Egzamin WPA

Postaw mi kawę na buycoffee.to

Kategoria: EgzaminWPA – Pozwolenie do celów kolekcjonerskich

  • Posiadanie amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, na własny użytek jest: (art. 10 ust. 6 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Posiadanie amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, na własny użytek jest: (art. 10 ust. 6 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Amunicja Wytwarzana Niefabrycznie – Co Mówi Prawo?

    Zrozumienie przepisów dotyczących posiadania i wytwarzania amunicji jest kluczowe dla każdego posiadacza broni. Polskie prawo, w tym Ustawa o broni i amunicji (UoBiA), precyzyjnie określa zasady, wyjątki oraz odpowiedzialność związaną z amunicją niefabryczną. Ten artykuł pomoże wyjaśnić jedno z częstszych pytań w tym zakresie.

    Pytanie

    Posiadanie amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, na własny użytek jest: (art. 10 ust. 6 uobia)

    • A: zabronione
    • B: dozwolone przez osoby posiadające pozwolenie na broń kolekcjonerską
    • C: dozwolone przez osoby posiadające pozwolenie na broń szkoleniową

    Prawidłowa odpowiedź

    B: dozwolone przez osoby posiadające pozwolenie na broń kolekcjonerską

    Uzasadnienie

    Prawidłowa odpowiedź wynika bezpośrednio z art. 10 ust. 6 pkt 4 Ustawy o broni i amunicji. Przepis ten generalnie zabrania posiadania amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym również takiej, do której wykorzystano fabrycznie nowe elementy. Jednakże, stanowi wyraźny wyjątek: „z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską”. Oznacza to, że osoby posiadające jedno z wymienionych pozwoleń (myśliwskie, sportowe lub kolekcjonerskie) mają prawo do wytwarzania amunicji na własny użytek. Tym samym, opcja B, wskazująca na osoby posiadające pozwolenie na broń kolekcjonerską, jest zgodna z obowiązującym prawem.

    Podstawa prawna

    Art. 10 UoBiA:

    1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni.

    2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:
    1) ochrony osobistej;
    2) ochrony osób i mienia;
    3) łowieckich;
    4) sportowych;
    5) rekonstrukcji historycznych;
    6) kolekcjonerskich;
    7) pamiątkowych;
    8) szkoleniowych.

    3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:
    1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;
    2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych;
    4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;
    5) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich;
    6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątkowych;
    7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

    3a. Za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.

    4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej:
    1) do celów ochrony osobistej:
    a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
    b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,
    c) miotaczy gazu obezwładniającego;
    2) do celów ochrony osób lub mienia:
    a) broni, o której mowa w pkt 1,
    b) pistoletów sygnałowych,
    c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
    d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12,
    e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;
    3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów;
    4) do celów sportowych – broni palnej:
    a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,
    b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,
    c) gładkolufowej,
    d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);
    5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;
    6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;
    7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której mowa w pkt 1–6.

    5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną w postaci:
    1) samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odległość;
    2) broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne przedmioty;
    3) broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem tłumika huku, z wyłączeniem pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    4) broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń przeznaczonych do kontroli osób i bagażu.

    5a. Broń, o której mowa w ust. 5 pkt 3, posiadana na podstawie pozwolenia na broń do celów łowieckich może być używana wyłącznie do wykonywania odstrzału sanitarnego z nakazu wydanego na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych.

    6. Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w postaci:
    1) amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej amunicji;
    2) amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu;
    3) amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym wykonanym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufowej;
    4) amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.

    7. Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.

    8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

    9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

    Zmiana w ust. 5a w art. 10 wejdzie w życie z dn. 18.03.2026 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 1795).

