strzelania z broni palnej.

4. Ilekroć w ustawie jest mowa o państwach członkowskich Unii Europejskiej należy przez to rozumieć również państwa trzecie traktowane na równi z nimi na podstawie umowy w sprawie włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.

5. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) zgodzie przewozowej należy przez to rozumieć dokument wystawiany przez zbywcę broni palnej w państwie początkowym transakcji na każdorazowe przemieszczenie broni palnej, poświadczony przez właściwe władze tego państwa, zaświadczający o wiarygodności tego zbywcy oraz o objęciu kontrolą przez to państwo tej transakcji;
2) uprzedniej zgodzie przewozowej należy przez to rozumieć dokument wystawiany przez nabywcę broni palnej w państwie docelowym transakcji na każdorazowe przemieszczenie broni palnej, poświadczony przez właściwe władze tego państwa, zaświadczający o wiarygodności tego nabywcy oraz o objęciu kontrolą przez to państwo tej transakcji.

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Kto może wydać komendę „STOP” na strzelnicy?

Bezpieczeństwo na strzelnicy jest priorytetem, a jasne procedury i odpowiedzialność każdego uczestnika są kluczowe dla uniknięcia niebezpiecznych sytuacji. Komenda „STOP” to najważniejsze narzędzie do natychmiastowego przerwania strzelania w przypadku zagrożenia lub naruszenia zasad. Poniżej analizujemy, kto jest uprawniony do jej wydania, zgodnie z obowiązującymi regulaminami.

Pytanie

Na strzelnicy, podczas strzelania, komendę „STOP” może wydać: (Rozdział 3 ust. 4 wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic)

• A: wyłącznie prowadzący strzelanie
• B: prowadzący strzelanie lub inna osoba
• C: prowadzący strzelanie lub zarządca strzelnicy

Prawidłowa odpowiedź

B: prowadzący strzelanie lub inna osoba

Uzasadnienie

Zgodnie z Rozdziałem 3 ust. 4 wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic, a także z ogólnie przyjętymi zasadami bezpieczeństwa, komenda „STOP” może i powinna być wydana przez każdą osobę, która zauważy zagrożenie lub naruszenie zasad bezpieczeństwa na strzelnicy. Chociaż prowadzący strzelanie jest odpowiedzialny za nadzór i bezpieczeństwo, w sytuacjach awaryjnych, gdzie liczy się każda sekunda, zdolność do natychmiastowej reakcji i przerwania strzelania jest kluczowa dla wszystkich obecnych. Ograniczanie tej możliwości wyłącznie do prowadzącego strzelanie byłoby sprzeczne z nadrzędną zasadą bezpieczeństwa, która wymaga, aby każda osoba uczestnicząca w strzelaniu lub przebywająca na strzelnicy mogła zareagować na potencjalne zagrożenie.

Podstawa prawna

Brak cytatu.

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Zasady Nabywania Amunicji w świetle Ustawy o Broni i Amunicji

Nabywanie amunicji jest procesem ściśle regulowanym przez polskie prawo, mającym na celu zapewnienie bezpieczeństwa i kontroli nad obrotem materiałami niebezpiecznymi. Ustawa o broni i amunicji (UoBiA) jasno określa, jakie dokumenty są wymagane do legalnego zakupu amunicji, kładąc nacisk na odpowiedzialność posiadaczy broni oraz podmiotów uprawnionych.

Pytanie

Amunicję można nabywać na podstawie: (art. 14 uobia)

• A: legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni
• B: świadectwa broni i pisemnego zamówienia podmiotu uprawnionego do nabycia amunicji
• C: karty rejestracyjnej broni

Prawidłowa odpowiedź

Amunicję można nabywać na podstawie legitymacji posiadacza broni lub świadectwa broni, wyłącznie dla tej broni, która jest określona w legitymacji, a także na podstawie świadectwa broni i pisemnego zamówienia podmiotu uprawnionego do nabycia amunicji.

Uzasadnienie

Zgodnie z Art. 14 Ustawy o broni i amunicji, nabycie amunicji jest możliwe na dwa sposoby. Po pierwsze, osoba posiadająca broń może dokonać zakupu amunicji na podstawie legitymacji posiadacza broni. Jest to jednak ograniczone wyłącznie do amunicji przeznaczonej do broni określonej w tej legitymacji. Po drugie, amunicję mogą nabywać podmioty uprawnione na podstawie świadectwa broni oraz pisemnego zamówienia. Opcja C, czyli karta rejestracyjna broni, służy jedynie do rejestracji broni i nie uprawnia do nabywania amunicji. Warto podkreślić, że przepisy te mają na celu ścisłą kontrolę nad obrotem amunicją, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa publicznego.