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Dopuszczenie do posiadania broni następuje: (art. 30 ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Dopuszczenie do posiadania broni następuje: (art. 30 ust. 2 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Procedura dopuszczenia do posiadania broni

    Zrozumienie procedur administracyjnych związanych z posiadaniem broni w Polsce jest kluczowe dla każdego, kto ubiega się o takie uprawnienie. Przepisy prawne jasno określają formę, w jakiej wydawane są decyzje w tej materii, co ma bezpośrednie przełożenie na odpowiedzialność i legalność posiadania broni.

    Pytanie

    Dopuszczenie do posiadania broni następuje: (art. 30 ust. 2 uobia)

    • A: w drodze postanowienia
    • B: w drodze zaświadczenia
    • C: w drodze decyzji administracyjnej

    Prawidłowa odpowiedź

    C: w drodze decyzji administracyjnej

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy o broni i amunicji (UoBiA), dopuszczenie do posiadania broni następuje w drodze decyzji administracyjnej. Decyzja ta jest wydawana przez właściwy organ Policji i stanowi formalne potwierdzenie uprawnień do posługiwania się bronią przez osoby fizyczne, które spełniły określone w ustawie warunki. Jest to kluczowy akt administracyjny, który nadaje legalny status posiadaczowi broni, różniąc się od postanowień czy zaświadczeń swoją formą i skutkami prawnymi.

    Podstawa prawna

    Art. 30 UoBiA:

    1. Osoby fizyczne mogą posługiwać się bronią podmiotów, o których mowa w art. 29 ust. 1, przy wykonywaniu zadań wymienionych w tym przepisie, po uzyskaniu dopuszczenia do posiadania broni z zachowaniem zasad określonych w art. 15 ust. 1–5 i art. 16 ust. 1 i 2 oraz zatrudnieniu przez te podmioty.

    1a. Wymóg zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy osób posiadających licencję zawodnika, trenera lub sędziego strzelectwa sportowego, nadaną przez polski związek sportowy w rozumieniu odrębnych przepisów, ubiegających się o dopuszczenie do posiadania broni podczas uczestnictwa, organizacji lub przeprowadzania strzeleckich zawodów sportowych.

    1b. Osoby, o których mowa w ust. 1a, są zwolnione z egzaminu w zakresie broni sportowej określonego w art. 16 ust. 1, jeśli zdały taki egzamin na podstawie odrębnych przepisów.

    1c. Bronią podmiotów, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 8, mogą posługiwać się wyłącznie osoby posiadające pozwolenie na broń do celów łowieckich oraz uprawnienia do wykonywania polowania. Osób tych nie dotyczy wymóg zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli są członkami Polskiego Związku Łowieckiego.

    2. Dopuszczenie do posiadania broni następuje w drodze decyzji administracyjnej, wydawanej przez właściwy organ Policji. 2026-01-23

    3. (uchylony)

    4. Legalność posiadania broni przez osoby, o których mowa w ust. 1, potwierdza się w legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Przewożenie broni i amunicji w kabinach pasażerskich statków powietrznych przez osoby inne niż specjalnie do tego upoważnione na podstawie odrębnych przepisów jest: (art. 35 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Przewożenie broni i amunicji w kabinach pasażerskich statków powietrznych przez osoby inne niż specjalnie do tego upoważnione na podstawie odrębnych przepisów jest: (art. 35 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Przewożenie broni w samolotach: Co mówią przepisy?

    Transport broni i amunicji, zwłaszcza w przestrzeni publicznej takiej jak statki powietrzne, podlega ścisłym regulacjom prawnym. Zrozumienie tych przepisów jest kluczowe dla bezpieczeństwa i uniknięcia konsekwencji prawnych. Poniżej przedstawiamy pytanie z obszaru Ustawy o broni i amunicji (UoBiA) wraz z uzasadnieniem.

    Pytanie

    Przewożenie broni i amunicji w kabinach pasażerskich statków powietrznych przez osoby inne niż specjalnie do tego upoważnione na podstawie odrębnych przepisów jest: (art. 35 uobia)

    • A: zakazane
    • B: dozwolone
    • C: dozwolone wyłącznie za zgodą właściwego organu Policji

    Prawidłowa odpowiedź

    A: zakazane

    Uzasadnienie

    Prawidłowa odpowiedź to A: zakazane. Zgodnie z art. 35 ust. 2 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), przewożenie broni i amunicji w kabinach pasażerskich statków powietrznych przez osoby, które nie są specjalnie do tego upoważnione na podstawie odrębnych przepisów, jest kategorycznie zabronione. Przepis ten ma na celu zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa pasażerów i załogi oraz zapobieganie wszelkim potencjalnym zagrożeniom związanym z transportem broni w tak wrażliwym środowisku jak samolot. Osoby uprawnione to zazwyczaj służby mundurowe, które posiadają specjalne zezwolenia i procedury transportu broni.

    Podstawa prawna

    Art. 35 UoBiA:

    1. Przewożenie broni i amunicji środkami transportu publicznego, z zastrzeżeniem ust. 2, jest dopuszczalne przy zachowaniu niezbędnych środków bezpieczeństwa, pod warunkiem że broń i amunicja są zabezpieczone w sposób uniemożliwiający powstanie zagrożenia życia, zdrowia lub mienia.

    2. Przewożenie broni i amunicji w kabinach pasażerskich statków powietrznych przez osoby inne niż specjalnie do tego upoważnione na podstawie odrębnych przepisów jest zakazane.

    3. Minister właściwy do spraw transportu, minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych określą, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i warunki przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego, w sposób uniemożliwiający powstanie zagrożenia życia, zdrowia lub mienia.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Za ważną przyczynę posiadania broni do celów rekonstrukcji historycznych uważa się w szczególności: (art. 10. ust. 3 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Za ważną przyczynę posiadania broni do celów rekonstrukcji historycznych uważa się w szczególności: (art. 10. ust. 3 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Pozwolenie na Broń do Celów Rekonstrukcji Historycznych: Co Musisz Wiedzieć?

    Zrozumienie przepisów dotyczących posiadania broni do celów rekonstrukcji historycznych jest kluczowe dla każdego pasjonata. Polskie prawo, a w szczególności Ustawa o Broni i Amunicji (UoBiA), jasno określa warunki, jakie należy spełnić, aby uzyskać takie pozwolenie. Poniżej przedstawiamy szczegóły dotyczące ważnej przyczyny, która uprawnia do posiadania broni w tym specyficznym celu.

    Pytanie

    Za ważną przyczynę posiadania broni do celów rekonstrukcji historycznych uważa się w szczególności: (art. 10. ust. 3 uobia)

    • A: udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej
    • B: udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze paramilitarnym
    • C: udokumentowany udział w przedsięwzięciach o charakterze historycznym

    Prawidłowa odpowiedź

    A: udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej

    Uzasadnienie

    Prawidłowa odpowiedź opiera się bezpośrednio na brzmieniu Ustawy o Broni i Amunicji (UoBiA). Zgodnie z art. 10 ust. 3 pkt 4 UoBiA, za ważną przyczynę posiadania broni do celów rekonstrukcji historycznych uważa się udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych, a także zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej tego stowarzyszenia. Pozostałe opcje, choć mogą wydawać się powiązane z tematyką historyczną, nie spełniają ścisłych kryteriów prawnych wymaganych do uzyskania pozwolenia na broń w tym celu.

    Podstawa prawna

    Art. 10 UoBiA:

    1. Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni.

    2. Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:
    1) ochrony osobistej;
    2) ochrony osób i mienia;
    3) łowieckich;
    4) sportowych;
    5) rekonstrukcji historycznych;
    6) kolekcjonerskich;
    7) pamiątkowych;
    8) szkoleniowych.