Podstawa prawna

Art. 14 UoBiA: Amunicję można nabywać na podstawie legitymacji posiadacza broni lub świadectwa broni, wyłącznie dla tej broni, która jest określona w legitymacji albo na podstawie świadectwa broni i pisemnego zamówienia podmiotu uprawnionego do nabycia amunicji.

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Pozwolenie na broń: Kluczowe warunki wydania przez Policję

Uzyskanie pozwolenia na broń w Polsce jest procesem ściśle regulowanym przez przepisy prawa, a odpowiedzialność spoczywająca na wnioskodawcy jest znacząca. Niniejszy artykuł przybliża jeden z fundamentalnych warunków, na podstawie którego właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, zgodnie z ustawą o broni i amunicji.

Pytanie

Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń jeżeli: (art. 10 ust. 1 uobia)

• A: wnioskodawca przedstawi ważną przyczynę posiadania broni
• B: wnioskodawca przedstawi zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia
• C: wnioskodawca posiada warunki do przechowywania broni

Prawidłowa odpowiedź

A: wnioskodawca przedstawi ważną przyczynę posiadania broni

Uzasadnienie

Prawidłową odpowiedzią jest A, ponieważ zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o broni i amunicji (UoBiA), właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni. Opcje B i C, choć są obligatoryjnymi elementami procesu ubiegania się o pozwolenie na broń (zaświadczenie lekarskie oraz zapewnienie odpowiednich warunków do przechowywania broni), nie są wymienione bezpośrednio w treści ust. 1 art. 10 UoBiA, lecz w innych przepisach tejże ustawy (np. art. 15 dla badań lekarskich i psychologicznych, art. 25 dla warunków przechowywania).

Podstawa prawna

Art. 10 UoBiA:

1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni.

2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:
1) ochrony osobistej;
2) ochrony osób i mienia;
3) łowieckich;
4) sportowych;
5) rekonstrukcji historycznych;
6) kolekcjonerskich;
7) pamiątkowych;
8) szkoleniowych.

3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:
1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;
2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;
3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych; 2026-01-23
4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;
5) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich;
6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątkowych;
7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

3a. Za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.

4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej:
1) do celów ochrony osobistej:
a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,
c) miotaczy gazu obezwładniającego;
2) do celów ochrony osób lub mienia:
a) broni, o której mowa w pkt 1,
b) pistoletów sygnałowych,
c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12, 2026-01-23
e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;
3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów;
4) do celów sportowych – broni palnej:
a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,
b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,
c) gładkolufowej,
d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);
5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;
6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;
7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której mowa w pkt 1–6.

5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną w postaci:
1) samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odległość;
2) broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne przedmioty;
3) broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem tłumika huku, z wyłączeniem pozwolenia na broń do celów łowieckich;
4) broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń przeznaczonych do kontroli osób i bagażu. Zmiana w ust. 5a

5a. Broń, o której mowa w ust. 5 pkt 3, posiadana na podstawie pozwolenia na w art. 10 wejdzie w życie z dn. broń do celów łowieckich może być używana wyłącznie do wykonywania odstrzału 18.03.2026 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 1795). sanitarnego z nakazu wydanego na podstawie przepisów o [ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych] <zdrowiu> zwierząt.

6. Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w postaci:
1) amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej amunicji;
2) amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu; 2026-01-23
3) amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym wykonanym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufowej;
4) amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.

7. Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.

8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Kto wydaje pozwolenie na miotacz gazu obezwładniającego?

Zrozumienie przepisów dotyczących posiadania broni i innych środków obezwładniających jest kluczowe dla każdego obywatela. Pozwolenia wydawane są przez odpowiednie organy, a znajomość podstaw prawnych pozwala na prawidłowe i bezpieczne postępowanie. Poniżej przedstawiamy pytanie dotyczące procedur związanych z miotaczami gazu obezwładniającego.