    3. Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:
    1) stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia – dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;
    2) posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów – dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    3) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego – dla pozwolenia na broń do celów sportowych; 2026-01-23
    4) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności statutowej – dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;
    5) udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim – dla pozwolenia na broń do celów kolekcjonerskich;
    6) udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, darowizny lub wyróżnienia – dla pozwolenia na broń do celów pamiątkowych;
    7) posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej w zakresie szkoleń strzeleckich – dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.

    3a. Za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.

    4. Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania następujących rodzajów broni i amunicji do niej:
    1) do celów ochrony osobistej:
    a) broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
    b) przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,
    c) miotaczy gazu obezwładniającego;
    2) do celów ochrony osób lub mienia:
    a) broni, o której mowa w pkt 1,
    b) pistoletów sygnałowych,
    c) pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
    d) strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12, 2026-01-23
    e) karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;
    3) do celów łowieckich – broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów;
    4) do celów sportowych – broni palnej:
    a) bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,
    b) centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,
    c) gładkolufowej,
    d) przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);
    5) do celów szkoleniowych – broni, o której mowa w pkt 1–4;
    6) do celów rekonstrukcji historycznych – broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;
    7) do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych – broni, o której mowa w pkt 1–6.

    5. Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną w postaci:
    1) samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odległość;
    2) broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne przedmioty;
    3) broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem tłumika huku, z wyłączeniem pozwolenia na broń do celów łowieckich;
    4) broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń przeznaczonych do kontroli osób i bagażu. Zmiana w ust. 5a

    5a. Broń, o której mowa w ust. 5 pkt 3, posiadana na podstawie pozwolenia na w art. 10 wejdzie w życie z dn. broń do celów łowieckich może być używana wyłącznie do wykonywania odstrzału 18.03.2026 r. (Dz. sanitarnego z nakazu wydanego na podstawie przepisów o [ochronie zdrowia zwierząt U. z 2025 r. poz. 1795). oraz zwalczaniu chorób zakaźnych] zwierząt.

    6. Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w postaci:
    1) amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej amunicji;
    2) amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu; 2026-01-23
    3) amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym wykonanym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufowej;
    4) amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji, z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.

    7. Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.

    8. Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

    9. W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • W przypadku ujawnienia, że osoba posiadająca broń zgodnie z przepisami, narusza zasady przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, a zwłoka zagrażałaby bezpieczeństwu publicznego, Policja może: (art. 19 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    W przypadku ujawnienia, że osoba posiadająca broń zgodnie z przepisami, narusza zasady przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, a zwłoka zagrażałaby bezpieczeństwu publicznego, Policja może: (art. 19 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Interwencja Policji w przypadku naruszenia zasad posiadania broni

    Posiadanie broni palnej w Polsce wiąże się z szeregiem obowiązków i restrykcyjnych przepisów. Ich przestrzeganie jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa publicznego. Niniejszy artykuł omawia procedury, jakie może podjąć Policja w sytuacji stwierdzenia naruszenia tych zasad, a w szczególności zasad przechowywania, noszenia i ewidencjonowania broni oraz amunicji, powołując się na art. 19 ustawy o broni i amunicji.

    Pytanie

    W przypadku ujawnienia, że osoba posiadająca broń zgodnie z przepisami, narusza zasady przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, a zwłoka zagrażałaby bezpieczeństwu publicznego, Policja może: (art. 19 ust. 1 uobia)

    • A: za pokwitowaniem odebrać wyłącznie broń i amunicję
    • B: za pokwitowaniem odebrać broń i amunicję oraz dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni
    • C: za pokwitowaniem odebrać wyłącznie dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni

    Prawidłowa odpowiedź

    B: za pokwitowaniem odebrać broń i amunicję oraz dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 19 ust. 1 Ustawy o broni i amunicji, w sytuacji ujawnienia okoliczności wskazujących na naruszenie zasad posiadania broni (takich jak zasady przechowywania, noszenia czy ewidencjonowania), a zwłoka zagrażałaby bezpieczeństwu publicznemu, Policja ma prawo za pokwitowaniem odebrać osobie posiadającej broń zarówno samą broń i amunicję, jak i dokumenty potwierdzające jej legalne posiadanie. Jest to środek zapobiegawczy mający na celu natychmiastowe wyeliminowanie potencjalnego zagrożenia.