Pytanie

Pozwolenie na miotacz gazu obezwładniającego wydaje: (art. 9 ust. 3 uobia)

• A: komendant powiatowy Policji właściwy ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby
• B: komendant powiatowy Policji właściwy ze względu na miejsce czasowego pobytu zainteresowanej osoby
• C: komendant powiatowy Policji właściwy ze względu na miejsce zameldowania zainteresowanej osoby

Prawidłowa odpowiedź

A: komendant powiatowy Policji właściwy ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby

Uzasadnienie

Zgodnie z Art. 9 ust. 3 ustawy o broni i amunicji (UoBiA), miotacze gazu obezwładniającego oraz narzędzia i urządzenia, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta powiatowego Policji. Przepis ten jasno wskazuje na komendanta powiatowego Policji jako organ wydający pozwolenie oraz na kryterium „miejsca stałego pobytu” jako determinantę właściwości terytorialnej organu. Opcje B i C są niezgodne z obowiązującymi przepisami, które nie odwołują się do miejsca czasowego pobytu ani miejsca zameldowania.

Podstawa prawna

Art. 9 UoBiA:

1. Broń palną i amunicję do tej broni, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 11, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

2. Broń palną pozbawioną cech użytkowych można posiadać na podstawie karty rejestracyjnej broni pozbawionej cech użytkowych wydanej przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

3. Miotacze gazu obezwładniającego oraz narzędzia i urządzenia, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta powiatowego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

4. Broń pneumatyczną można posiadać na podstawie karty rejestracyjnej broni pneumatycznej wydanej przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta powiatowego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej. 2026-01-23

5. Ilekroć w dalszych przepisach ustawy jest mowa o właściwych organach Policji, należy przez to rozumieć organy właściwe do wydawania pozwoleń na broń lub karty rejestracyjnej broni, o których mowa w ust. 1–4.

6. Pozwolenie na broń, karta rejestracyjna broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz karta rejestracyjna broni pneumatycznej są wydawane na czas nieokreślony.

7. Pozwolenie na broń palną bojową wydane w celach, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 1 i 2, stanowi jednocześnie pozwolenie na broń gazową i alarmową.

8. Pozwolenie na broń na okaziciela, zwane dalej „świadectwem broni”, o którym mowa w art. 29 ust. 1, oraz legitymacja osoby dopuszczonej do posiadania broni, o której mowa w art. 30 ust. 1 i 2, wydawane są jedynie przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji.

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Odmowa Wydania Pozwolenia na Broń: Kiedy Policja Może Powiedzieć „Nie”?

Proces uzyskania pozwolenia na broń w Polsce jest ściśle regulowany i wymaga od wnioskodawców nie tylko spełnienia określonych warunków, ale także przestrzegania szeregu przepisów prawnych. Właściwy organ Policji posiada uprawnienia do odmowy wydania takiego pozwolenia w ściśle określonych sytuacjach, zwłaszcza gdy osoba ubiegająca się o nie naruszyła wcześniej ważne warunki lub obowiązki. Zrozumienie tych przepisów jest kluczowe dla każdego, kto rozważa posiadanie broni.

Pytanie

Właściwy organ Policji może odmówić wydania pozwolenia na broń osobie, która naruszyła: (art. 17 ust. 1 uobia)

• A: warunki określone w pozwoleniu na broń dotyczące ograniczenia lub wykluczenia jej noszenia
• B: przepisy regulaminu określającego zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy
• C: obowiązek zawiadomienia o zmianie miejsca zameldowania

Prawidłowa odpowiedź

A: warunki określone w pozwoleniu na broń dotyczące ograniczenia lub wykluczenia jej noszenia

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), właściwy organ Policji może odmówić wydania pozwolenia na broń osobie, która naruszyła warunki określone w pozwoleniu na broń, o których mowa w art. 10 ust. 7. Art. 10 ust. 7 UoBiA odnosi się do możliwości nałożenia w pozwoleniu na broń warunków wykluczających lub ograniczających możliwość noszenia broni, a także innych warunków, które mają zapewnić bezpieczeństwo. Zatem naruszenie takich warunków stanowi podstawę do odmowy wydania nowego pozwolenia.