    Podstawa prawna

    Art. 19 UoBiA:

    1. Osobie posiadającej broń zgodnie z przepisami ustawy Policja, a w przypadku żołnierzy zawodowych Żandarmeria Wojskowa, może za pokwitowaniem odebrać broń i amunicję oraz dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni w przypadku ujawnienia:
    1) okoliczności, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1–2 i 4 oraz ust. 5, w zakresie broni palnej,
    2) okoliczności, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 i 4 oraz ust. 5 pkt 2–6, w zakresie zarejestrowanej broni pneumatycznej – a zwłoka zagrażałaby bezpieczeństwu publicznemu.

    1a. Policja, a w przypadku żołnierzy zawodowych Żandarmeria Wojskowa, może za pokwitowaniem odebrać broń i amunicję oraz dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni osobie posiadającej broń zgodnie z przepisami, przeciwko której toczy się postępowanie karne o przestępstwa określone w art. 15 ust. 1 pkt 6, do czasu prawomocnego zakończenia tego postępowania, na okres nie dłuższy niż 3 lata.

    2. Broń oraz dokumenty, o których mowa w ust. 1 oraz 1a, niezwłocznie przekazuje się do depozytu właściwemu organowi Policji albo Żandarmerii Wojskowej.

    3. Uprawnienia i obowiązki, o których mowa w ust. 1, 1a oraz 2, realizuje także Straż Graniczna na obszarze przejścia granicznego i w strefie nadgranicznej.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Kto porzuca broń palną lub amunicję, która pozostaje w jego dyspozycji, podlega: (art. 50 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Kto porzuca broń palną lub amunicję, która pozostaje w jego dyspozycji, podlega: (art. 50 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Odpowiedzialność za porzucenie broni palnej i amunicji

    Prawidłowe zarządzanie bronią palną i amunicją to klucz do bezpieczeństwa publicznego oraz indywidualnego. Polskie prawo, w tym ustawa o broni i amunicji (UoBiA), jasno określa zasady posiadania, przechowywania i postępowania z tego typu przedmiotami. Lekkomyślność lub celowe porzucenie broni czy amunicji może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych, mających na celu zapobieganie ich nieuprawnionemu użyciu i zapewnienie odpowiedzialności posiadaczy.

    Pytanie

    Kto porzuca broń palną lub amunicję, która pozostaje w jego dyspozycji, podlega: (art. 50 uobia)

    • A: wyłącznie karze aresztu albo grzywny
    • B: grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2
    • C: wyłącznie karze grzywny

    Prawidłowa odpowiedź

    B: grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2

    Uzasadnienie

    Zgodnie z artykułem 50 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. 1999 nr 53 poz. 549 ze zm.), osoba, która porzuca broń palną lub amunicję, która pozostaje w jej dyspozycji, podlega odpowiedzialności karnej. Przepis ten jasno wskazuje, że sankcją za takie działanie jest grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Opcje A i C, sugerujące wyłącznie karę aresztu/grzywny lub wyłącznie grzywny, są niekompletne lub niezgodne z pełnym zakresem przewidzianych kar, które obejmują także możliwość pozbawienia wolności.

    Podstawa prawna

    Art. 50 UoBiA:
    Kto porzuca broń palną lub amunicję, która pozostaje w jego dyspozycji, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Na strzelnicy, podczas strzelania, po komendzie „STOP”: (Rozdział 3 ust. 4 wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic)? – EgzaminWPA.pl

    Na strzelnicy, podczas strzelania, po komendzie „STOP”: (Rozdział 3 ust. 4 wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic)? – EgzaminWPA.pl

    Komenda „STOP” na strzelnicy: Bezpieczeństwo przede wszystkim

    Bezpieczeństwo na strzelnicy to priorytet, a ścisłe przestrzeganie regulaminu jest kluczowe dla uniknięcia wypadków. Jednym z najważniejszych elementów tych zasad jest szybka i prawidłowa reakcja na komendy wydawane przez prowadzącego strzelanie. Zrozumienie procedur awaryjnych, takich jak komenda „STOP”, jest absolutnie niezbędne dla każdego strzelającego i wpływa bezpośrednio na bezpieczeństwo wszystkich uczestników.

    Pytanie

    Na strzelnicy, podczas strzelania, po komendzie „STOP”: (Rozdział 3 ust. 4 wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic)

    • A: strzelający bezzwłocznie przerywają strzelanie
    • B: strzelający przerywają strzelanie po wyczerpaniu amunicji w magazynku
    • C: strzelający rozładowują broń i przedstawiają ją prowadzącemu strzelanie

    Prawidłowa odpowiedź

    A: strzelający bezzwłocznie przerywają strzelanie

    Uzasadnienie

    Komenda „STOP” jest najważniejszą komendą bezpieczeństwa na strzelnicy, sygnalizującą konieczność natychmiastowego przerwania wszelkich czynności strzeleckich. Jej celem jest bezzwłoczne wyeliminowanie potencjalnego zagrożenia lub zatrzymanie strzelania w sytuacjach awaryjnych, kontrolnych czy na polecenie prowadzącego strzelanie. Opcja „A” precyzyjnie oddaje najbardziej podstawową i natychmiastową reakcję wymaganą w takiej sytuacji – przerwanie strzelania. Chociaż opcja „C” (rozładowanie broni i przedstawienie jej prowadzącemu) jest integralną częścią pełnej procedury bezpieczeństwa po wydaniu komendy „STOP”, jest to działanie następujące bezpośrednio po przerwaniu strzelania. Priorytetem jest jednak natychmiastowe zatrzymanie ognia. Działanie zgodnie z opcją „B” jest absolutnie niedopuszczalne i skrajnie niebezpieczne, gdyż ignoruje komendę i kontynuuje strzelanie.

    Podstawa prawna

    Brak cytatu.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Pozwolenie na broń palną bojową wydane w celu ochrony osobistej stanowi jednocześnie pozwolenie na: (art. 9 ust. 7 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Pozwolenie na broń palną bojową wydane w celu ochrony osobistej stanowi jednocześnie pozwolenie na: (art. 9 ust. 7 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Pozwolenie na broń bojową: Co obejmuje w kontekście ochrony osobistej?

    Posiadanie broni palnej w Polsce jest ściśle regulowane Ustawą o broni i amunicji (UoBiA). Każde pozwolenie jest wydawane w określonym celu, a jego zakres precyzują odpowiednie artykuły ustawy. W tym artykule przyjrzymy się, co dokładnie obejmuje pozwolenie na broń palną bojową wydane w celu ochrony osobistej, odpowiadając na jedno z kluczowych pytań dotyczących zakresu uprawnień.

    Pytanie

    Pozwolenie na broń palną bojową wydane w celu ochrony osobistej stanowi jednocześnie pozwolenie na: (art. 9 ust. 7 uobia)

    • A: broń sportową
    • B: broń gazową i alarmową
    • C: broń alarmową i sygnałową

    Prawidłowa odpowiedź

    B: broń gazową i alarmową

    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 9 ust. 7 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), pozwolenie na broń palną bojową wydane w celach określonych w art. 10 ust. 2 pkt 1 i 2, czyli m.in. w celu ochrony osobistej, jest równocześnie pozwoleniem na posiadanie broni gazowej i alarmowej. Oznacza to, że osoba posiadająca pozwolenie na broń bojową do ochrony osobistej nie musi uzyskiwać dodatkowego pozwolenia na te dwa typy broni, ponieważ zakres jej uprawnień już je obejmuje. Pozostałe opcje, takie jak broń sportowa czy sygnałowa, wymagają odrębnego pozwolenia lub rejestracji w zależności od ich specyfiki.