Pozostałe opcje są nieprawidłowe, ponieważ:
– Opcja B (przepisy regulaminu określającego zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy) nie jest wymieniona wprost w art. 17 ust. 1 UoBiA jako samodzielna podstawa do odmowy wydania pozwolenia.
– Opcja C (obowiązek zawiadomienia o zmianie miejsca zameldowania) różni się od sformułowania z art. 17 ust. 1 pkt 4 UoBiA, który mówi o naruszeniu obowiązku zawiadomienia o zmianie miejsca stałego pobytu, a nie miejsca zameldowania, co jest istotną różnicą prawną.

Podstawa prawna

Art. 17 UoBiA:

1. Właściwy organ Policji może odmówić wydania pozwolenia na broń osobie, która naruszyła:
1) warunki określone w pozwoleniu na broń, o których mowa w art. 10 ust. 7;
2) obowiązek rejestracji broni, o którym mowa w art. 13 ust. 1;
3) obowiązek zawiadomienia o utracie broni, o którym mowa w art. 25;
4) obowiązek zawiadomienia o zmianie miejsca stałego pobytu, o którym mowa w art. 26;
5) zasady przechowywania oraz ewidencjonowania broni i amunicji oraz ich noszenia, o których mowa w art. 32.

2. Właściwy organ Policji może odmówić wydania pozwolenia na broń osobie, której cofnięto pozwolenie na broń na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 4.

3. Właściwy organ Policji odmawia wydania pozwolenia na broń osobie, która nie zdała egzaminu, o którym mowa w art. 16 ust. 1.

3a. (uchylony)

4. Właściwy organ Policji odmawia wydania pozwolenia na broń osobie, która nie przedstawiła orzeczenia lekarskiego i psychologicznego, o którym mowa w art. 15 ust. 3.

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Bezpieczne Przechowywanie Broni na Okaziciela: Kluczowe Zasady

Prawidłowe przechowywanie broni i amunicji to fundamentalna kwestia dla każdego posiadacza pozwolenia, zwłaszcza tego na okaziciela. Zrozumienie i ścisłe przestrzeganie obowiązujących przepisów prawnych jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa, zapobiegania wypadkom oraz uniknięcia odpowiedzialności prawnej. Niniejszy artykuł przybliża kluczowe aspekty przechowywania broni, zgodnie z polskim prawem.

Pytanie

Podmioty posiadające broń i amunicję na podstawie pozwolenia na broń na okaziciela, przechowują broń: (§3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji)

• A: z odłączonym magazynkiem, w stanie rozładowanym
• B: z podłączonym magazynkiem, w stanie rozładowanym
• C: z podłączony magazynkiem, w stanie załadowanym

Prawidłowa odpowiedź

z odłączonym magazynkiem, w stanie rozładowanym

Uzasadnienie

Zgodnie z § 3 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 sierpnia 2014 r. w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, broń palną należy przechowywać w stanie rozładowanym, z odłączonym magazynkiem lub bez magazynka. Przepis ten ma na celu maksymalne zwiększenie bezpieczeństwa, minimalizując ryzyko przypadkowego strzału. Magazynki mogą być przechowywane załadowane lub z amunicją w łuskach bądź pudełkach, jednak zawsze oddzielnie od broni, która sama musi być rozładowana. Dodatkowo, broń i amunicję należy przechowywać w specjalistycznych urządzeniach spełniających wymagania polskiej normy PN-EN 1143-1, co zapewnia odpowiedni poziom zabezpieczenia przed dostępem osób nieuprawnionych.

Podstawa prawna

§3 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 sierpnia 2014 r. w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji (Dz.U. 2014 poz. 1224): Broń palną przechowuje się w stanie rozładowanym z odłączonym magazynkiem lub bez magazynka, załadowanym lub z amunicją w łuskach bądź pudełkach, w urządzeniach spełniających wymagania określone w polskiej normie PN-EN 1143-1.

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Karta Rejestracyjna Broni Pneumatycznej: Na Jaki Czas Jest Wydawana?

Polska ustawa o broni i amunicji (UoBiA) jasno precyzuje zasady posiadania różnych typów broni, w tym broni pneumatycznej. Zrozumienie tych przepisów jest kluczowe dla każdego posiadacza lub osoby ubiegającej się o kartę rejestracyjną. Niniejszy artykuł wyjaśnia, na jaki okres wydawana jest karta rejestracyjna broni pneumatycznej, odwołując się do konkretnych zapisów prawnych.