    Podstawa prawna

    Art. 9 UoBiA:

    1. Broń palną i amunicję do tej broni, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 11, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

    2. Broń palną pozbawioną cech użytkowych można posiadać na podstawie karty rejestracyjnej broni pozbawionej cech użytkowych wydanej przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

    3. Miotacze gazu obezwładniającego oraz narzędzia i urządzenia, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, można posiadać na podstawie pozwolenia na broń wydanego przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta powiatowego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej.

    4. Broń pneumatyczną można posiadać na podstawie karty rejestracyjnej broni pneumatycznej wydanej przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta powiatowego Policji, a w przypadku żołnierzy zawodowych – właściwego komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej. 2026-01-23

    5. Ilekroć w dalszych przepisach ustawy jest mowa o właściwych organach Policji, należy przez to rozumieć organy właściwe do wydawania pozwoleń na broń lub karty rejestracyjnej broni, o których mowa w ust. 1–4.

    6. Pozwolenie na broń, karta rejestracyjna broni palnej pozbawionej cech użytkowych oraz karta rejestracyjna broni pneumatycznej są wydawane na czas nieokreślony.

    7. Pozwolenie na broń palną bojową wydane w celach, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 1 i 2, stanowi jednocześnie pozwolenie na broń gazową i alarmową.

    8. Pozwolenie na broń na okaziciela, zwane dalej „świadectwem broni”, o którym mowa w art. 29 ust. 1, oraz legitymacja osoby dopuszczonej do posiadania broni, o której mowa w art. 30 ust. 1 i 2, wydawane są jedynie przez właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu zainteresowanej osoby lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Amunicję w środkach transportu przewozi się: (§3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego)? – EgzaminWPA.pl

    Amunicję w środkach transportu przewozi się: (§3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego)? – EgzaminWPA.pl

    Zasady Przewożenia Amunicji w Transporcie Publicznym

    Zrozumienie i przestrzeganie przepisów dotyczących przewożenia amunicji środkami transportu publicznego jest kluczowe dla bezpieczeństwa i zgodności z prawem. Niniejszy artykuł przedstawia obowiązujące regulacje, podkreślając odpowiedzialność za prawidłowe zabezpieczenie amunicji podczas transportu.

    Pytanie

    Amunicję w środkach transportu przewozi się: (§3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego)

    • A: w opakowaniach fabrycznych przeznaczonych do sprzedaży detalicznej lub w pudełkach i pojemnikach, w sposób uniemożliwiający uderzenie w spłonkę naboju
    • B: w magazynkach nabojowych
    • C: przewożenie amunicji w środkach transportu jest zabronione

    Prawidłowa odpowiedź

    A: w opakowaniach fabrycznych przeznaczonych do sprzedaży detalicznej lub w pudełkach i pojemnikach, w sposób uniemożliwiający uderzenie w spłonkę naboju

    Uzasadnienie

    Prawidłowa odpowiedź, zgodna z §3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego, precyzuje warunki transportu amunicji. Kluczowym aspektem jest zapewnienie bezpieczeństwa poprzez umieszczenie amunicji w opakowaniach fabrycznych przeznaczonych do sprzedaży detalicznej lub w specjalnych pudełkach i pojemnikach. Najważniejsze jest, aby sposób pakowania uniemożliwiał przypadkowe uderzenie w spłonkę naboju, co mogłoby doprowadzić do niekontrolowanego wystrzału. Takie regulacje mają na celu minimalizację ryzyka wypadków i zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim pasażerom oraz personelowi transportu.