Pytanie

Karta rejestracyjna broni pneumatycznej wydawana jest: (art. 9 ust. 6 uobia)

• A: na czas nieokreślony
• B: na 3 lata
• C: na 5 lat

Prawidłowa odpowiedź

A: na czas nieokreślony

Uzasadnienie

Prawidłowa odpowiedź to A: na czas nieokreślony. Zgodnie z art. 9 ust. 6 ustawy o broni i amunicji (UoBiA), „Pozwolenie na broń, karta rejestracyjna broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz karta rejestracyjna broni pneumatycznej są wydawane na czas nieokreślony.” Przepis ten jednoznacznie określa bezterminowy charakter wydawanych kart rejestracyjnych dla broni pneumatycznej, co odróżnia je od innych rodzajów pozwoleń lub dokumentów, które mogą być ograniczone czasowo.

Podstawa prawna

Art. 9 UoBiA:

1. Broń palną i amunicję do tej broni, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 11, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

2. Broń palną pozbawioną cech użytkowych można posiadać na podstawie karty rejestracyjnej broni pozbawionej cech użytkowych wydanej przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

3. Miotacze gazu obezwładniającego oraz narzędzia i urządzenia, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta powiatowego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

4. Broń pneumatyczną można posiadać na podstawie karty rejestracyjnej broni pneumatycznej wydanej przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta powiatowego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej. 2026-01-23

5. Ilekroć w dalszych przepisach ustawy jest mowa o właściwych organach Policji, należy przez to rozumieć organy właściwe do wydawania pozwoleń na broń lub karty rejestracyjnej broni, o których mowa w ust. 1–4.

6. Pozwolenie na broń, karta rejestracyjna broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz karta rejestracyjna broni pneumatycznej są wydawane na czas nieokreślony.

7. Pozwolenie na broń palną bojową wydane w celach, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 1 i 2, stanowi jednocześnie pozwolenie na broń gazową i alarmową.

8. Pozwolenie na broń na okaziciela, zwane dalej „świadectwem broni”, o którym mowa w art. 29 ust. 1, oraz legitymacja osoby dopuszczonej do posiadania broni, o której mowa w art. 30 ust. 1 i 2, wydawane są jedynie przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji.

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

Przewożenie Broni w Transporcie Publicznym: Co Mówią Przepisy?

Transport broni w środkach komunikacji publicznej jest regulowany szczegółowymi przepisami, które mają na celu zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa wszystkim pasażerom. Zrozumienie i przestrzeganie tych zasad jest kluczowe dla każdego posiadacza broni, aby uniknąć naruszeń prawa i potencjalnych zagrożeń. Poniżej przedstawiamy jedną z kluczowych kwestii dotyczących tej odpowiedzialności.

Pytanie

W środkach transportu publicznego, służących do przewozu pasażerów, broń do ochrony osobistej, ochrony bezpieczeństwa innych osób oraz mienia: (§2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego)

• A: może być załadowana bez wprowadzonego naboju do komory nabojowej i przewożona w stanie zabezpieczonym
• B: musi być rozładowana, bez amunicji w komorze nabojowej i w magazynkach oraz przewożona w stanie zabezpieczonym
• C: może być załadowana z wprowadzonym nabojem do komory nabojowej i przewożona w stanie zabezpieczonym

Prawidłowa odpowiedź

B: musi być rozładowana, bez amunicji w komorze nabojowej i w magazynkach oraz przewożona w stanie zabezpieczonym

Uzasadnienie

Zgodnie z §2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego, broń przeznaczona do ochrony osobistej, bezpieczeństwa innych osób lub mienia, przewożona w środkach transportu publicznego, musi być bezwzględnie rozładowana. Oznacza to, że nie może znajdować się w niej amunicja ani w komorze nabojowej, ani w magazynkach. Dodatkowo, broń musi być przewożona w stanie zabezpieczonym, co zazwyczaj oznacza jej umieszczenie w odpowiednim pokrowcu lub futerale, uniemożliwiającym łatwy dostęp oraz minimalizującym ryzyko przypadkowego użycia czy kradzieży. Te restrykcyjne wymogi mają na celu zapewnienie najwyższego poziomu bezpieczeństwa dla wszystkich użytkowników transportu publicznego i zapobieganie wszelkim incydentom związanym z bronią palną.

Podstawa prawna

Brak cytatu.

Przygotuj się na EgzaminWPA.pl