    Podstawa prawna

    Brak cytatu.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl

  • Dopuszczenia do posiadania broni nie wydaje się osobom: (art. 30 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Dopuszczenia do posiadania broni nie wydaje się osobom: (art. 30 ust. 1 uobia)? – EgzaminWPA.pl

    Kto nie otrzyma dopuszczenia do posiadania broni?

    Zasady dotyczące dopuszczania do posiadania broni są ściśle regulowane przez polskie prawo, mając na celu zapewnienie bezpieczeństwa publicznego. Proces ten wiąże się z oceną szeregu warunków, które musi spełnić osoba ubiegająca się o takie dopuszczenie, w tym jej stan zdrowia psychicznego i fizycznego, a także niekaralność i brak uzależnień. Poniżej przedstawiamy szczegóły dotyczące jednego z kluczowych wyłączeń.

    Pytanie

    Dopuszczenia do posiadania broni nie wydaje się osobom: (art. 30 ust. 1 uobia)

    • A: które nie ukończyły 24 lat
    • B: uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych
    • C: o obniżonej sprawności fizycznej

    Prawidłowa odpowiedź

    B: uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych

    Uzasadnienie

    Prawidłowa odpowiedź to B. Zgodnie z art. 30 ust. 1 Ustawy o broni i amunicji (UoBiA), dopuszczenie do posiadania broni następuje z zachowaniem zasad określonych w art. 15 ust. 1–5 UoBiA. Artykuł 15 ust. 1 pkt 3 lit. b) UoBiA wyraźnie stanowi, że pozwolenia na broń nie wydaje się osobom uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych. Zasady te, odwołujące się do ogólnych warunków uzyskania pozwolenia na broń, mają zastosowanie również w przypadku dopuszczenia do posiadania broni. Pozostałe opcje, czyli wiek 24 lat (ustawa określa 21 lat jako podstawową granicę, z wyjątkami) oraz ogólnie „obniżona sprawność fizyczna” (ustawa mówi o „znacznie ograniczonej sprawności psychicznej” i innych konkretnych problemach zdrowotnych, a nie ogólnie o obniżonej sprawności fizycznej), nie są precyzyjnymi i bezpośrednimi przesłankami wykluczającymi dopuszczenie do posiadania broni w tak kategoryczny sposób, jak uzależnienie.

    Podstawa prawna

    Art. 30 UoBiA:

    1. Osoby fizyczne mogą posługiwać się bronią podmiotów, o których mowa w art. 29 ust. 1, przy wykonywaniu zadań wymienionych w tym przepisie, po uzyskaniu dopuszczenia do posiadania broni z zachowaniem zasad określonych w art. 15 ust. 1–5 i art. 16 ust. 1 i 2 oraz zatrudnieniu przez te podmioty.

    1a. Wymóg zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy osób posiadających licencję zawodnika, trenera lub sędziego strzelectwa sportowego, nadaną przez polski związek sportowy w rozumieniu odrębnych przepisów, ubiegających się o dopuszczenie do posiadania broni podczas uczestnictwa, organizacji lub przeprowadzania strzeleckich zawodów sportowych.

    1b. Osoby, o których mowa w ust. 1a, są zwolnione z egzaminu w zakresie broni sportowej określonego w art. 16 ust. 1, jeśli zdały taki egzamin na podstawie odrębnych przepisów.

    1c. Bronią podmiotów, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 8, mogą posługiwać się wyłącznie osoby posiadające pozwolenie na broń do celów łowieckich oraz uprawnienia do wykonywania polowania. Osób tych nie dotyczy wymóg zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli są członkami Polskiego Związku Łowieckiego.

    2. Dopuszczenie do posiadania broni następuje w drodze decyzji administracyjnej, wydawanej przez właściwy organ Policji. 2026-01-23

    3. (uchylony)

    4. Legalność posiadania broni przez osoby, o których mowa w ust. 1, potwierdza się w legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni.

    Przygotuj się na EgzaminWPA.pl